I SA/Sz 90/25

PostanowienieWSA w Szczecinie2025-03-11

Skład orzekający: Elżbieta Dziel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika jest skuteczne, gdy skarga nie została uzupełniona o wymagane braki formalne i fiskalne?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, gdy nie zostaną uzupełnione wskazane przez sąd braki formalne i fiskalne w wyznaczonym terminie. Cofnięcie skargi w takiej sytuacji nie może skutkować umorzeniem postępowania, ponieważ nie można skutecznie cofnąć skargi, która nie spełnia wymagań formalnych i fiskalnych.
Stan faktyczny
Spółka wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Sąd wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym złożenia pełnomocnictwa. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Spółki. W wyznaczonym terminie braki nie zostały uzupełnione, natomiast pełnomocnik oświadczył o cofnięciu skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Elżbieta Dziel po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2025 r. nr 3201-IOD1[1].4051.1.2024.2 w przedmiocie wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 stycznia 2025 r. Spółka reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie drogą elektroniczną, skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 22 stycznia 2025 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w sprawie aktualnej formy jej opodatkowania. Zarządzeniem Z- cy Przewodniczącej Wydziału I z dnia 20 lutego 2025 r., wezwano Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w kwocie [...]zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty, wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 lutego 2025 r., co potwierdzają Urzędowe Poświadczenia Doręczenia (k. 52 i 53 akt sadowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia pozostałych braków formalnych skargi upływał zatem z dniem 28 lutego 2025 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolnym od pracy. We wskazanym terminie ani dotychczas, braki fiskalne i formalne skargi nie zostały uzupełnione. Pismem z dnia 27 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że na podstawie art. 60 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wycofuje skargę na decyzję DIAS w S. złożoną w sprawie I SA/Sz 90/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zw. dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Ogólne warunki, jakim powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały natomiast w art. 46 p.p.s.a., który stanowi, że pismo winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (§ 1 pkt 4), a do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Kwestię reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową regulują przepisy art. 28 i 29 p.p.s.a. Stosownie do pierwszego z wymienionych przepisów, osoby prawne i jednostki organizacyjne posiadające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z kolei z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy, organ albo też osoby wymienione w art. 28 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 lutego 2025 r. Zatem termin do wykonania zobowiązań sądu, upływał dnia 28 lutego 2025 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Jak wynika z akt sprawy, w wyznaczonym tym terminie nie uiszczono wpisu od skargi ani nie uzupełniono pozostałych braków formalnych skargi. We wskazanym terminie, pełnomocnik skarżącej oświadczył jedynie, że cofa skargę. Wyjaśnić zatem należy, że w opisanym stanie sprawy, cofnięcie skargi nie mogło skutkować umorzeniem postępowania. Merytoryczna ocena oświadczenia o cofnięciu skargi jest dopuszczalna wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Nie można bowiem skutecznie cofnąć skargi, jeżeli nie została ona wniesiona z zachowaniem wszystkich wymagań formalnych oraz fiskalnych. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło