I SA/Sz 874/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 lutego 2011 r. sprawy ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr[...] , Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu P. z dnia [...]r. nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej ( tj: decyzji z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pełnej wysokości ) i przyznał płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości, odmówił uzupełniającej płatności obszarowej oraz nałożył sankcję w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że w dniu [...] roku do Biura Powiatu P. ARiMR wpłynął wniosek R. K. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009. Producent w złożonym wniosku zadeklarował do płatności działki rolne o oznaczeniach A, A1, B, B1, C, C1, D, D1, E, E1,F, F1, G, H, I, J, K, L, M, N, O o łącznej powierzchni [...] ha. Dnia[...]1 marca 2010 r. przeprowadzono czynności kontrolne. W protokole pokontrolnym zastosowano kod GR11, mówiący o nie przeprowadzeniu kontroli na miejscu z uwagi na złe warunki atmosferyczne. Dnia [...] roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR dla Powiatu P., wydał decyzję nr [...] którą przyznał R. K. jednolitą płatność obszarową oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w pełnej wysokości. W dniach od [...] roku w gospodarstwie wnioskodawcy została przeprowadzona kontrola na miejscu. Inspektorzy Biura kontroli na miejscu przeprowadzający kontrolę stwierdzili, iż zadeklarowana powierzchnia działek rolnych o oznaczeniach A, C, E, jest większa od powierzchni stwierdzonej w wyniku kontroli (kod DR 13+ ), natomiast na powierzchni działek rolnych o oznaczeniach B, C, D, E, F nie stwierdzono deklarowanej uprawy ( kod DR6 ). R. K. był obecny przy kontroli, potwierdził własnoręcznym podpisem odbiór protokołu lecz odmówił podpisania raportu z czynności kontrolnych. Producent wniósł uwagi, że nie zgadza się ze stwierdzeniem braku mieszanki traw motylkowych na zadeklarowanych łąkach. Dnia [...] roku, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR dla Powiatu P. z siedzibą w P., wydał postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] roku, ze względu na ujawnienie nowych okoliczności, istniejących, a nieznanych organowi w chwili wydania decyzji. Dnia [...] roku, po uwzględnieniu protokołu z przeprowadzonej kontroli na miejscu, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR dla Powiatu P., wydał decyzję. Nie zgadzając się z powyższą decyzją, R. K. dnia [...] r. wniósł od niej odwołanie, domagając się jej uchylenia w części dotyczącej odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych. W uzasadnieniu Producent podniósł, iż nie zgadza się z ustaleniami kontroli na miejscu która uznała, iż na działkach rolnych B/B1, C/C1, D/D1, E/E1, F/F1 brak jest zadeklarowanej do płatności uprawy tj. mieszanki wieloletnich traw motylkowych drobnonasiennych. Zdaniem strony, kontrola przeprowadzona została niezwłocznie po tajaniu śniegu, w okresie gdy rośliny nie rozpoczęły jeszcze procesu wegetacji. Dodatkowo strona wskazała, iż przeprowadzona w jego gospodarstwie przez jednostkę certyfikującą A. kontrola, potwierdziła fakt prawidłowej produkcji ekologicznej, a jej wyniki winny być uznane przez organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Do odwołania R. K. dołączył decyzję Z. Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, która zezwala Producentowi na zastosowanie w rolnictwie ekologicznym, w miesiącach kwiecień-maj 2008 roku, materiału siewnego ziarna koniczyna czerwona, oświadczenie doradcy rolnośrodowiskowego M. Ł., oraz dokumentację fotograficzną. Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, uzasadniając swoje stanowisko podjęte w sprawie wskazał, iż Kierownik Biura Powiatowego dla Powiatu P. słusznie oparł się na wynikach kontroli na miejscu, przeprowadzonej na działkach skarżącego zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów na rok 2009. Powierzchnia zadeklarowana przez Producenta we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej wynosiła [...] ha, natomiast powierzchnia stwierdzona po kontroli na miejscu wyniosła [...] ha. Organ odwoławczy opisał następnie sposób wyliczenia procentowej różnicy między powierzchnią działek zgłoszonych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w wyniku kontroli na miejscu i przytaczając podstawę prawną wskazał, że jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20 % powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota płatności jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę. Stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha w 2009 roku wynosi [...] zł, w związku z czym jednolita płatność obszarowa przyznana R. K. została pomniejszona o [...] Odnośnie uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał, iż powierzchnia zadeklarowana przez Producenta we wniosku o przyznanie uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych wynosiła [...] ha, natomiast powierzchnia stwierdzona po kontroli na miejscu wyniosła [...] ha. Procentowa różnica miedzy powierzchnią działek zgłoszonych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w wyniku kontroli na miejscu wyniosła 8575,57 %. Zgodnie zatem z obowiązującymi i powołanymi przepisami, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% powierzchni stwierdzonej, płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się sankcje w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Organ odwoławczy szczegółowo opisał sposób wyliczenia sankcji a następnie odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR podkreślił, iż decyzja została wydana na podstawie prawidłowo przeprowadzonej kontroli na miejscu przez wykwalifikowanych inspektorów terenowych. Do protokołu z czynności kontrolnych została dołączona dokumentacja fotograficzna obrazująca działki rolne R. K., ze wskazaniem ich identyfikatorów oraz daty wykonania poszczególnych fotografii. Zdaniem organu odwoławczego, nie ulega wątpliwości, iż fotografie załączone do protokołu z czynności kontrolnych przedstawiają jedynie trawy wieloletnie kwalifikujące się do przyznania jednolitej płatności obszarowej, natomiast nie przedstawiają koniecznych do ubiegania się o płatności uzupełniające roślin motylkowatych drobnonasiennych. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji prowadząc postępowanie wyjaśniające w sprawie, nie uchybił żadnemu z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, co mogłoby mieć skutek w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do załączonych do odwołania fotografii, organ odwoławczy stwierdził, iż nie stanowią one wiarygodnego źródła dowodowego. Dokumentacja fotograficzna sporządzona przez inspektorów terenowych podczas kontroli na miejscu zawiera oznaczenie Producenta rolnego do którego należą fotografowane działki, datę sporządzenia fotografii oraz oznaczenie kontrolowanej działki rolnej, natomiast dokumentacja fotograficzna sporządzona przez skarżącego, przedstawia bliżej nieokreślone działki, bez wskazania ich oznaczeń, a rzekome daty ich sporządzenia ("kwiecień 2010", "maj 2010" ) zostały naniesione manualnie na odwrocie wywołanych fotografii. Na podstawie przedstawionych fotografii nie ma więc możliwości stwierdzenia czy przedstawiają one działki zadeklarowane we wniosku przez R. K., w związku z czym nie mogą one stanowić podstawy do podważenia wiarygodności materiału dowodowego będącego w posiadaniu organu. Odnosząc się do zarzutu konieczności uznania przez organ wyników kontroli dokonanej przez jednostkę certyfikującą, organ odwoławczy stwierdził, iż jest w posiadaniu jedynie zaświadczenia przesłanego przez jednostkę certyfikującą A. z którego wynika, iż R. K. spełnia wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym. Na przekazanym przez jednostkę certyfikującą zaświadczeniu nie widnieją jakiekolwiek dane dotyczące rodzaju upraw R. K.. Nadto jak wskazał organ, jednostki certyfikujące przeprowadzają kontrole na wniosek zainteresowanej strony, która sama określa powierzchnie swojego gospodarstwa oraz rodzaj prowadzonych upraw. Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR, wskazał dalej, iż strona nie przedłożyła podczas przebiegu postępowania w I instancji ani wraz z odwołaniem od decyzji organu I instancji, protokołu z czynności kontrolnych jednostki certyfikującej, na który powołuje się w odwołaniu i zarzuca organowi jego nieuwzględnienie. Złożona zaś wraz z odwołaniem decyzja Z. Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, która zezwalała Producentowi na zastosowanie w rolnictwie ekologicznym w miesiącach kwiecień-maj 2008 roku materiału siewnego ziarna koniczyna czerwona, nie dowodzi w żaden sposób, iż strona taki zabieg wykonała. Dodatkowo organ wskazał, iż decyzja zezwalała R. K. na zastosowanie materiału siewnego w kwietniu 2008, a więc prawie dwa lata przed przeprowadzeniem kontroli, której wyniki stały się podstawą do wydania przez organ I instancji zaskarżonej decyzji. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, R. K. pismem z dnia 6 października 2010 r. wniósł od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o uchylenie decyzji Dyrektora Z.Oddziału Regionalnego ARiMR oraz decyzji organu I instancji w części dotyczącej odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych z powodu uznania przez organy obu instancji, braku mieszanki wieloletnich traw motylkowatych drobnonasiennych na działkach rolnych B1, C1, D1, E1, F1, jako naruszających prawo. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż w procesie rozstrzygania organy ARiMR obu instancji nie zastosowały art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia 26 stycznia 2007 r. W ocenie skarżącego, organ nie dokonał oceny stanu użytków rolnychz uwzględnieniem sytuacji na dzień 31 maja oraz pod kątem dochowania wymogów użytkowania gruntów rolnych przez rok 2009, przyjmując za prawdziwe co skarżący kwestionuje stwierdzenie, iż pod koniec marca 2010 r. nie znajdowała się na gruncie mieszanka traw drobnonasiennymi. Nadto skarżący zarzucił, iż organy ARiMR dokonały ustaleń niezgodnie z zasadami wiedzy rolniczej. Kontrola aby mogła być wiarygodna, powinna być zdaniem skarżącego przeprowadzona w terminie późniejszym, zgodnie bowiem z zasadami wegetacji mieszanek koniczyny czerwonej z trawami, w sytuacji wystąpienia długiej i ciężkiej zimy oraz zimnej wiosny jak miało to miejsce w 2010 r., rośliny motylkowe są niezauważalne w runi do czasu poprawy warunków pogodowych. Skarżący podniósł również, że organ II instancji dokonał błędnej oceny zaświadczenia jednostki certyfikującej, które jak wskazała strona stanowi dokument urzędowy. Do skargi skarżący dołączył opinię Z. Ośrodka Doradztwa Rolniczego w B. oraz zestawienie miesięczne obserwacji meteorologicznych za miesiąc marzec i kwiecień 2010r. Zakładowego Punktu Obserwacyjnego ZODR w B.. Pismem procesowym z dnia przesłał protokoły z kontroli rocznej (3 szt.) przeprowadzonej przez A.. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności).Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Po przeprowadzonej sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem rozstrzygnięcie Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie narusza przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009, istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy słusznie organ odmówił przyznania R. K. uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych i nałożył sankcje wobec stwierdzenia, że na zadeklarowanych działkach rolnych (B,C,D,E,F,) nie stwierdzono deklarowanej uprawy (kod DR6) tj: mieszanki wieloletnich traw motylkowych drobnonasiennych. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r., nr 170, poz. 1051 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XXI do rozporządzenia nr1973/2004, 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Wskazany przepis stanowi zatem o fakcie posiadania gruntów rolnych na dzień 31 maja oraz o fakcie utrzymania gruntów zadeklarowanych do płatności w dobrej kulturze rolnej, przez cały rok. Rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw, m.in.: innych roślin położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej ( art. 7 ust. 2 pkt 3). W myśl ust. 4 tego artykułu, wysokość płatności obszarowych w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami obszarowymi i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności. Płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika (art. 18 ust. 1 ustawy o płatnościach). Wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja (art. 18 ust. 2 tej ustawy).Rodzaje roślin objętych płatnością uzupełniającą określa Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach, organ decydujący o przyznaniu lub odmowie przyznania wnioskodawcy płatności w ramach danego programu wsparcia bezpośredniego obowiązany jest do podejmowania określonych czynności prowadzących do merytorycznego rozpoznania wniosku złożonego przez rolnika, a mianowicie obowiązany jest rozpatrzyć w wyczerpujący sposób cały materiał dowodowy oraz udzielać stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. W myśl art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach, strony oraz osoby uczestniczące w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodne z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Wyrażona w przytoczonym przepisie zasada działania na wniosek stanowi o dobrowolności uczestnictwa w programie pomocowym oraz o tym, że potencjalny beneficjent płatności zobowiązany jest do samodzielnego dopełnienia obowiązku przedstawienia wszelkich dowodów niezbędnych do podjęcia decyzji o przyznaniu pomocy finansowej. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przeprowadza na podstawie art. 30 cyt. ustawy, kontrole administracyjne i kontrole na miejscu określone w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 ustawy. Kontrola ma doniosłe znaczenie dla skutecznego funkcjonowania systemu płatności bezpośrednich w całej Unii Europejskiej. Stanowi ona gwarancję rzetelnego wydatkowania wspólnotowych środków budżetowych przeznaczonych na finansowanie tego instrumentu wsparcia dochodowego producentów rolnych. Dopiero po zakończeniu procedury kontrolnej można wydawać decyzje dotyczące płatności (ich przyznania lub odmowy przyznania). Stosownie do art. 23 ust. 1 rozporządzenia komisji WE nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. UE. L. 04.141.18 ze zm.), mającego zastosowanie do wniosku złożonego na 2009 r. kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Z przepisów tych wynika, że kontrole na miejscu (obok kontroli administracyjnych) stanowią instrument weryfikowania "zgodności z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności", niewątpliwie też ustalenia dokonywane w trakcie kontroli na miejscu, stanowią dowód stanu upraw na deklarowanych do płatności działkach rolnych. Odnosząc te przepisy do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że w sprawie przyznania płatności na 2009 r. taka próba przeprowadzenia kontroli została podjęta w dniu 01 marca 2010 r. jednakże z uwagi na złe warunki atmosferyczne nie została przeprowadzona (kod pokontrolny GR11) zaś ustalenia dokonane w trakcie kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniach od 24 do 25 marca 2010 r. na działkach rolnych skarżącego producenta rolnego wskazują, iż zadeklarowana powierzchnia działek rolnych o oznaczeniach A,C,E, była większa od powierzchni stwierdzonej w wyniku kontroli ( kod DR 13+), natomiast na powierzchni działek rolnych o oznaczeniach B,C,D,E,F, nie stwierdzono deklarowanej rośliny uprawnej (kod DR6) tj: mieszanki wieloletnich traw motylkowych drobnonasiennych. Stwierdzone nieprawidłowości kontrolerzy opisali w raporcie z przeprowadzonych czynności kontrolnych, wykonali zdjęcia działek ze wskazaniem producenta rolnego do którego należą fotografowane działki, daty sporządzenia fotografii oraz oznaczeniem kontrolowanej działki rolnej. Nie ulega wątpliwości, iż fotografie załączone do protokołu przedstawiają jedynie trawy wieloletnie kwalifikujące się do przyznania jednolitej płatności obszarowej, natomiast nie przedstawiają koniecznych do ubiegania się o płatności uzupełniające roślin motylkowatych drobnonasiennych. W ocenie Sądu, ustalenia zawarte w raporcie z czynności kontrolnych znajdują przekonujące potwierdzenie w sporządzonej dokumentacji fotograficznej - brak więc podstaw faktycznych do ich kwestionowania. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że dokumentacja fotograficzna dołączona przez skarżącego do odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, nie może skutkować podważeniem wiarygodności ustaleń dokonanych w trakcie kontroli na miejscu z uwagi na to, iż zdjęcia te przedstawiają bliżej nieokreślone działki, bez wskazania ich oznaczeń, a rzekome daty ich sporządzenia zostały naniesione manualnie na ich odwrocie. Zatem wartość dowodowa tych zdjęć jest znikoma, ze względu na termin ich wykonania oraz brak możliwości określenia miejsca wykonania fotografii. Skarżący kwestionuje ustalenia kontroli podnosząc, iż kontrola aby mogła być wiarygodna powinna być przeprowadzona w terminie późniejszym z uwagi na długą i ciężką zimę oraz zimną wiosnę, kiedy rośliny nie rozpoczęły jeszcze procesu wegetacji. Wskazać w tym miejscu należy, że do skargi skarżący dołączył opinię Z.o Ośrodka Doradztwa Rolniczego w B. o zasadach uprawy i wegetacji roślin motylkowych wraz z zestawieniem miesięcznym obserwacji meteorologicznych za miesiąc marzec-kwiecień 2010 r. Sąd zauważa, iż z przedstawionej opinii wynika, iż ze względu na anormalne warunki pogodowe w marcu 2010 r. nastąpiło istotne opóźnienie rozpoczęcia wegetacji roślin motylkowych i w tych okolicznościach lustracja plantacji w okresie 1-10 marca ( podkreślenie własne) br. mogła skutkować mylną interpretacją tych zasiewów. Jednakże z akt sprawy wynika, że kontrola na miejscu w gospodarstwie skarżącego nie odbyła się w pierwszej dekadzie miesiąca marca 2010 r. tylko dopiero 24 i 25 marca 2010 r., wobec czego brak choćby śladowych ilości zadeklarowanej uprawy tj: mieszanki wieloletnich traw motylkowych drobnonasiennych musi budzić wątpliwości. Nadto, zasadnie organ stwierdził, że dołączona opinia nie odnosi się do konkretnej uprawy koniczyny czerwonej na działkach R. K., lecz jest opinią ogólne charakteryzującą ten wskazany gatunek koniczyny opisującą jej wzrost i odporność na warunki atmosferyczne. Dokonując swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego organ odwoławczy miał zatem podstawy faktyczne do uznania, że raport z kontroli na miejscu oraz jego załączniki w postaci dokumentacji zdjęciowej mają większą wartość dowodową niż materiał zdjęciowy sporządzony przez skarżącego, bowiem stanowią one obiektywne odzwierciedlenie sytuacji istniejącej na działkach rolnych w dniach wykonania kontroli. Tych ustaleń nie mogą również podważyć inne powoływane przez skarżącego dowody, w tym zaświadczenie przesłane przez jednostkę certyfikującą A. z którego wynika, że skarżący spełnia wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym nie zaś, że na zadeklarowanych działkach występuje mieszanka wieloletnich traw motylkowych drobnonasiennych. Zadaniem Jednostki Certyfikującej jest bowiem zbadanie czy metody gospodarowania stosowane przez producenta rolnego są zgodne z przepisami o rolnictwie ekologicznym. Natomiast kontrola na miejscu prowadzona przez wykwalifikowanych inspektorów terenowych, stanowi nadrzędny element nadzoru nad przestrzeganiem przez wnioskodawców kryteriów przyznawania płatności. Wobec zatem prawidłowego ustalenia, że powierzchnia stwierdzona po kontroli na miejscu wynosiła dla UPO – 1,31 ha, a tym samym nastąpiło zawyżenie powierzchni uprawnionej do dopłat względem powierzchni deklarowanej (tj. UPO – 113,65 ha) i procentowa różnica stwierdzona po kontroli na miejscu przekroczyła 50 %, zasadnie w zaskarżonej decyzji odmówiono przyznania wnioskowanej płatności uzupełniającej oraz nałożono na producenta sankcję przewidzianą w przepisach unijnych. Reasumując, skoro organy obu instancji uznały za prawidłowe ustalenia raportu oraz uznały, że przeprowadzona kontrola na miejscu została przeprowadzona bez naruszenia praw strony postępowania, czego skarżący nie kwestionuje, uprawnionym było zaakceptowanie przez organ tychże ustaleń i wydanie stosownych decyzji w sprawie. Sąd orzekający w sprawie również nie dopatrzył się uchybień zarówno proceduralnych, jak i materialnych w sprawie. Powtórzenie w skardze podnoszonych już na etapie postępowania administracyjnego okoliczności nie stanowi skutecznego zarzutu przeciw decyzji Dyrektora Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa który utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji wydaną w oparciu o prawidłowo przeprowadzoną kontrolę na miejscu. Mając zatem na uwadze podniesione wyżej okoliczności, skargę jako nieuzasadnioną - na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało oddalić