I SA/Sz 831/16

Dnia 23 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu 23 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić Skarżącej A.S. wpis w kwocie [...] z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Pismem z dnia 30 czerwca 2016 r. A.S. - dalej zwana: "skarżącą" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego. Pismem z dnia 16 sierpnia 2016 r. złożonym w biurze podawczym Sądu w tej samej dacie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd uznał, że nie występują negatywne przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., zatem należy przyjąć, że Skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwraca wpis uiszczony od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.