I SA/Sz 878/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi "K." S. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2018 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatu P. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 11 stycznia 2021 r., nr [...], II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz "K." S. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwotę [...]([...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z [...] września 2021 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Dyrektor ARiMR") utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu P. i Miasta S. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Kierownik ARiMR") z [...] stycznia 2021 r. nr [...] o odmowie uchylenia decyzji z [...] lipca 20120 r. nr [...] w sprawie ustalenia "K. " Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: "Strona" lub "Skarżąca") kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2018 r. uzyskanej na mocy decyzji Kierownika ARiMR z [...] stycznia 2019 r. Nr [...] Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Dyrektor ARiMR wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.735 t.j. ze zm.; dalej: "K.p.a.") Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. Decyzją z [...] stycznia 2019 r. nr [...] Kierownik ARiMR wydał wobec Strony decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2018 r. Po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności za 2018 r. przyznano Stronie Jednolitą Płatność Obszarową w wysokości [...] zł, Płatność za zazielenienie w wysokości [...] zł oraz Płatność redystrybucyjną w wysokości [...] zł. Ponadto przyznano Stronie kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł. Powyższe płatności zostały Stronie wypłacone. Dnia 19 września 2019 r. Kierownik ARiMR, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., wznowił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania Stronie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2018 r. W wyniku postępowania wznowieniowego Kierownik ARiMR [...] października 2019 r. wydał decyzję nr [...], na mocy której uchylił własną ww. decyzję z [...] stycznia 2019 r. nr [...] i przyznał Stronie płatności w mniejszej wysokości, tj. Jednolitą Płatność Obszarową w wysokości [...] zł, Płatność za zazielenienie w wysokości [...] zł oraz Płatność redystrybucyjną w wysokości [...] zł. Ponadto przyznano Stronie kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł. Decyzją z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] Dyrektor ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną ww. decyzję organu I instancji z [...] października 2019 r. Następnie Organ I instancji wszczął z urzędu w stosunku do Strony postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2018 r. przyznanych i wypłaconych Stronie na mocy wymienionej decyzji Kierownika ARiMR z [...] stycznia 2019 r. nr [...]. Ostateczną decyzją z [...] lipca 2020 r. nr [...] Kierownik ARiMR ustalił Stronie kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2018 r. uzyskanych na mocy ww. decyzji z [...] stycznia 2019 r. w łącznej wysokości [...] zł, w tym: - - [...] zł z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej; - - [...] zł z tytułu Płatności za zazielenienie; oraz odstąpił od ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego uzyskanej na mocy ww. decyzji z [...] stycznia 2019 r. w sprawie przyznanej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2018 r. wydanej przez organ I instancji w wysokości [...] zł, w tym [...] zł z tytułu dyscypliny finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 5 sierpnia 2020 r., I SA/Sz 437/20 uchylił decyzję Dyrektora ARiMR z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika ARiMR z [...] października 2019 r. nr [...], tj. decyzje które wydane zostały w powyżej wskazanym postępowaniu wznowieniowym. Pismem z 5 października 2020 r. Strona wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Kierownika ARiMR z [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności za 2018 r. W uzasadnieniu wniosku Strona wskazała, że prawomocnym wyrokiem WSA w Szczecinie z 5 sierpnia 2020 r., I SA/Sz 437/20 uchylona została ww. decyzja Dyrektora ARiMR z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] oraz poprzedzająca ją ww. decyzja Kierownika ARiMR z [...] października 2019 r. nr [...]