I SA/Sz 91/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia[...] . Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2004 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 23 grudnia 2010 r. S. T. reprezentowany przez adw. P.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. Nr [...] uchylającą w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] i w tym zakresie orzekającą co do istoty sprawy, określając skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za grudzień 2004 r. w kwocie [...] zł. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go tym, iż nie dysponuje wolnymi środkami finansowymi pozwalającymi na natychmiastowe zaspokojenie należności. W ubiegłym roku obrotowym jego działalność gospodarcza przyniosła stratę. Z uwagi na wysokość zaległości podatkowej, wykonanie zaskarżonej decyzji naraziłoby go na niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej, a co za tym idzie trudne do odwrócenia skutki w postaci dalszego zadłużenia w celu zapłaty podatku w wysokości określonej w zaskarżonej decyzji, a także utraty płynności regulowania bieżących zobowiązań, co w efekcie mogłoby doprowadzić do likwidacji prowadzonej działalności skarżącego i konieczności zwolnienia pracowników ( skarżący zatrudnia ich 29). Skarżący wskazał dalej, iż dysponuje znacznym majątkiem (dwie stacje paliw), co w wystarczającym stopniu zabezpiecza interesy skarbu państwa i gwarantuje możliwość wykonania decyzji. W ocenie skarżącego, zbycie w obecnej chwili tych składników majątku musiałoby siłą rzeczy nastąpić znacznie poniżej ich wartości i wiązałoby się z koniecznością likwidacji działalności gospodarczej (co z uwagi na zatrudnianie pracowników z okolic C. i N. a więc miejsc dotkniętych znaczną stopą bezrobocia nie leży w interesie społecznym). Skarżący wskazał również, iż w orzecznictwie NSA podkreśla się, że ryzyko spowodowania postępowaniem egzekucyjnym likwidacji działalności gospodarczej, może skutkować orzeczeniem o wstrzymaniu wykonani zaskarżonego aktu ( post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05). Do wniosku skarżący dołączył zeznanie o wysokości poniesionej straty w 2009 r. ( PIT-36L),bilans oraz rachunek zysków i strat za 2009 r., deklarację rozliczeniową ZUS potwierdzającą fakt zatrudniania i odprowadzania składek za zatrudnianych pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zw. dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Jak wskazał WSA w Białymstoku w postanowieniu z 3 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964) sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, Sąd stwierdził, iż skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przedłożonych przez S. T. dokumentów źródłowych tj: zeznania o wysokości poniesionej straty w roku podatkowym 2009 ( PIT-36L ) oraz rachunku zysków i strat za 2009 r. wynika, iż w ubiegłym roku obrotowym prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza przyniosła stratę. Z deklaracji rozliczeniowej ZUS wynika zaś, iż skarżący zatrudnia 30 ubezpieczonych za których odprowadza składki ubezpieczeniowe. Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 17 czerwca 209r. (sygn. akt II FSK 980/09), że jeżeli wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do utraty płynności finansowej Spółki a co za tym idzie pracę mogłoby utracić 30 osób uznać trzeba, że istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Likwidacja działalności gospodarczej stanowi niewątpliwie skutek dotkliwy, a przy tym trudny do odwrócenia, mogący więc uzasadniać orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.