I SA/Sz 907/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Dziel po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2025 r. znak [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 rok od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. B. G. (zwany dalej: skarżącym, stroną) w piśmie z [...] listopada 2025 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] września 2025 r. znak [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 rok od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia [...] grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do podania numeru PESEL oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Jednocześnie pouczono stronę, że czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Przesyłkę zawierającą wezwanie Poczta Polska S.A. zwróciła z adnotacją: "ZWROT Nie podjęto w terminie". Z powodu nieobecności adresata przesyłkę awizowano [...] grudnia 2025 r. Powtórnie awizowano [...] grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Rozpoznanie merytoryczne skargi poprzedza sprawdzenie czy skarga jest dopuszczalna pod względem formalnym. W związku z powyższym sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a."). W przypadku stwierdzenia przez sąd, że w sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi, o jakich mowa w ww. przepisie, na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Na podstawie art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (w tym od skargi). W myśl art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Stosownie do przytoczonej regulacji prawnej, strona składając skargę w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest wymiar podatku dochodowego od osób fizycznych, a zatem przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zobowiązana jest do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny skargi. Natomiast, nieuzupełnienie tego braku w wyznaczonym terminie, skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd. W odniesieniu do drugiego braku formalnego skargi, wskazać należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Wymogi jakim powinno odpowiadać pismo wnoszone przez stronę do sądu regulują odpowiednio art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (...). Dodać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze - będącej pierwszym pismem w sprawie - numeru PESEL jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Jak wynika z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 5 stycznia 2026 r. Podstawą ustalenia daty doręczenia ww. wezwania w niniejszej sprawie jest przewidujący tzw. fikcję prawną doręczenia art. 73 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Na podstawie art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II FZ 174/18, LEX nr 2513858 nie ulega wątpliwości, że z brzmienia art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia (awizo - opatrzonego datą i podpisem doręczającego). Od daty na zawiadomieniu należy liczyć 14-dniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że z adnotacji umieszczonych na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. wezwanie, wynika, iż niedoręczoną przesyłkę pozostawiono w dniu [...] grudnia 2025 r. na okres 14 dni w placówce pocztowej w Mierzynie, o czym umieszczono zawiadomienie (pierwsze awizo) w oddawczej skrzynce pocztowej. W związku z niepodjęciem pisma w terminie 7 dni, pozostawiono powtórne awizo w dniu [...] grudnia 2025 r. W dniu [...] stycznia 2026 r. zwrócono korespondencję do sądu z uwagi na to, że przesyłki nie podjęto w terminie z placówki pocztowej. Wobec powyższego sąd stwierdził, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu w dniu [...] stycznia 2026 r. (22 grudnia 2025 r. + 14 dni), a zatem 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu [...] stycznia 2026 r. Skoro w tym terminie skarżący nie wykonał wezwania, to skargę należało odrzucić. Rekapitulując, skoro skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych skargi, to - na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. - zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na powyższe, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.