I SA/Sz 911/16

Dnia 21 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2016 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1079/15, poprzez zmianę daty rozpoznania sprawy, polegającą na tym, że w wierszu szóstym od góry w miejsce słów "po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym" wpisać: "po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym". Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1079/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1079/15. W sentencji wskazanego postanowienia, sąd dostrzegł oczywistą omyłkę polegającą na wpisaniu błędnej daty rozpoznania sprawy, bowiem zamiast słów: "po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym", w sentencji znalazły się słowa: "po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U.2016.718 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do treści art. 166 p.p.s.a. przepis art. 156 § 1 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postanowień sądu. Z akt sprawy oraz z treści postanowienia jednoznacznie wynika, że postanowienie zostało wydane przez Sąd w dniu 4 sierpnia 2016 r., na co wskazuje m.in. data wydanego postanowienia wskazana w drugim wierszu sentencji. W tej sytuacji, w treści postanowienia bez wątpienia doszło do oczywistego błędu pisarskiego, polegającego na wpisaniu błędnego roku w dacie rozpoznania sprawy. Wskazać przy tym należy, że powyższe sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, Sąd – na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.