I SA/Sz 877/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia W S A – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. na pismo Wojewody Z. w przedmiocie umorzenia należności wynikających z nałożenia mandatu karnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 30 maja 2014 r. K.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pismo zatytułowane "skarga", w którym podniósł, że domaga się umorzenia kwoty [...] zł, wynikającej z nieuregulowanych mandatów karnych, powołując się na swoją trudną sytuację materialną i wnosząc o udzielenie odpowiedzi przez Sąd na jego skargę. Wojewoda Z., przekazując powyższe pismo do Sądu, wskazał, że w sprawie dotyczącej umorzenia należności wynikających z mandatów karnych o nr [...] z dnia [...] r. i nr [...] z dnia [...] r., wnioskom skarżącego o umorzenie zadłużenia z tego tytułu, które przekazał do załatwienia, według właściwości Naczelnik Urzędu Skarbowego w D., nadano bieg i przeprowadzone zostało postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia ulgi w spłacie. Organ wskazał, że pismem z dnia 26 maja 2014 r. Nr [...] w toku tego postępowania zwrócono się do K. G. o dostarczenie w terminie siedmiodniowym dokumentów dotyczących jego sytuacji materialnej. Strona postepowania, w odpowiedzi na ww. pismo złożyła przedmiotową skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewoda Z. wskazał także, że w toku instancji strona została poinformowana o kolejnych etapach postępowania oraz przysługującym stronie trybie odwoławczym (pismo z dnia 10 czerwca 2014 r. Nr [...]), a także o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy (pismo z dnia 18 czerwca 2014 r. Nr [...]). Z wyjaśnień Wojewody Z. wynika także, że w dniu 18 lipca 2014 r. wydano decyzję o Nr [...]. odmawiającą umorzenia kwot pozostających do uregulowania w związku z przedmiotowymi grzywnami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie czy będąca jej przedmiotem sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skargowej skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego i czy ewentualnie wyczerpano przepisany prawem tryb zaskarżenia. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej powoływanej jako p.p.s.a.), sądowa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że Sąd nie może modyfikować treści żądania strony. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OZ 260/07, (niepublikowany), Sąd nie może domyślać się intencji autora pisma, lecz jest związany jego treścią. W rozpoznawanej skardze skarżący domaga się aby to Sąd umorzył jego zaległości z tytułu mandatów karnych w kwocie [...] zł. Przedmiotowy wniosek skarżącego nie może zostać załatwiony przez Sąd w postępowaniu sądowoadministracyjnym, na co zasadnie wskazał skarżącemu Wojewoda Z. w piśmie z dnia 10 czerwca 2014 r. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika jednoznacznie, że sądy administracyjne nie zastępują w działaniu organów administracji. Obowiązkiem sądu jest jedynie zbadanie legalności działania organów administracji publicznej. Nie są one władne orzekać merytorycznie w danych sprawach, zatem nie mają uprawnienia by wydać orzeczenia przyznające stronie uprawnienie lub obciążające ją jakimś obowiązkiem opartym na obowiązujących przepisach prawa materialnego. Sąd administracyjny nie może również orzekać o przyznawaniu ulg w spłacie należności obciążających obywateli nałożonych na nich przez odpowiednie organy. Taka sytuacja występuje też w niniejszej sprawie skarżącego, gdzie Sąd nie jest uprawniony do umorzenia należności ciążących na skarżącym z tytułu mandatów karnych. Jak zasadnie, wyjaśniono skarżącemu we wskazanym piśmie z dnia 10 czerwca 2014 r., postępowanie w sprawie umorzenia należności wynikających z mandatów karnych prowadzi właściwy organ administracji – Wojewoda Z., odwołanie od wydanej przez ten organ decyzji służy do Ministra Finansów za pośrednictwem organu I instancji w terminie czternastodniowym od doręczenia decyzji. Dopiero decyzja organu odwoławczego w terminie 30 - dniowym podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, tj. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że w dniu 18 lipca 2014 r. Wojewoda Z. wydał decyzję dotyczącą umorzenia kwot wynikających z mandatów karnych. Wyczerpanie wyżej opisanego toku instancji przed organami administracji umożliwi zbadanie zgodności z prawem ww. decyzji przez właściwy sąd administracyjny. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, jak wyżej wykazano - nie jest właściwy w zakresie umorzenia należności z tytułu obciążających skarżącego mandatów karnych, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.