I SA/Sz 91/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu [...] kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych za 2015 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. Z. R. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] lutego 2022 r. r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł. Pomimo upływu terminu do uiszczenia wpisu nie odnotowano dokonania jego wpłaty. W konsekwencji postanowieniem z dnia 18 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 91/22 tutejszy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie doręczono Skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2022 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. Skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Motywując wniosek Skarżący wskazał, że bezspornie został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Jednakże poprzez niezamierzoną nieuwagę i rozkojarzenie, ze względu na stan zdrowia, do realizacji wpłaty nie doszło. Skarżący podkreślił, że od stycznia tego roku przebywa na długoterminowym zwolnieniu lekarskim ze względu na chorobę związaną z nadciśnieniem tętniczym. Ponadto wskazał, że w kwietniu udaje się do sanatorium (w tym zakresie załączył pierwszą stronę skierowania do sanatorium). Skarżący podkreślił, że nie działał w złej woli, dlatego po otrzymaniu w dniu [...] kwietnia 2022 r. postanowienia o odrzuceniu skargi, dokonał wpłaty wymaganej kwoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy,sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności, Sąd uznał, że został zachowany przez Skarżącego siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd rozważył w dalszej kolejności, czy spełnione zostały warunki ustawowe, a zatem, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winny Skarżącego i czy uprawdopodobniono okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminowi jest podstawową przesłanką do jego przywrócenia. Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy zatem brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro bowiem art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. W ocenie Sądu, wbrew treści art. 87 § 2 p.p.s.a. Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wynika wprost z treści wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, powodem niedokonania wpisu w wyznaczonym terminie była nieuwaga i rozkojarzenie związane z przebywaniem na długotrwałym zwolnieniu lekarskim ze względu na chorobę związana z nadciśnieniem tętniczym. Sama "nieuwaga i rozkojarzenie" nawet związane z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim, związanym z nadciśnieniem tętniczym, nie jest wystarczającą okolicznością usprawiedliwiająca nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie. Tylko więc na marginesie wskazać należy, że skarżący nie przedłożył żadnego dowodu, iż w rzeczonym czasie przebywał na zwolnieniu lekarskim. W ocenie Sądu, mając na względzie powyższe należy wskazać, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi było przejawem niestaranności Skarżącego. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że nieuwaga i zaniedbanie oraz brak staranności i nadzoru nad własnymi sprawami nie może być rekompensowany przez sąd poprzez przywrócenie terminu. W związku z powyższym należało uznać, że Skarżący nie uprawdopodobnił, aby niedokonanie przedmiotowej wpłaty w terminie, nastąpiło bez jego winy. Przedstawione we wniosku argumenty oraz załączona do niego pierwsza strona pisma o skierowaniu Skarżącego do sanatorium, nie stanowiła wystarczającego uzasadnienia do uwzględnienia żądania. Z tych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia