I SA/Sz 905/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 rok p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 10 września 2012 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] określającej zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 rok w wysokości [...] zł L. Sp. z o.o. z siedzibą w S. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu podatkowego. Z wnioskiem tym zwróciła się na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. do organu podatkowego oraz na podstawie 61 § 3 p.p.s.a. do sądu. Uzasadniając wniosek, Spółka wskazała, że "wykonanie zaskarżonej decyzji zachwieje na tyle płynnością finansową Spółki, by - z uwagi na utrzymującą się stratę finansową przewyższającą łącznie ponad 70% kapitału podstawowego Spółki oraz ze wzglądu na wartość sporu (przewyższającą wynik na sprzedaży za 8 miesięcy 2012 roku) - mieć charakter trwały". Skarżąca podniosła również, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, w szczególności pogłębienia bieżącej straty do poziomu zagrażającego kontynuacji działalności Spółki z uwagi na zapisy ustaw szczególnych (Kodeksu spółek handlowych zobowiązującego do utrzymania odpowiedniego poziomu kapitałów), co w pełni uzasadnia wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Zdaniem strony pomimo wysokiego prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na rażące uchybienia, pozbawienie jej tak znacznych środków pieniężnych, może być w skutkach nieodwracalne. Może to spowodować nieodwracalne skutki społeczne, będące następstwem pozbawienia źródła utrzymania (pracy) kilkudziesięciu osób. Strona skarżąca wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji przedłożyła bilans spółki według stanu na dzień 31 grudnia 2011 r. oraz 31 sierpnia 2012 r., a także rachunek wyników za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r. i od 1 stycznia 2012 r. do 31 sierpnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w S. po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Uzasadniając swoje orzeczenie, organ wskazał, że wobec wykonania zaskarżonej decyzji poprzez uiszczenie zaległości wynikającej z tej decyzji wraz z odsetkami w wyniku przeprowadzonego postępowania egzekucyjnego, rozstrzyganie w przedmiocie wstrzymania jej wykonania stało się zbędne, a postępowanie bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), zwaną dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły niezwłocznego wykonywania aktu lub czynności organu. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że na mocy przepisów art. 61 p.p.s.a. zarówno organ administracji publicznej jak i sąd są uprawnieni do przyznania stronie ochrony tymczasowej. Ustawodawca w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazał przesłanki, od spełnienia których uzależnione jest wstrzymanie przez sąd wykonania aktu lub czynności. Niemniej zauważyć wypada, że sąd może orzec o przyznaniu ochrony tymczasowej tylko w odniesieniu do aktów, które podlegają wykonaniu, a zatem nie można wstrzymać wykonania decyzji, która została już wykonania, niezależnie od tego czy dokonała tego strona dobrowolnie czy też nastąpiło to w drodze egzekucji administracyjnej. W orzecznictwie podkreśla się, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została wykonana. Nie spowoduje bowiem odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2012 r., II GSK 132/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy, zaznaczyć należy, że Sąd będąc uprawnionym do rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie ochrony tymczasowej, stwierdził, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie tego wniosku. Ze zgromadzonego materiału dowodowego (a w szczególności z informacji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S.) wynika, że zaległość wynikająca z zaskarżonej decyzji w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł została uiszczona w wyniku przeprowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zatem wstrzymanie wykonania wykonanej już decyzji nie wywołałoby żadnych skutków prawnych, bowiem brak byłoby czynności nadających się do wykonania, a zatem takich które możnaby wstrzymać (por. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., II GSK 779/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Z tych względów należało, na podstawie art. 63 § 3 i § 5 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.