I SA/Sz 831/12

Dnia 24 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą T. Ż. Ś. " M." B. E. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2009 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji E. B. pismem z dnia 21 sierpnia 2012 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2009 r. Jednocześnie w skardze skarżący zawarł wniosek o zawieszenie wykonania decyzji do czasu wydania wyroku w przedmiotowej sprawie. Dyrektor Izby Celnej w S. w odpowiedzi na skargę wskazał, że skarżący składając ww. wniosek, nie podał jednostki redakcyjnej tekstu prawnego, na podstawie której organ podatkowy mógłby ten wniosek rozpatrzyć. Ponadto, organ dodał, że nie skorzystał z uprawnienia przysługującego mu na mocy przepisu art. 61 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), zwanej dalej: "p.p.s.a.", ani przepisu art. 239f ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) i nie wydał z urzędu postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd zaś nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżącą uzasadnienia wniosku. Sąd zauważa także, że na tym etapie postępowania sąd administracyjny nie ocenia merytorycznych zarzutów zawartych w skardze, gdyż niweczyłoby to sądową kontrolę legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja. Ponieważ w złożonym wniosku skarżący nie wykazał istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a sąd nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.