I SA/Sz 874/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 25 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zapłaty kary pieniężnej wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a odrzucić skargę Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E W piśmie z dnia 20 września 2021 r. M. M. – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata K. D. - wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 sierpnia 2021 r. nr [...]. Skarga została podpisana przez pełnomocnika. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 listopada 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 listopada 2021 r. W wykonaniu zarządzenia sądu, pełnomocnik skarżącej w piśmie przewodnim z dnia 29 listopada 2021 r. wskazał m.in., że przedkłada uwierzytelnione pełnomocnictwo do działania w sprawie (dokument ten był złożony w urzędzie skarbowym). Z treści załączonego do pisma odpisu pełnomocnictwa wynika, że skarżąca upoważniła adwokata K. D. do reprezentowania jej w postępowaniu egzekucyjnym wszczętym w sprawie dotyczącej kary pieniężnej nałożonej na skarżącą decyzją Naczelnika Izby Celno-Skarbowej w S., w szczególności do wystąpienia w imieniu skarżącej o ulgę w spłacie tej kary. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej: "p.p.s.a.") strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Na podstawie art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Dodatkowo w art. 46 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, co powinno zawierać każde pismo strony oraz jakie dokumenty należy do niego dołączyć. Stosownie zatem do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jak wynika z kolei z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze przytoczoną regulację prawną, Sąd stwierdził, że brak pełnomocnictwa był brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przypadku skargi. Pozwalało to na konwalidację stwierdzonego braku poprzez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. i wezwanie pełnomocnika strony do jego usunięcia. Wskazać bowiem należy, że brak prawidłowego pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej złożenia. W rozpoznawanej sprawie do wniesionej skargi (podpisanej przez pełnomocnika) nie zostało załączone pełnomocnictwo. W wyznaczonym terminie pełnomocnik nadesłał odpis dokumentu, z którego treści wynika, że został umocowany do działania w imieniu strony jedynie w postępowaniu administracyjnym (egzekucyjnym). Zatem stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie profesjonalny pełnomocnik nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Postępowanie przed organami administracji i przed sądami administracyjnymi stanowią dwa różne, autonomiczne postępowania, uregulowane w odrębnych przepisach prawa. Okoliczność, że pełnomocnictwo obejmowało upoważnienie do reprezentowania strony w toku postępowania egzekucyjnego, nie zwalniał pełnomocnika z obowiązku dołączenia stosownego pełnomocnictwa na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Skoro w zakreślonym terminie pełnomocnik strony nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi poprzez przedstawienie pełnomocnictwa (lub jego wierzytelnego odpisu) do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym, skargę należało odrzucić. Brak bowiem wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.