I SA/Sz 890/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2012r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w sprawie ze skargi C. C. E. S. A. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [..] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 5 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 890/12, w ten sposób, że w pkt 2 sentencji tego postanowienia w miejsce słów "zwrócić stronie skarżącej" wpisać "zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w S. na rzecz strony skarżącej". Postanowieniem z dnia 5 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 890/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., po rozpoznaniu skargi C. C. E. S. A. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, umorzył postępowanie sądowe. W pkt 2 sentencji postanowienia Sąd orzekł o kosztach wskazując "zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania". Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej: P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Sąd stwierdza, że z akt sprawy wynika, że Dyrektor Izby Skarbowej w S. wydał w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., decyzję z dnia [...]r. nr [...] , uchylającą w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, uwzględniając w całości skargę. Sąd umarzając postępowanie sądowe, stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a., orzekł również o zwrocie kosztów postępowania sądowego na rzecz strony skarżącej. Zamiarem Sądu było bez wątpienia zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego od Dyrektora Izby Skarbowej w S. na rzecz C. C. E. S. A. z siedzibą w S. Tylko z uwagi na omyłkowe pominięcie nazwy organu od którego zasadzono zwrot kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącej S. doszło do wystąpienia niezgodności między rzeczywistą wolą i wiedzą Sądu, a ich wyrażeniem na piśmie, a w konsekwencji do oczywistej omyłki w orzeczeniu o zwrocie kosztów postępowania sądowego. Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.