I SA/Sz 911/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S.) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Skarżąca K. R. prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1079/15 została zwolniona od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] . Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 sierpnia 2016 r. wpisano sprawę pod nowy numer: I SA/Sz 911/16. Wyrokiem z dnia 19 października 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 911/16 Sąd oddalił skargę K. R. Wraz ze skargą kasacyjną Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Wskazać należy, że stosownie do przepisu art. 239 §1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Stosownie do art. 241 p.p.s.a. zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przepisie prawa lub w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia - oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków, zatem przyznane Skarżącej prawo pomocy obejmuje również koszty sądowe powstałe w związku z wniesioną skargą kasacyjną. Z kolei zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z uwagi na zwolnienie Skarżącej od kosztów sądowych w sprawie, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w tym zakresie, o czym postanowiono w sentencji.