I SA/Sz 88/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpatrzeniu w dniu 14 marca 2011 r. wniosku Z.B. o wstrzymanie egzekucji w związku z zaskarżeniem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odmówić uwzględnienia wniosku. Skarżący – Z.B., wraz ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, wystąpił z wnioskiem o "natychmiastowe wstrzymanie egzekucji zaskarżonymi postanowieniami". Strona powyższego wniosku nie uzasadniała, a jedynie w sposób obszerny przedstawiła argumentację przemawiająca za uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek strony w pierwszej kolejności należało wskazać, że Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych została określona w art. 3 i 4 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, iż wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych i z tej przyczyny wniosek skarżącego o wstrzymanie prowadzonej w stosunku do niego egzekucji nie mógł zostać uwzględniony. Ponadto wskazać należy, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie dotyczące oceny zasadności zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienie to jest orzeczeniem o charakterze procesowym, formalnym, dotyczącym określonych czynności podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego. Postanowienie takie reguluje jedynie sytuację zobowiązanego w toku wskazanego postępowania, tj. wyraża stanowisko wierzyciela co do zasadności zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów, zaś jedynym jego bezpośrednim następstwem jest ewentualne oddalenie albo uwzględnienie tychże zarzutów i dalsze prowadzenie bądź zaniechanie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Orzeczenie tego rodzaju nie posiada przymiotu wykonalności, a tylko takie akty lub czynności organów administracji publicznej podlegają wstrzymaniu wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Również i z tej przyczyny niemożliwe było uwzględnienie przez Sąd wniosku skarżącego. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.