I SA/Sz 86/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.) Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu [...] maja 2025 r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem [...] grudnia 2024 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. nr: [...] z [...] listopada 2024 r. oddalające zarzut P. B. (dalej: "zobowiązany" bądź "skarżący") wygaśnięcia obowiązku w całości albo w części w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr: [...] z [...].09.2024 r. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowego w Z. G. decyzją z [...].12.2012 r. nr: [...] nałożył na zobowiązanego karę pieniężną w podatku akcyzowym, w wysokości [...] zł. Od wymienionej decyzji, zobowiązany wniósł odwołanie. Dyrektor Izby Celnej w S. decyzją nr : [...] z [...].06.2014 r. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia kwoty zobowiązania podatkowego, m.in. za miesiąc sierpień 2004 r. i określił kwotę tego zobowiązania w wysokości [...] zł. Na wskazaną decyzję, zobowiązany złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z [...].02.2015 r. sygn. akt I SA/Sz [...], uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. nr: [...] z [...].06.2014 roku. Dyrektor Izby Celnej w S. ponownie rozpatrując odwołanie zobowiązanego wydał decyzję nr: [...] z [...].09.2015 r., uchylającą decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia kwoty zobowiązania podatkowego, m.in. za miesiąc sierpień 2004 r. i określił kwotę tego zobowiązania w wysokości [...] zł. Zobowiązany zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z 27.01.2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1264/15 skargę oddalił. Od powyższego wyroku zobowiązany złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 23.11.2018 r. sygn. akt I GSK 799/16 oddalił skargę kasacyjną. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. w wyniku postępowania wierzycielskiego ustalił źródło dochodu zobowiązanego, tj. informację o zatrudnieniu. [...].09.2024 r. wierzyciel wystawił tytuł wykonawczy nr [...] i przekazał go celem realizacji do organu egzekucyjnego - Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S.. Wszczęcie egzekucji administracyjnej w sprawie zobowiązanego, zgodnie z art. 26 § 5 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r., poz. 2505 ze zm., zw. dalej: "u.p.e.a.") nastąpiło w dniu doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, tj. [...].09.2024 r. W dniu [...].09.2024 r. zobowiązany złożył zarzuty na postępowanie egzekucyjne podnosząc kwestie przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organ egzekucyjny pismem z [...].09.2024 r., przekazał zarzuty wierzycielowi - Naczelnikowi Trzeciego Urzędu Skarbowego w S.. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w S., po zapoznaniu się z treścią pisma z [...].09.2024 r., zwrócił się do zobowiązanego wezwaniem z [...].09.2024 r. o sprecyzowanie zgłoszonych zarzutów. Organ poinformował, że jeśli zobowiązany nie odpowie na wezwanie w wyznaczonym terminie to pozostawi pismo bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie wierzyciela, pismem z [...].09.2024 r. zobowiązany uzupełnił zarzuty i podał argumentację dla zarzutu z art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a., tj. wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części. W oparciu o przesłaną odpowiedź, wierzyciel rozpoznał zarzut na podstawie art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. [...].11.2024 r. postanowieniem nr: [...] oddalił zarzut wygaśnięcia obowiązku w całości albo w części. Na powyższe postanowienie zobowiązany wniósł zażalenie. Zaskarżonym do sądu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. z [...] listopada 2024 r. W związku z tym, że zarówno w zarzutach jak i zażaleniu zobowiązany podkreślał, że zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu, organ odwoławczy zauważył, że kwestie związane z wygaśnięciem zobowiązań podatkowych uregulowane są w Rozdziale 7 Działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r., poz.2383 ze zm., zw. dalej: "O.p."). W art. 59 § 1 tej ustawy, ustawodawca wskazał jakie okoliczności muszą zaistnieć, aby doszło do wygaśnięcia zobowiązania podatkowego. Zgodnie zaś z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W badanej sprawie zobowiązanie powstało w sierpniu 2004 r. Stąd też termin przedawnienia rozpoczął swój bieg [...].01.2005 r. Zobowiązanie uległoby przedawnieniu [...].12.2009 r., natomiast z uwagi na toczące się postępowanie o przestępstwo skarbowe bieg terminu przedawnienia uległ zawieszeniu [...].08.2008 r. Zgodnie z obowiązującym wówczas art. 70 § 6 pkt 1 o.p ., bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Odnosząc się do uzasadnienia wyroku NSA sygn. akt I GSK 799/16 z 23.11.2018 r. organ odwoławczy wskazał, że dla skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia z przyczyny wskazanej w art. 70 § 6 pkt 1 O.p. winny być spełnione dwie przesłanki. Po pierwsze, w sprawie zobowiązania podatkowego powinno zostać wszczęte postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Po drugie, podatnik powinien być poinformowany o wszczęciu tego postępowania przed upływem biegu terminu przedawnienia zobowiązania. Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika to z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, Prokuratura Regionalna w S. pismem z [...].09.2020 r. Sygn. RP I Ds. [...] (poprzednio VI [...]) poinformowała, że postępowanie karne skarbowe w sprawie zobowiązanego zostało wszczęte [...].08.2008 r. Natomiast [...].10.2009 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. W. przedstawił zobowiązanemu zarzuty w związku z uchylaniem się, m.in., w okresie sierpnia 2004 r. od opodatkowania podatkiem akcyzowym. W związku z tym, [...].10.2009 r. zobowiązany został poinformowany o wszczętym postępowaniu karnym skarbowym w zakresie nieuregulowania w terminie zobowiązania za sierpień 2004 r. Tym samym przekazano zobowiązanemu informację o zdarzeniu skutkującym zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania w podatku akcyzowym. Oznacza to, że bieg terminu przedawnienia został skutecznie zawieszony [...].08.2008 r. Natomiast zgodnie z art. 70 § 7 pkt 1 O.p. bieg terminu przedawnienia biegnie dalej, po dniu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Pismem z [...].03.2023 r., Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim, II Wydział Karny Wykonanie Orzeczeń poinformował, że postępowanie karne skarbowe prowadzone wobec zobowiązanego zostało zakończone. Wyrok w tej sprawie, sygn. akt II K [...] uprawomocnił się [...].01.2023 r. W wyniku tego, że postępowanie karne skarbowe w sprawie zobowiązanego zostało prawomocnie zakończone, to bieg terminu przedawnienia biegnie dalej po jego zawieszeniu. W związku z tym, okres od rozpoczęcia zawieszenia, tj. [...].08.2008 r. do dnia pierwotnego terminu przedawnienia, tj. [...].12.2009 r. należy doliczyć do dnia prawomocnego zakończenia postępowania karnego skarbowego, czyli [...].01.2023 r. Wobec tego, obliczona data przedawnienia to [...].05.2024 r. Organ odwoławczy wskazał następnie, że w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...].03.2024 r., Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w S. zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego. Organ egzekucyjny [...].03.2024 r. zawiadomił zobowiązanego o zastosowanym środku egzekucyjnym. Środek ten, zgodnie z art. 70 § 4 O.p. przerwał bieg terminu przedawnienia. Dnia [...].05.2024 r. wierzyciel zawnioskował do organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] Powodem wniosku było stwierdzenie nieprawidłowości w tytule, w zakresie wysokości kwoty należności głównej. Wskutek złożonego wniosku przez wierzyciela, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w S., postanowieniem nr: [...] z [...].06.2024 r., umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 59 § 1 pkt 6 u.p.e.a. Organ odwoławczy wskazał, że powyższa okoliczność dotycząca zastosowania podstawy prawnej umorzenia egzekucji z pkt 6 ww. przepisu, tj. na wniosek wierzyciela, ma kluczowe znaczenie dla oceny skutków zastosowanego środka egzekucyjnego w dniu [...].03.2024 r. Źródła tej oceny należy upatrywać w normie prawnej wyrażonej w art. 59 § 6 pkt 1 u.p.e.a. Organ odwoławczy stwierdził, że przywołane przepisy jednoznacznie wskazują, że umorzenie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela (art. 59 § 1 pkt 6 u.p.e.a.), powoduje utrzymanie skutków prawnych środka egzekucyjnego, zastosowanego na podstawie wyeliminowanego z obrotu prawnego tytułu wykonawczego. Organ odwołał się przy tym do wyroku NSA z 12 września 2023 r., sygn. III FSK 2737/21. Organ odwoławczy wskazał, że postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego (nr: [...]) wydane przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. nie zostało zaskarżone, zatem pozostaje ono w obrocie prawnym, a wraz z nim następstwa zastosowanej podstawy prawnej działania organu. W odniesieniu do przedstawionych ustaleń, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wyjaśnił, że skutki związane z zastosowanym w dniu [...].03.2024 r. środkiem egzekucyjnym pozostają w mocy, pomimo umorzenia postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji tego [...].03.2024 r. środek egzekucyjny przerwał bieg terminu przedawnienia. Termin ten biegnie na nowo od [...].03.2024 r. Wobec tego należność nie uległa przedawnieniu. Nowy termin przedawnienia przypada na [...].03.2029 r., o ile nie wystąpią kolejne przesłanki mające wpływ na