I SA/Sz 832/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 832/17 w przedmiocie umorzenia postępowania wywołanego wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za okresy: grudzień 2010 r., styczeń, luty, marzec, kwiecień, lipiec i październik 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 832/17. P. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 30 sierpnia 2017 r. (data nadania), skargę na opisaną wyżej decyzję (doręczona skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2017 r.). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 29 września 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [...]zł oraz pouczono, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Zarządzeniem z tej samej daty, wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanej skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba pisma doręczono 6 października 2017 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie ww. zobowiązań upłynął zatem w dniu 13 października 2017 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. Skarżący podpisał skargę osobiście w dniu 13 października 2017 r. w Wydziale Informacji Sądowej w Sądzie, ale nie opłacił jej. Wobec powyższego, Sąd postanowieniem z dnia 8 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 823/17 (doręczonym skarżącemu w dniu 27 grudnia 2017 r.) odrzucił skargę z powodu jej nieopłacenia. W piśmie z dnia 3 stycznia 2018 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na opisaną wyżej decyzję oraz wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie. Wraz z wnioskiem złożył egzemplarz podpisanej skargi oraz dowód uiszczenia w dniu 3 stycznia 2018 r. wpisu od skargi w sprawie w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu przedstawił przebieg czynności związanych z wniesieniem skargi. Wyjaśnił, że stawił się w Sądzie w dniu 13 października 2017 r. w celu uzupełnienia braku formalnego skargi i podpisał skargę. Nie opłacił jej w kasie Sądu, ponieważ, tego dnia kasa była już zamknięta (było już po godz. 15.00). Wówczas, z powodu złego samopoczucia – w tym czasie był w trakcie rehabilitacji kręgosłupa – poczuł silny ból w plecach; nie był w stanie udać się np. do Banku, czy na pocztę aby dokonać opłaty. Telefonicznie poprosił swoją konkubinę – D. B., aby dokonała z własnego konta przelewu na rachunek bankowy WSA w Szczecinie. Mając na uwadze stan zdrowia oraz zapewnienie konkubiny, że uiści opłatę od skargi przelewem z rachunku bankowego, "uznał sprawę za załatwioną". Wskazał, że niewykonanie zobowiązania nastąpiło bez jego winy, a w czasie biegu i upływu terminu na wykonanie zobowiązania, nie mógł wykonać go osobiście, z uwagi na stan zdrowia. W załączeniu przesłał: kopie zwolnień lekarskich za okres od 26 października do 20 grudnia 2017 r., kopie zaświadczeń lekarskich z dnia 26 października i 23 listopada 2017 r. potwierdzających stan jego zdrowia, skierowanie na rehabilitację z dnia 23 listopada 2017 r., kopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 5 października 2017 r. potwierdzającego, że skarżący nie był zdolny do pracy w dniach od 10-25 października 2017 r., kopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 30 listopada 2017 r. potwierdzające niezdolność do stawienia się w Sądzie Okręgowym w S. – niezdolność do dnia 20 grudnia 2017 r. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 832/17 Sąd umorzył postępowanie wywołane wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (pkt 1) i odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (pkt 2). Uzasadniając pkt 2 postanowienia Sąd stwierdził, że jak wynikało z oświadczenia skarżącego zawartego we wniosku o przywrócenie terminu, przyczyną uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi był stan jego zdrowia – nagły ból kręgosłupa i, następnie zapewnienie konkubiny skarżącego w dniu 13 października 2017 r., iż opłaci, w imieniu skarżącego, wpis sądowy w sprawie. Zdaniem Sądu, mając na względzie zgromadzony materiał dowodowy, skarżący uprawdopodobnił, że przyczyną uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w rozumieniu art. 86 §1 p.p.s.a. był zły stan jego zdrowia. W ocenie Sądu, w oparciu o nadesłane kopie zaświadczeń lekarskich (k. 55, 57), uznać należało, że ta przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ustała najpóźniej w dniu 20 grudnia 2017 r.(ostatni dzień zwolnienia lekarskiego), a siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, rozpoczął swój bieg w dniu 21 grudnia 2017 r. i upłynął w dniu 27 grudnia 2017 r. Skarżący wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi złożył do Sądu dopiero w dniu 3 stycznia 2018 r. Sąd stwierdził, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi z uchybieniem siedmiodniowego terminu przewidzianego ustawą. Z kolei wobec stwierdzenia na podstawie akt sprawy, że skarga została wniesiona w terminie, Sąd umorzył postępowanie wywołane wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na podstawie art. 161 §1 pkt 3 w zw. z art. 86 §1 p.p.s.a. Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie, wskazując, m.in., że przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ustała najwcześniej w dniu 30 grudnia 2017 r., jest to bowiem ostatni dzień zwolnienia lekarskiego ZUS ZLA seria [...] numer [...] (niezdolność do pracy od dnia 23 grudnia 2017 r. do dnia 30 grudnia 2017 r. ze wskazaniem, że chory powinien leżeć). Do zażalenia skarżący dołączył wspomniane zwolnienie oraz zwolnienie nr [...] (niezdolność do pracy od dnia 4 stycznia 2018 r. do dnia 1 lutego 2018 r., ze wskazaniem, że chory może chodzić). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. sygn. akt II FZ 152/18 oddalił zażalenie. W uzasadnieniu stwierdził, że WSA w Szczecinie prawidłowo ustalił, iż przyczyną nie uiszczenia w terminie wpisu od skargi był m.in. stan zdrowia skarżącego i ta przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ustała najpóźniej w dniu 20 grudnia 2017 r., czyli w ostatnim dniu wskazanym w zwolnieniu lekarskim ZUS ZLA [...]. NSA wskazał nadto, że z dokumentów dołączonych do zażalenia wynikało, że skarżący w dniach 21 i 22 grudnia 2017 r. nie przebywał na zwolnieniu lekarskim, zatem nie było żadnych przeszkód aby w tych dniach złożył wniosek o przywrócenie terminu. Termin do dokonania tej czynności rozpoczął bieg w dniu 21 grudnia 2017 r., kiedy to stan zdrowia skarżącego pozwalał na dokonywanie czynności procesowych i zakończył się w dniu 27 grudnia 2017 r. Ponowne pogorszenie stanu zdrowia skarżącego w dniu 23 grudnia 2017 r. nie miało wpływu na bieg tego terminu. Mogłoby co najwyżej zostać uznane, za okoliczność uprawdopodabniającą brak winy w jego niedochowaniu. Stwierdzając dodatkowo, że zażalenie nie zawiera zarzutów dotyczących umorzenia postępowania wywołanego wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz podzielając pogląd Sądu I instancji, że postępowanie to jest bezprzedmiotowe, Naczelny Sąd Administracyjny za niezasadny uznał wniosek o uchylenie pkt 1 zaskarżonego orzeczenia. Wraz z zażaleniem skarżący złożył do WSA w Szczecinie ponowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie. W uzasadnieniu wniosków skarżący przedstawił argumentację zawartą w uprzednio złożonym wniosku oraz zażaleniu. Wyjaśnił m.in., że przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ustała najwcześniej w dniu 30 grudnia 2017 r., jest to bowiem ostatni dzień zwolnienia lekarskiego ZUS ZLA seria [...] numer [...] (niezdolność do pracy od dnia 23 grudnia 2017 r. do dnia 30 grudnia 2017 r. ze wskazaniem, że chory powinien leżeć). Do wniosku skarżący dołączył wspomniane zwolnienie oraz zwolnienie nr [...] (niezdolność do pracy od dnia 4 stycznia 2018 r. do dnia 1 lutego 2018 r., ze wskazaniem, że chory może chodzić). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. W ocenie Sądu, ponowny wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi, złożony pismem z 2 lutego 2018 r. należało uznać za żądanie zmiany ww. postanowienia WSA z 12 stycznia 2018 r. umarzającego postępowanie wywołane wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tą regulacją postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z 25 marca 2014 r., sygn. I OZ 201/14). Odnosząc powyższe regulacje do realiów niniejszej sprawy należało stwierdzić, że w ponownym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący nie wskazał na żadne zmiany okoliczności sprawy zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie, które rzutowałyby na zmianę postanowienia umarzającego postępowanie wywołane wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Odnosząc się do okoliczności podanych przez skarżącego we wniosku z dnia 2 lutego 2018 r. Sąd stwierdził, na co już zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2018 r. sygn. akt II FZ 152/18, że z dokumentów dołączonych do pisma wynika, że skarżący w dniach 21 i 22 grudnia 2017 r. nie przebywał na zwolnieniu lekarskim, zatem nie było żadnych przeszkód aby w tych dniach złożył wniosek o przywrócenie terminu. Termin do dokonania tej czynności rozpoczął bieg w dniu 21 grudnia 2017 r., kiedy to stan zdrowia skarżącego pozwalał na dokonywanie czynności procesowych i zakończył się w dniu 27 grudnia 2017 r. Ponowne pogorszenie stanu zdrowia skarżącego w dniu 23 grudnia 2017 r. nie miało wpływu na bieg tego terminu. Mogłoby co najwyżej zostać uznane, za okoliczność uprawdopodabniającą brak winy w jego niedochowaniu. Ponieważ P. S. nie wskazał na zmianę okoliczności decydujących o konieczności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi ani okoliczności wskazujących na konieczność rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, dlatego Sąd odmówił zmiany wcześniejszego postanowienia w tym przedmiocie z dnia 12 stycznia 2018 r., na podstawie art. 165 w zw. z art. 161 §1 pkt 3 w zw. z art. 86 §1 i w związku z art. 88 p.p.s.a.