I SA/Sz 88/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na niewykonanie przez Burmistrza Polanowa prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 marca 2024 r., sygn. akt I SAB/Sz 3/24 w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 27 marca 2024 r., sygn. akt I SAB/Sz 3/24, w sprawie ze skargi R. K. (dalej jako: "skarżący") na bezczynność Burmistrza Polanowa w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, w pkt I ww. wyroku umorzył postepowanie sądowe, w pkt II wyroku stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a w pkt III wyroku zasądził od Burmistrza Polanowa na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 13 stycznia 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na niewykonanie ww. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 27 marca 2024 r. W uzasadnieniu skargi wskazał, że Burmistrz Polanowa wykonał część wyroku. Nie wywiązał się natomiast w kwestii zwrotu kosztów postępowania sądowego. Do dnia wniesienia skargi nie wypłacił mu zasądzonej przez Sąd kwoty, nie mówiąc o odsetkach za zwłokę. Nadmienił, że jest osobą nieposiadającą konta bankowego. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Polanowa wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że skarga dotyczy niewykonania wyroku w części dotyczącej zasądzonych kosztów postępowania sądowego. Tej części rozstrzygnięcie nie może dotyczyć skarga na niewykonanie wyroku, o której mowa w art. 154 p.p.s.a. Wykonanie wyroku w tej części następuje w innym trybie, tj. strona może wystąpić o nadanie klauzuli wykonalności i ewentualnie następnie o egzekucję należności. Na marginesie organ podniósł, że nie pozostaje w zwłoce w zapłacie zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów ww. postępowania sądowego. Organ kilkukrotnie zwracał się do skarżącego z prośbą o podanie numeru rachunku bankowego, na który mógłby wypłacić zasądzone koszty, którego skarżący do chwili obecnej organowi nie podał. Za pośrednictwem usług pocztowych online został nadany w dniu 11 lutego 2025 r. przekaz pocztowy na kwotę 100 zł do skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 10 marca 2025 r. Sąd zobowiązał skarżącego do ustosunkowania się do wyjaśnień organu zawartych w odpowiedzi na skargę dotyczących zwrotu kosztów postępowania sądowego i do złożenia oświadczenia czy w tej sytuacji cofa skargę – w terminie 7 dni, od dnia doręczenia zobowiązania. Powyższe zobowiązanie wraz z odpowiedzią na skargę doręczone zostało skarżącemu w dniu 20 marca 2025 r., a tym samym termin do udzielenia odpowiedzi upłynął w dniu 27 marca 2025 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, ani dotychczas skarżący nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 tj.) - dalej w skrócie: "p.p.s.a.", który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione, aby sąd uznał skargę wniesioną w trybie art. 154 p.p.s.a. za złożoną skutecznie. Po pierwsze, sprawa musi dotyczyć bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę, wydanym na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Musi zatem zaistnieć sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań z zakresu administracji publicznej. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi obowiązana jest wezwać właściwy organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wymienione przesłanki stanowią o dopuszczalności skargi, a ich niespełnienie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że wymienione w art. 154 § 1 p.p.s.a. warunki dopuszczalności skargi nie zostały spełnione. Nie wystąpiła bowiem sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań, gdyż jak wynika z punktu I. ww. wyroku, sąd umorzył postępowanie w przedmiocie zobowiązania Burmistrza Polanowa do załatwienia sprawy. Tymczasem norma wyrażona w art. 154 § 1 p.p.s.a. obejmuje wyłącznie kwestię niewykonania wyroku sądowego w zakresie będącej jego przedmiotem sprawy administracyjnej. Innymi słowy, niewykonanie wyroku sądu polegać może na pozostawaniu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego, mającego na celu merytoryczne zakończenie sprawy w terminie określonym przez sąd. To z kolei oznacza, że przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania co do zasądzonych kosztów sądowych czy przyznanej sumy pieniężnej. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się bowiem w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, mogący stanowić podstawę do wszczęcia egzekucji po opatrzeniu go klauzulą wykonalności przez sąd powszechny (art. 781 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego, tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568). W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.