jego bieg. Organ odwoławczy stwierdził, że ponieważ wszczęcie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr 3217- [...] z [...].09.2024 r. nastąpiło do należności, która nie uległa przedawnieniu, utrzymuje stanowisko organu I instancji, w którym Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. oddalił podniesiony przez zobowiązanego zarzut oparty o przepis art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. W ocenie organu odwoławczego, postanowienie organu I instancji spełnia wymogi wynikające z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Treść jego uzasadnienia obrazuje tok rozumowania organu, który doprowadził do wydania takiego rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] grudnia 2024 r. jako naruszającego prawo i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Nadto, skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 33 § 2 pkt 5 oraz art. 59 § 1 u.p.e.a. w związku z nieuwzględnieniem zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego, które wskazano jako podstawę wniesionego zarzutu tj. wygaśnięcie obowiązku w całości lub w części, natomiast zgodnie z art. 59 § 1 u.p.e.a. zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek m.in. przedawnienia. Uznanie przez organ, że mając na względzie art. 59 § 6 pkt 1 u.p.e.a. zaistniałe umorzenie spowodowało utrzymanie skutków prawnych środka egzekucyjnego, jest w okolicznościach sprawy zdaniem skarżącego nieuprawnione, albowiem w Jego ocenie, zaistniała przyczyna umorzenia postępowania egzekucyjnego wynikała z wadliwości samego postępowania egzekucyjnego, co nie powinno skutkować pozostawaniem w mocy skutków związanych z zastosowaniem środka egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Na wstępie rozważań należy wskazać, że rozpoznanie niniejszej sprawy zostało dokonane przez sąd w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, albowiem przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 202r., poz. 935 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W myśl zaś art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W wyniku takiej kontroli postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Granice niniejszej sprawy wyznaczyło zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] listopada 2024 r. w przedmiocie oddalenia zarzutu wygaśnięcia obowiązku w całości albo w części w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr: [...] z [...] września 2024 r. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w świetle wskazanych wyżej przepisów, sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestią sporną w sprawie pozostaje dokonana przez organ odwoławczy ocena zasadności złożonego w postępowaniu egzekucyjnym zarzutu. Skarżący podniósł zarzut określony w art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a - wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części wskazując, że egzekucja nie powinna się toczyć z uwagi na wygaśnięcie zobowiązania podatkowego ze względu na upływ terminu przedawnienia. Zdaniem skarżącego, od samego początku czyli od wystawienia pierwszego wadliwego tytułu wykonawczego z [...] marca 2024 r., zasadne staje się powołanie okoliczności przedawnienia zobowiązań podatkowych objętych tytułem wykonawczym wydanym po upływie okresu przedawnienia zobowiązania. W ocenie organu dochodzona należność nie uległa przedawnieniu z uwagi na opisane w decyzji, okoliczności powodujące przerwanie bądź zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego a skutki związane z zastosowanym w dniu [...] marca 2024 r. środkiem egzekucyjnym pozostają w mocy, pomimo umorzenia postępowania egzekucyjnego. Sąd w zaistniałym sporze rację przyznaje organowi. Na wstępie wskazać należy, że zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego jest podstawowym środkiem służącym ochronie interesów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. Zarzut, zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a., zobowiązany może zgłosić do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia mu odpisu tytułu wykonawczego. Przesłanki, które stanowią podstawę wniesienia zarzutu enumeratywnie wymienia art. 33 u.p.e.a., zaś procedurę postępowania przy rozpatrywaniu zgłoszonego zarzutu regulują przepisy art. 34 u.p.e.a. Zgodnie z art. 33 § 2 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit.a i b. Wymienione w art. 33 § 2 u.p.e.a. przesłanki tworzą katalog zamknięty. Podstawą zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogą być zatem wyłącznie konkretne zdarzenia i okoliczności wymienione w tym przepisie, a nie jakiekolwiek niezadowolenie zobowiązanego z poddania go egzekucji administracyjnej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 stycznia 2012 r., II FSK 1244/10; z 18 sierpnia 