. Jak dalej wskazała Strona ostateczna decyzja Kierownika ARiMR z 1 lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia Stronie kwoty nienależnie pobranych płatności za 2018 r. wydana została w oparciu o decyzję Dyrektora ARiMR (jako organu odwoławczego) z [...] kwietnia 2020 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika ARiMR z [...] października 2019 r. Decyzje te zostały jednak uchylone ww. wyrokiem sądu, co stanowi podstawę wznowieniową, zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Nadto, z ostrożności procesowej Strona wskazała, że żądanie uchylenia ostatecznej decyzji Kierownika ARiMR z [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia Stronie kwoty nienależnie pobranych płatności za 2018 r. znajduje również uzasadnienie w treści art. 154 § 1 K.p.a. W sprawie spełnione są wszelkie przesłanki wynikające ze wskazanej regulacji, albowiem: - decyzja z [...] lipca 2020 r. jest decyzją ostateczną; - na mocy decyzji z [...] lipca 2020 r. Strona nie nabyła prawa lecz został na nią nałożony obowiązek zwrotu określonej kwoty; - za uchyleniem decyzji przemawia zarówno interes społeczny, jak również słuszny interes strony. Postanowieniem z 20 listopada 2020 r. Kierownik ARiMR wznowił, na ww. wniosek Strony, postępowanie administracyjne zakończone powyższą ostateczną decyzją z [...] lipca 2020 r. o ustaleniu Stronie kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2018 r. W wyniku postępowania wznowieniowego Kierownik ARiMR wydał decyzję z [...] stycznia 2021 r. nr [...] o odmowie uchylenia ww. decyzji ostatecznej z [...] lipca 2020 r. Z kolei Dyrektor ARiMR, po rozpoznaniu odwołania Strony, decyzją z [...] września 2021 r. Nr [...] r. uchylił ww. decyzję organu I instancji z [...] stycznia 2021 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Równocześnie, pismem z [...] listopada 2020 r., Kierownik ARiMR zawiadomił Stronę o wszczęciu na jej wniosek postępowania na podstawie art. 61 § 4 w zw. z art. 154 K.p.a. w przedmiocie uchylenia ww. ostatecznej decyzji Kierownika ARiMR z [...] lipca 2020 r. nr [...] ustalającej Stronie kwoty nienależnie pobranych płatności za 2018 r. W toku powyższego postępowania wymienioną decyzją z [...] stycznia 2021 r. nr [...] organ I instancji odmówił Stronie uchylenia - na podstawie art. 154 § 1 K.p.a. - ostatecznej decyzji z [...] lipca 2020 r. w sprawie ustalenia Stronie kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2018 r. oraz odstąpienia od ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego uzyskanej na mocy decyzji Kierownik ARiMR z [...] stycznia 2019 r. nr [...]. Dyrektor ARiMR, po rozpoznaniu odwołania Strony, zaskarżoną w rozpoznawanej sprawie decyzją z [...] września 2021 r. nr [...], utrzymał w mocy ww. decyzję Kierownika ARiMR z [...] stycznia 2021 r. nr [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Organ odwoławczy wskazał, że ostateczna decyzja Kierownika ARiMR z [...] lipca 2020 r. o ustaleniu Stronie kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2018 r. została wydana w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, tj. art. 29 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz K.p.a. Dyrektor ARiMR podkreślił, że decyzja z [...] lipca 2020 r. jest decyzją ostateczną, od której Strona nie odwołała się. Decyzja ta nałożyła na Stronę obowiązek zwrotu ustalonej kwoty nienależnie pobranych płatności za 2018 r. Dlatego też decyzja ta nie mieści się w zakresie przesłanki zawartej w art. 154 § 1 K.p.a., ponieważ decyzje nakładające na stronę obowiązek są decyzjami, na mocy których pewne osoby nabywają prawo do wykonania tylko obowiązków wskazanych w decyzji, a nie innych, a zatem są to decyzje, na mocy których strona nabyła prawo. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 maja 2003 r., IV SA 3205/01 "nabycie praw" użyte w art. 154 i art. 155 K.p.a. rozumie się szeroko przyjmując, że każde indywidualne rozstrzygnięcie prawne, które ma znamiona rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie i kształtuje sytuację prawną strony, należy traktować jako rozstrzygnięcie, na podstawie którego strona "nabyła prawa". W rozumieniu tych przepisów nabycie nie jest związane z rozstrzygnięciem pozytywnym lub negatywnym dla strony, ale z faktem, że decyzja swoim rozstrzygnięciem kształtuje sytuację prawną strony przez przyznanie uprawnienia lub nałożenie obowiązku. Zdaniem organu odwoławczego wynika z tego wniosek, że każde indywidualne rozstrzygnięcie prawne zawarte w decyzji, które ma znamiona rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie i kształtuje sytuację prawną strony, należy traktować, jako rozstrzygnięcie, na podstawie, którego strona "nabyła prawa". Jak dalej wskazał Organ odwoławczy, zarzut Strony, że ww. decyzja ostateczna z [...] lipca 2020 r. w sprawie ustalenia Stronie kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2018 r., została wydana w oparciu o decyzję, która następnie została uchylona ww. wyrokiem WSA w Szczecinie z 5 sierpnia 2020 r., I SA/Sz 437/20 nie jest przesłanką wystąpienia w sprawie interesu społecznego, ponieważ na wniosek Strony w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. zostało wznowione postępowanie w celu uchylenia i zmiany ww. decyzji ostatecznej z [...] lipca 2020 r. o ustaleniu Stronie kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2018 r. W takich przypadkach, gdy istnieje możliwość wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, nie stosuje się trybu wzruszenia takiej decyzji w oparciu o art. 154 K.p.a. Strona zaskarżyła w całości ww. decyzję Dyrektora ARiMR z [...] września 2021 r., skargą wniesioną do tutejszego Sądu, decyzji tej zarzucając naruszenie: 1) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. przez jego zastosowanie oraz art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. przez jego niezastosowanie, a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji z [...] stycznia 2021 r. o odmowie uchylenia decyzji z [...] lipca 2020 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2018 r.; 2) art. 154 § 1 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały przesłanki do jego zastosowania. Mając na uwadze powyższe zarzuty Skarżąca, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 j.t. ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji z [...] września 2021 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji z [...] stycznia 2021 r.; 2) zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu zarzutów skargi Skarżąca wskazała argumenty celem ich poparcia. W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie w całości i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji o braku spełnienia w rozpoznawanej sprawie przesłanek zastosowania art. 154 § 1 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie Sąd wskazuje, że Zastępczyni Przewodniczącej Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie zarządzeniem z 6 grudnia 2021 r., powołując się na art. 15 zzs? ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2020.1842 ze zm.), skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów w dniu 13 stycznia 2022 r. Jednocześnie pismami z 7 grudnia 2021 r., doręczonymi Skarżącej 8 grudnia 2021 r. zaś Organowi 7 grudnia 2021 r., poinformowano strony o powyższym jak i o możliwości przedłożenia dodatkowego stanowiska w sprawie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2021.137 j.t.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) – c) P.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 P.p.s.a). Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest ocena legalności zaskarżonej decyzji wydanej w trybie art. 154 K.p.a. Przy czym Sąd wskazuje, że nie będąc związany zarzutami skargi, uwzględnił skargę z przyczyn procesowych, niezależnie od zarzutów zawartych w treści skargi. Zgodnie z art. 154 § 1 K.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Uchylenie lub zmiana decyzji administracyjnej w trybie art. 154 K.p.a. może nastąpić w sytuacji, gdy łącznie spełnione są następujące przesłanki: 1) postępowanie w sprawie indywidualnej zostało zakończone decyzją ostateczną, na podstawie której żadna ze stron nie nabyła prawa; 2) za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Sąd wskazuje jednakże, że postępowanie administracyjne prowadzone w trybie unormowanym w art. 154 K.p.a. ma na celu weryfikację ostatecznych decyzji administracyjnych, dotkniętych tzw. wadami niekwalifikowanymi, tj. wadami niestanowiącymi podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego i/lub stwierdzenia nieważności decyzji. W okolicznościach przewidzianych w tym przepisie mogą być ponadto uchylane lub zmieniane prawidłowe, tj. zgodne z prawem, decyzje ostateczne (por. m.in. B. Kuś, w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do art. 127-269. Tom III, red. M. Karpiuk, P. Krzykowski, A. Skóra, Olsztyn 2021, art. 154; B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postepowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017, s. 823). Jak wynika z powyższego, dopuszczalność ewentualnego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji na podstawie art. 154 K.p.a. (jak również 155 K.p.a.) możliwa jest wtedy, gdy brak jest podstaw do zastosowania trybu wznowienia postępowania czy też trybu stwierdzenia nieważności decyzji, albowiem w razie jednoczesnego uruchomienia trybów weryfikacji decyzji prawidłowych i wadliwych pierwszeństwo będzie przysługiwać trybowi wznowienia bądź nieważności, gdyż mają one charakter obligatoryjny. Zgodnie z zasadą pierwszeństwa weryfikacji orzeczeń wadliwych w stopniu kwalifikowanym, w tym dotkniętych wadami wznowienia, postępowania w sprawach zmiany lub uchylenia mogą być prowadzone i zakończone dopiero w razie negatywnego rozstrzygnięcia spraw w trybie stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowania. (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 19 października 2021 r., II SA/Rz 1211/21). Sąd wskazuje ponadto, że jak uznał Sąd Najwyższy w wyroku z 6 stycznia 1999 r., III RN 101/98, OSNAP 1999/20, poz. 