I SA/Sz 925/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 czerwca 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym z a r z ą d z a: pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania W następstwie wniesienia przez [...] o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, wezwaniem referendarza sądowego z dnia 11 sierpnia 2015 r. skarżący został zobowiązany do przedłożenia wypełnionego urzędowego formularza PPF, wymaganego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się obligatoryjnie na urzędowym formularzu według wzoru, który zgodnie z art. 256 pkt 1 P.p.s.a ustala Rada Ministrów. Konsekwencje niezłożenia w prawnie nakazanej formie określa art. 257 P.p.s.a. W myśl tego przepisu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Omawiane wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 sierpnia 2015 r. Siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania upływał w dniu 21 sierpnia 2015 r. (piątek), który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. Strona skarżąca we wskazanym terminie powyższego braku formalnego nie uzupełniła, nie składając wypełnionego urzędowego formularza PPF. Skoro, pomimo prawidłowego wezwania skarżący w zakreślonym terminie, nie usunął braków formalnych wniosku, to referendarz, z uwagi na nakaz wynikający z art. 257 P.p.s.a., został zobligowany do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.