2015 r., II FSK 1688/13; z 18 listopada 2015 r., II FSK 2594/13; te i wymienione w dalszej części uzasadnienia wyroki dostępne są w CBOSA na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu egzekucyjnym organ egzekucyjny nie jest uprawniony do merytorycznego badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, a dopuszczalny ustawą zakres badania przez organ egzekucyjny tytułu wykonawczego wskazuje, że badanie to ma tylko charakter formalny. Postępowanie wywołane zarzutami w trybie art. 33 u.p.e.a. nie może bowiem prowadzić do podważenia ostatecznych merytorycznych rozstrzygnięć organów, wydanych w toku postępowania administracyjnego - jako postępowania rozpoznawczego, a więc poza postępowaniem egzekucyjnym, które ma charakter postępowania wykonawczego, zmierzającego do realizacji obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym. Postępowanie w sprawie zarzutu egzekucyjnego jest postępowaniem incydentalnym w ramach administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Postępowanie dotyczące zgłoszonego zarzutu nie dotyczy zatem sprawy administracyjnej, lecz jest toczącym się w ramach sprawy egzekucyjnej postępowaniem, w którym bada się szczególny środek zaskarżenia zobowiązanego, kwestionującego dopuszczalność wszczęcia lub dalszego prowadzenia egzekucji administracyjnej albo dopuszczalność lub zasadność zastosowania określonego środka egzekucyjnego. Ustalenia faktyczne mogą zatem dotyczyć jedynie podstaw zgłoszonych zarzutów, a nie kwestii związanych z oceną prawną zasadności lub prawidłowości obowiązku określonego w tytule wykonawczym, co wprost wynika z art. 29 § 1 u.p.e.a. Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego objętego tytułem wykonawczym nr: [...] z [...].09.2024 r., wskazując w uzupełnieniu argumentacji zarzutu (w piśmie z [...] września 2024 r.) jako podstawę tej czynności - art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. tj: wygaśnięcie obowiązku w całości lub w części. Zarzut ten wyznacza granice rozpoznawanej sprawy. Z akt sprawy wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowego w Z. G. decyzją z [...].12.2012 r. nr: [...] określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym m.in. za sierpień 2004 r. Na powyższą decyzją skarżący wniósł odwołanie. Dyrektor Izby Celnej w S. decyzją nr : [...] z [...].06.2014 r. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia kwoty zobowiązania podatkowego, m.in. za miesiąc sierpień 2004 r. i określił kwotę tego zobowiązania w wysokości [...] zł. Na wskazaną decyzję, skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z 18.02.2015 r. sygn. akt I SA/Sz 1144/14, uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. nr: [...] z [...].06.2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Dyrektor Izby Celnej w S. ponownie rozpatrując odwołanie skarżącego wydał decyzję nr: [...] z [...].09.2015 r., uchylającą decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia kwoty zobowiązania podatkowego, m.in. za miesiąc sierpień 2004 r. i ponownie określił kwotę tego zobowiązania w wysokości [...] zł. Skarżący zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z 27.01.2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1264/15 oddalił skargę. Od powyższego wyroku skarżący wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 23.11.2018 r., sygn. akt I GSK 799/16 oddalił skargę kasacyjną. Wszczęcie egzekucji administracyjnej w sprawie, nastąpiło w dniu doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, tj. [...] września 2024 r. W dniu [...] września 2024 r. skarżący złożył zarzuty na postępowanie egzekucyjne powołując się na okoliczności przedawnienia zobowiązań podatkowych objętych tytułem wykonawczym wydanym po upływie okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Przechodząc do oceny zasadności podniesionego zarzutu wskazać należy, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej wykładni art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem, podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części. Przesłanką wniesienia ww. zarzutu, jest zatem sytuacja w której obowiązek nie istnieje z powodu jego wykonania przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego bądź w przypadku upływu czasu z którym przepisy prawa wiążą przedawnienie się obowiązku, albo w przypadku wystąpienia innych okoliczności uregulowanych w przepisach prawa skutkujących wygaśnięciem obowiązku np. zwolnienie z obowiązku poprzez jego umorzenie. W realiach kontrolowanej sprawy, skarżący wnosząc zarzut wygaśnięcia dochodzonego obowiązku powołał się na jego wygaśnięcie w całości wskutek przedawnienia należności. Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r., poz. 111 zw. dalej: "O.p."), zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym, objęty tytułem wykonawczym z [...].09.2024 r. nr [...], powstał z chwilą dokonanej przez skarżącego w sierpniu 2004 r. sprzedaży oleju opałowego. Termin płatności podatku upływał [...].09.2004 r., zatem pięcioletni termin przedawnienia tego zobowiązania rozpoczął bieg [...].01.2005 r. Zgodnie z obowiązującym art. 70 § 6 pkt 1 O.p. bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...].08.2008 r. Prokuratura Okręgowa w Gorzowie Wlkp. wszczęła w sprawie skarżącego postępowanie o przestępstwo skarbowe. Dnia [...].10.2009 r., Prokurator Prokuratury Okręgowej w Gorzowie Wlkp. przedstawił skarżącemu zarzuty w związku z uchylaniem się, m.in., w okresie sierpnia 2004 r. od opodatkowania podatkiem akcyzowym. Tym samym, [...].10.2009 r. skarżący został poinformowany o postępowaniu, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Zatem bieg terminu przedawnienia zobowiązania za sierpień 2004 r., został zawieszony od [...].08.2008 r. Stosownie zaś do treści art. 70 § 7 pkt 1 O.p. bieg terminu przedawnienia biegnie dalej, po dniu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Pismem z [...].03.2023 r., Sąd Okręgowy w G. W. II Wydział Karny Wykonanie Orzeczeń poinformował, że postępowanie karne skarbowe prowadzone wobec skarżącego zostało zakończone. Wyrok w tej sprawie, sygn. akt II K [...] uprawomocnił się [...].01.2023 r. Z uwagi na to, że postępowanie karne skarbowe dotyczące skarżącego zostało zakończone prawomocnie, termin przedawnienia biegnie dalej po jego zawieszeniu. W związku z tym, zasadnie organ wskazał, że okres od rozpoczęcia zawieszenia tj. [...].08.2008 r. do dnia pierwotnego terminu przedawnienia, tj. [...].12.2009 r., należy doliczyć do dnia prawomocnego zakończenia postępowania karnego skarbowego, czyli [...].01.2023 r. W związku z tym, określona data przedawnienia to [...].05.2024 r. Następnie, w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...].03.2024 r., Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w S. zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego. Organ egzekucyjny [...].03.2024 r. zawiadomił skarżącego o zastosowanym środku egzekucyjnym. Środek ten przerwał bieg terminu przedawnienia. Zgodnie bowiem z art. 70 § 4 O.p. bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. W dniu [...].05.2024 r. wierzyciel zawnioskował do organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z powodu stwierdzenia nieprawidłowości w tytule, w zakresie wysokości kwoty należności głównej. Na skutek złożonego wniosku przez wierzyciela, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w S., postanowieniem nr: [...] z [...].06.2024 r., umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 59 § 1 pkt 6 u.p.e.a. z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 1 pkt 6 pozostają w mocy skutki związane z zastosowaniem środka egzekucyjnego. W piśmiennictwie podkreśla się, że umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzi, poprzez uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, do przywrócenia stanu istniejącego przed wszczęciem egzekucji. Jest to w pełni uzasadnione w przypadku, gdy postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte lub było prowadzone z naruszeniem prawa. Skutek taki nie następuje jednak w przypadkach wskazanych w art. 59 § 6 u.p.e.a., ponieważ egzekucja była wówczas wszczęta i prowadzona w sposób zgodny z prawem (por. P. M. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Lex/el 2023, Komentarz do art. 60). W rezultacie umorzenie przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. postępowania egzekucyjnego nr: [...] nie oznacza, że zaskarżone postanowienie narusza prawo. Wobec powyższych okoliczności trafnie organ wskazał, że skutki związane z zastosowanym w dniu [...].03.2024 r. środkiem egzekucyjnym pozostają w mocy, pomimo umorzenia postępowania egzekucyjnego. W rezultacie tego, [...].03.2024 r. środek egzekucyjny przerwał bieg terminu przedawnienia. Termin ten biegnie na nowo od [...].03.2024 r. Nowy termin przedawnienia przypada na [...].03.2029 r., o ile nie wystąpią kolejne przesłanki mające wpływ na jego bieg. W świetle powyższego podniesiony przez skarżącego zarzut wygaśnięcia obowiązku w całości albo części (art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a.) jest nieuzasadniony. Wbrew zatem zarzutom skargi, kontrolowane postanowienie nie narusza art. 33 § 2 pkt 5 oraz art. 59 § 1 u.p.e.a. Organ zebrał i prawidłowo ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poddał go właściwej analizie z punktu widzenia prawa materialnego. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odnosi się prawidłowo do stanu faktycznego i prawnego sprawy, a argumentacja organu jest jasna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.