I SA/Sz 852/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 8 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na czynności egzekucyjne Prezydenta Miasta S. w przedmiocie opłaty dodatkowej za nieopłacony postój p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. M. M. w piśmie z dnia 9 sierpnia 2012 r. wniósł skargę "na decyzje Prezydenta S. dotyczących pobrania kar nazwanych opłatami dodatkowymi za rzekome nieopłacenie postoju w strefie płatnego parkowania w latach 3 stycznia 2005 r. – 14 listopada 2011 r. w wysokości [...] zł". Zdaniem skarżącego organ pobierając kary na podstawie "tytułów wykonawczych", bez wyroku sądu, niezgodnie z Konstytucją RP, powoływał się na kartki, które były wkładane za wycieraczki samochodów przez inspektorów. Wyżej wymieniony podniósł również, że organ nie podał aktu prawnego, na mocy którego nałożył na niego kary za nieopłacenie postoju samochodu na ulicy. Wniósł o zwrot pobranych kar wraz z odsetkami i kosztami postępowania sądowego. Do pisma załączył m.in. kserokopie siedmiu tytułów wykonawczych oraz zawiadomienie z dnia [...] r. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego u dłużnika zajętej wierzytelności będącej organem rentowym. Zarządzeniem z dnia 1 października 2012 r., Sąd wezwał wyżej wymienionego do sprecyzowania treści pisma z dnia 9 sierpnia 2012 r. poprzez wskazanie decyzji lub postanowienia ostatecznego Prezydenta Miasta S., które skarży oraz do podania numeru i daty zaskarżonego aktu. Odpowiadając na wezwanie sądu, skarżący wyjaśnił, że przedmiotem skargi są następujące "decyzje Prezydenta Miasta S.": – tytuł wykonawczy z dnia [...]r. nr [...], – tytuł wykonawczy z dnia [...]r. nr [...], – tytuł wykonawczy z dnia [...]r. nr [...], – tytuł wykonawczy z dnia [...]r. nr [...], – tytuły wykonawcze z dnia [...]r. o nr. [...]. Prezydent Miasta S. w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że jako organ egzekucyjny, będący jednocześnie wierzycielem wystawił na M. M. i skierował do egzekucji tytuły wykonawcze: nr [...] (zarchiwizowany, a następnie zniszczony), [...] (doręczony 26 lutego 2007r.), [...] (doręczony 27 października 2008r.), [...] (doręczony 26 marca 2009r.), [...],[...]oraz [...] (doręczone zobowiązanemu, zgodnie z art. 42 K.p.a. w dniu 16 listopada 2011 r., wraz z zawiadomieniem o zajęciu świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego z dnia [...] r.), obejmujące zaległości z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacony postój w strefie płatnego parkowania. Organ wyjaśnił, że tytuły te zostały wystawione po wcześniejszym doręczeniu zobowiązanemu upomnień, zawierających wyszczególnienie dat, godzin oraz miejsc nieopłaconych postojów pojazdów należących do zobowiązanego, w strefie płatnego parkowania w S. Postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego [...] zostało umorzone postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2009 r., znak [...]. Natomiast, postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych [...],[...],[...],[...] zostały zakończone wskutek wyegzekwowania w całości należności objętej tymi tytułami wykonawczymi. Wobec powyższego, organ wniósł o uznanie skargi za nieuzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), dalej zwanej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie zaś art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi M. M. są szeroko rozumiane czynności egzekucyjne Prezydenta Miasta S. w przedmiocie opłaty dodatkowej za nieopłacony postój. Czynności te nie mieszczą się w katalogu spraw, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, tj. wymienionych w art. 3 p.p.s.a. Organ nie rozstrzygnął bowiem żadnej sprawy administracyjnej, nie wydał decyzji administracyjnej ani postanowienia. Podjęte przez organ czynności egzekucyjne nie były również aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wobec powyższego, czynności te nie mogą być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Zauważyć należy, iż zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) w toku postępowania egzekucyjnego w administracji stronie na tytuł wykonawczy przysługuje prawo zgłoszenia zarzutów. Dopiero ostateczne rozstrzygnięcie organu administracyjnego, wydane na skutek zgłoszonych zarzutów, może stanowić podstawę skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sądowi z urzędu jest wiadome, że strona skorzystała z prawa wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], które to zarzuty Prezydent Miasta S. postanowieniem z dnia [...]r. uznał za nieuzasadnione. Jednakże strona nie skorzystała z prawa do złożenia zażalenia na to postanowienie. Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wpisu od skargi nie pobierano na podstawie art. 222 p.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.