I SA/Sz 91/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 lutego 2009 r. zażalenia O. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 91/08 w przedmiocie odmowy przyznania O H prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2005 r. oraz określenia wysokości odsetek postanawia odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odmówił wnioskodawcy – O. H. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie powyższe doręczone zostało wnioskodawcy w trybie zastępczym w dniu 7 sierpnia 2008 r. (dowód k. 3). O. H. w dniu 27 sierpnia 2008 r. (data nadania przesyłki – k. 102) wniósł na powyższe postanowienie zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w dniu 10 września 2008 r. odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W wyniku zaskarżenia przez stronę ww. postanowienia Sądu, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] oddalił zażalenie O. H. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, we wniosku o przywrócenie terminu "(...) skarżący ograniczył się do gołosłownego stwierdzenia o domniemanej przyczynie nieodebrania pisma Sądu w terminie, jaką było zaniedbanie pracownicy poczty (...)", a zatem nie uprawdopodobnił braku zawinienia w uchybieniu przez niego terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Przedmiotem oceny Sądu jest zażalenie strony wniesione w dniu 27 sierpnia 2008 r. (data nadania listem poleconym) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Stosownie do treści przepisu art. 260 w związku z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w zakresie prawa pomocy, którego wydanie nastąpiło po skutecznym wniesieniu sprzeciwu przez stronę, przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie to wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 P.p.s.a.), a do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Jak wynika z akt sądowych postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy zostało doręczone stronie w trybie zastępczym w dniu 7 sierpnia 2008 r. Zdaniem Sądu dwukrotne awizowanie przez Pocztę Polską przesyłki zawierającej odpis postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy wraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia zażalenia stanowi spełnienie wymagania skuteczności doręczenia. Z akt sprawy wynika, iż ww. przesyłka nie została doręczona na skutek nieobecności adresata w domu i pomimo pozostawienia w skrzynce listowej w dniu 24 lipca 2008 r. oraz 1 sierpnia 2008 r. informacji o jej awizowaniu, nie została ona podjęta przez adresata w terminie. Stosownie do treści art. 73 wskazanej wyżej ustawy w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Uwzględniając wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 września 2002 r. SK 35/01 (opubl.: Dz. U. z 2002 r. Nr 157, poz. 1318), w którym wskazano na konieczność powtórnego awizowania przyjąć należy, że postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy wraz z pouczeniem skarżący otrzymał w dniu 7 sierpnia 2008 r., a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął bezskutecznie w dniu 14 sierpnia 2008 r., który to dzień nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Zażalenie zostało zatem wniesione z uchybieniem terminu, tj. w dniu 27 sierpnia 2008 r. Bezspornym jest, iż w przedmiotowym postępowaniu kwestia odmowy przywrócenia terminu do wniesienia tego zażalenia, została rozstrzygnięta w sposób negatywny dla strony, i że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. z dnia [...] jest prawomocne. Ze wskazanych powyżej przyczyn zażalenie skarżącego z dnia [...] r. na postanowienie Sądu z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy należało uznać za wniesione z uchybieniem terminu, co skutkuje jego odrzuceniem. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 178 i art. 194 § 2 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.