I SA/Sz 895/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia W S A – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 09 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 13 listopada 2009 r. (data nadania przesyłki) skarżąca J. K. złożyła skargę na wyżej powołane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia odwołania. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.)- dalej p.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 cyt. ustawy). W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego należnego od złożonej skargi z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki wynika, że w dniu 22 grudnia 2009 r., wobec niemożności doręczenia, pozostawiono zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej umieszczając zawiadomienie w skrzynce pocztowej o możliwości odbioru pisma w terminie 7 dni. W dniu 03 stycznia 2010 r. pozostawiono powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma. Zwrot przesyłki nastąpił 07 stycznia 2010 r. Z uwagi na to, że 03 stycznia 2010 r. poczta, jak wynika z uzyskanej informacji, nie dokonywała doręczeń przesyłek, ponowiono wezwanie do uiszczenia wpisu. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki wynika, że przesyłkę w dniu 19 lutego 2010 r. odebrał osobiście dorosły domownik M. K.- córka. W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu upływał 26 lutego 2010 r. W zakreślonym terminie ani dotychczas skarżąca wpisu nie uiściła. Z tych przyczyn skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.