637, uchylenie lub zmiana decyzji na podstawie art. 155 może nastąpić jedynie wówczas, gdy brak jest podstaw prawnych do jej uchylenia lub zmiany w trybie wznowienia postępowania (art. 145 § 1 K.p.a.) lub do stwierdzenia nieważności (art. 156 § 1 K.p.a.). Tryby nadzwyczajne weryfikacji decyzji ostatecznych nie są w stosunku do siebie konkurencyjne, ponieważ uruchomienie każdego z nich oparte jest na innych przesłankach i mogą być one uruchomione jednocześnie, jeżeli w jednej sprawie zachodzą przesłanki wszczęcia kilku postępowań nadzwyczajnych lub gdy strona twierdzi, że takie przesłanki występują. W pierwszej kolejności powinno być jednak zakończone postępowanie o stwierdzenie nieważności, następnie postępowanie wznowieniowe, na końcu postępowanie o uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej (por. M. Jaśkowska, w: M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2022, art. 145.). Ta sama zasada ma zastosowanie w odniesieniu do weryfikacji decyzji na podstawie art. 154 K.p.a. (por. B. Adamiak, dz. cyt., s. 823-824). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Dyrektora ARiMR z [...] września 2021 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika ARiMR z [...] stycznia 2021 r. nr [...] o odmowie uchylenia - w trybie art. 154 § 1 K.p.a. – ostatecznej decyzji Kierownika ARiMR z 1 lipca 2020 r. nr [...] o ustaleniu Skarżącej kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2018 r., została wydana przedwcześnie, tj. przed zakończeniem postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wymienioną decyzją ostateczną z 1 lipca 2020 r. Jak bowiem wynika z akt sprawy, w ramach postępowania wznowieniowego, wszczętego na wniosek Skarżącej z 5 października 2020 r., Dyrektor ARiMR wydał decyzję z [...] września 2021 r. nr [...], mocą której uchylił decyzję Kierownika ARiMR nr [...] z [...] stycznia 2021 r. o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej z [...] lipca 2020 r. [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W ocenie sądu postępowanie nadzwyczajne w sprawie zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej w trybie art. 154 K.p.a. należało zawiesić na podstawie art. 97 § 1 pkt 4) K.p.a., albowiem rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją jest zagadnieniem wstępnym (prejudycjalnym) dla sprawy zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej na podstawie art. 154 K.p.a. (por. prawomocny wyrok WSA w Rzeszowie II SA/Rz 1211/21). Mając bowiem na uwadze powyżej zawarte rozważania, Sąd wskazuje, że zgodnie z zasadą pierwszeństwa weryfikacji orzeczeń wadliwych w stopniu kwalifikowanym (w tym dotkniętych wadami wznowienia) postępowania w sprawach zmiany lub uchylenia mogą być prowadzone i zakończone dopiero w razie negatywnego rozstrzygnięcia kwestii stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowania. Sąd zwraca przy tym uwagę, że wniosek Skarżącej z 5 października 2020 r. był w istocie wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ww. ostateczną decyzją Kierownika ARiMR z [...] lipca 2020 r. Strona jedynie z ostrożności procesowej wskazała, że żądanie uchylenia decyzji z [...] lipca 2020 r. znajduje również uzasadnienie w treści art. 154 § 1 K.p.a. Rozpoznając sprawę ponownie Organ uwzględni powyższą ocenę prawną, tj. uwzględni pierwszeństwo rozpoznania wniosku Skarżącej z dnia 5 października 2020 r. w trybie wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją ostateczną z [...] lipca 2020 r. przed rozpoznaniem ww. wniosku w trybie art. 154 K.p.a. Po zakończeniu postępowania wznowieniowego Organ podejmie adekwatne do jego wyniku czynności w zakresie wniosku Skarżącej w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji z dnia 1 lipca 2020 r. w trybie art. 154 K.p.a. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Dyrektora ARiMR oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika ARiMR. Jednocześnie merytoryczną ocenę zaistnienia w sprawie przesłanek zastosowania art. 154 § 1 K.p.a. sąd uznał za przedwczesną. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego oparte zostało na treści art. 200 P.p.s.a., który statuuje zasadę odpowiedzialności organu za wynik tego postępowania, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. Na zasądzony zwrot kosztów postępowania składają się: koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w kwocie [...] zł, ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265); kwota [...] zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi ustalona na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U.2021.535 j.t.) oraz kwota [...] zł tytułem opłaty skarbowej uiszczonej od pełnomocnictwa (pkt IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej - Dz.U. Nr 225 poz. 1635 ze zm.). Orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl.