I SA/Sz 926/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi O. [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Sz. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, postanowieniem z dnia 21.05.2014 r. o nr [...], wydanym na podstawie 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: "o.p."), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający z upoważnienia Ministra Finansów utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia 14.03.2014 r. o nr [...], którym odmówiono "O." Spółce z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka") wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie sposobu prowadzenia postępowania kontrolnego i podatkowego przez organy Służby Celnej. Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny. W dniu 10.12.2013 r. Spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w którym przedstawiła opis zdarzenia przyszłego. Spółka wskazała, że zamierza prowadzić skład podatkowy, w którym między innymi będzie magazynowała własne wyroby akcyzowe nieobjęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie (benzynę, olej napędowy). Przewidując możliwość zwrotu przez odbiorców - niedostarczenia do odbiorców wyprowadzonych ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, podmiot wyodrębni na terenie składu podatkowego zbiornik na zwracane - niedostarczone do odbiorców - wyroby akcyzowe. Spółka w przypadku zwrotu do składu podatkowego ww. wyrobów, zamierza je następnie sprzedawać na terenie składu podatkowego przy użyciu odmierzacza paliw płynnych połączonego bezpośrednio z wyodrębnionym zbiornikiem, w którym znajdować się będą wyroby akcyzowe nieobjęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie wyprowadzone ze składu poza procedurą zawieszenia akcyzy i zwrócone do składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. W związku z tak przedstawionym opisem Spółka zadała następujące pytanie: Czy i które przepisy prawa podatkowego wykluczają dokonywanie powrotnego wprowadzenia do składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, stanowiących zwrot - niedostarczonych do nabywcy, wyprowadzonych pierwotnie ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, a następnie sprzedaży tych wyrobów na terenie składu podatkowego przy użyciu odmierzacza paliw płynnych połączonego bezpośrednio z wyodrębnionym zbiornikiem, w którym magazynowane będą tylko zwrócone wyroby akcyzowe? Przedstawiając swoje stanowisko w sprawie, Spółka wskazała, że w jej opinii punktem wyjścia w przedmiotowej sprawie jest ustalenie statusu towarów ze względu na ich klasyfikację, które po wyprowadzeniu ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy z różnych względów podlegają zwrotowi na skład podatkowy - nie zostają dostarczone do kolejnego lub ostatecznego dysponenta, oraz rozstrzygnięcie, czy - a jeśli tak, to jakie różnice występują między podmiotami prowadzącymi składy podatkowe umożliwiające ich odmienne traktowanie. Zgodnie z art. 40 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (dalej: "u.p.a."), procedura zawieszenia poboru akcyzy ma zastosowanie, jeżeli: wyroby akcyzowe są w składzie podatkowym, w tym również w wyniku zwrotu przez podmiot pośredniczący albo podmiot zużywający. Dodatkowo w myśl art. 42 ust. 1a u.p.a., w przypadku powrotnego wprowadzenia do składu podatkowego wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, niedostarczonych ze składu podatkowego do podmiotu pośredniczącego albo ze składu podatkowego do podmiotu zużywającego, uznaje się, że nie nastąpiło naruszenie warunków zwolnienia oraz że nie nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy w stosunku do tych wyrobów. Sytuacja, w której procedura zawieszenia poboru akcyzy nie zostaje zakończona w przypadku wyżej opisanym ma logiczne uzasadnienie, gdyż pozbawienie towarów zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, przywileju objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy byłoby równoznaczne z niemożnością skorzystania ze zwolnienia przez podmiot pośredniczący lub podmiot zużywający w sytuacji ponownego wyprowadzenia tych towarów ze składu podatkowego. Z kolei, w odniesieniu do towarów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, w przypadku ich zwrotu do składu podatkowego - niedostarczenia do odbiorcy, nie ma potrzeby obejmowania takich towarów procedurą zawieszenia poboru akcyzy, gdyż nabywcy tych towarów nie korzystają z żadnej ulgi podatkowej po wyprowadzeniu ich ze składu poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Jednocześnie ustawodawca nie zakazał powrotnego wprowadzenia do składu podatkowego wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie. Gdyby powrotne wprowadzenie do składu podatkowego wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie było niedopuszczalne, wówczas prowadzący skład podatkowy, w którym magazynowane byłyby takie wyroby, musiałby dodatkowo posiadać poza składem podatkowym zbiorniki przeznaczone do magazynowania wyrobów wyprowadzonych ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, które zostały zwrócone przez nabywcę -niedostarczone do nabywcy. W takim przypadku prowadzący skład podatkowy, w którym magazynowane są wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, byłby w stosunku do prowadzącego skład podatkowy, w którym magazynowane są wyroby akcyzowe nieobjęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie w sytuacji uprzywilejowanej, gdyż zwracane wyroby akcyzowe - w przeciwieństwie do swojego odpowiednika, magazynowałby ponownie w składzie podatkowym. Według Spółki, podmioty prowadzące składy podatkowe bez względu na rodzaj towarów w nich magazynowanych, należą do tej samej klasy, i charakteryzują się tą samą cechą istotną (relewantną), co powoduje, iż powinny być traktowane równo, a więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań, zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących. Zasada równości, wyrażona w art. 32 ust. 1 Konstytucji, w tym konkretnym przypadku powoduje, że nie ma żadnych przeciwwskazań, aby podmiot prowadzący skład podatkowy, w którym magazynowe są wyroby akcyzowe nieobjęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, wprowadzał powrotnie do składu podatkowego, ale poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy - do wydzielonego zbiornika - wyroby akcyzowe, które zostały zwrócone - niedostarczone nabywcy. Z kolei, w sytuacji gdy wyroby akcyzowe magazynowane w zbiorniku usytuowanym na terenie składu podatkowego, znajdują się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy - posiadają status wyrobów z zapłaconą akcyzą, nie ma przeciwwskazań, aby były one sprzedawane przy pomocy odmierzacza paliw płynnych usytuowanego również na terenie składu podatkowego, połączonego z tym zbiornikiem. Uznając, że wniosek Spółki nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 o.p., pismem z dnia 28.02.2014 r., na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h o.p., organ wezwał Spółkę do usunięcia braków formalnych wniosku, przez: – jednoznaczne wskazanie przepisu (przepisów) prawa podatkowego będących przedmiotem interpretacji, – zadanie pytania, które dotyczyłoby, na tle opisu zdarzenia przyszłego, takich kwestii jak: przedmiot opodatkowania, podstawa opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, stawka podatku oraz praw i obowiązków podatkowych Spółki, – podanie stanowiska w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego w taki sposób, aby stanowiło odpowiedź na postawione pytanie. Pismem z dnia 07.03.2014 r. (data wpływu do organu – 11.03.2014 r.), Spółka udzieliła odpowiedzi, w której w poz. 61 formularza ORD-IN jako przepisy prawa podatkowego będące przedmiotem interpretacji indywidualnej wskazała: "art. 8, 10, 40, 42, 48, 49, 50, 52 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 3/2009, poz. 11 ze zmianami)". Ponadto zmieniła pytanie na: "Czy dokonywanie powrotnego wprowadzenia do składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, stanowiących zwrot - niedostarczonych do nabywcy, wyprowadzonych pierwotnie ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, a następnie sprzedaży tych wyrobów na terenie składu podatkowego przy użyciu odmierzacza paliw płynnych połączonego bezpośrednio z wyodrębnionym zbiornikiem, w którym magazynowane będą tylko zwrócone wyroby akcyzowe, po uprzednim poinformowaniu organu podatkowego o zamiarze wprowadzenia takiego rozwiązania, stanowi podstawę do nieudzielenia bądź cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, w przypadku, gdy takie rozwiązanie zostanie wprowadzone po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego?". Natomiast we własnym stanowisku Spółka dodała, że w jej ocenie wyodrębnienie takiego zbiornika na terenie składu podatkowego, poprzedzone poinformowaniem organu podatkowego o tym zamiarze, oraz dokonywanie sprzedaży wyrobów w nim magazynowanych za pomocą odmierzacza paliw płynnych, nie stanowi przeszkody w uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, gdyż powyższa sytuacja nie ma związku z warunkami wynikającymi z art. 48 u.p.a., jak i nie stanowi naruszenia przepisów prawa podatkowego, a tym samym nie może stanowić podstawy do cofnięcia z urzędu zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, o którym mowa w art. 52 ust. 2 u.p.a., w przypadku gdy wyodrębnienie to nastąpi po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, uznawszy, że wniosek Spółki w zakresie zadanego pytania, jak i oceny prawnej stanowiska nie dotyczy przepisów prawa podatkowego a przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, postanowieniem z dnia 14.03.2014 r. odmówił wszczęcia postępowania. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu, Spółka wniosła zażalenie, w którym postanowieniu organu zarzuciła naruszenie art. 14g § 1 oraz art. 121 § 1 o.p. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 21.05.2014 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia 14.03.2014 r., nie znajdując podstaw do uwzględnienia stanowiska Spółki. W uzasadnieniu organ stwierdził, że przedstawione we wniosku zagadnienie mające być przedmiotem interpretacji indywidualnej, w szczególności zakres wyznaczony pytaniem, jak i własnym stanowiskiem, nie wskazuje, że dotyczy on interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Spółki. Wbrew opinii zaprezentowanej w zażaleniu, zarówno pytanie, jak i przedstawione stanowisko, odnosiło się w istocie do kwestii związanej z dokonaniem oceny praw i obowiązków (ogólnie rozumianych) organów Służby Celnej i potwierdzeniem prawidłowości metodologii określonych zachowań tych organów na poziomie czysto teoretycznym w odniesieniu do przykładowej opcji zdarzenia. Zdaniem organu, skoro w niniejszej sprawie żądanie Spółki nie mogło być rozstrzygnięte w interpretacji indywidualnej wydawanej w trybie art. 14b § 1 o.p., to organ zobligowany był do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji, co wynika z treści art. 165a § 1 w związku z art. 14h o.p. W skardze, domagając się uchylenia postanowienia z dnia 21.05.2014 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Spółka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: – art. 14g § 1 o.p., poprzez uznanie, że wniosek z dnia 05.12.2013 r., uzupełniony i zmieniony pismem z dnia 07.03.2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji w zakresie podatku akcyzowego nie spełniał wymogów z art. 14b § 3 o.p. i dotyczył interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie sposobu prowadzenia postępowania kontrolnego i podatkowego przez organy Służby Celnej; – art. 121 § 1 o.p., poprzez przypisywanie skarżącej zamiaru wyegzekwowania od organu wydającego interpretację nakazania organom Służby Celnej określonego zachowania w trakcie prowadzenia kontroli obrotu wyrobami akcyzowymi i postępowań podatkowych w zakresie, jakiego dotyczy zadane we wniosku pytanie i opis zdarzenia przyszłego. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wbrew stanowisku organu nie ma żadnych przeciwwskazań, aby jej wniosek został rozpatrzony, gdyż zadane pytanie i opis zdarzenia przyszłego swym zakresem umożliwia wydanie wnioskowanej interpretacji. Skarżąca nie może zostać pozbawiona możliwości uzyskania wiążącej informacji w zakresie prawidłowości wprowadzenia rozwiązań w obrocie paliwami, tylko dlatego, że przepisy u.p.a. nie precyzują proponowanego przez podmiot sposobu działania. Skarżąca podkreśliła, że w przypadku przedstawionego przez nią nietypowego zdarzenia przyszłego niemożliwe jest sformułowanie pytania ze wskazaniem konkretnego przepisu, gdyż przepisów traktujących o tego typu przypadkach, po prostu nie ma. A skoro brak jest takich przepisów, zasadne byłoby pozyskanie wiążącej informacji od organu wydającego pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku akcyzowego, czy realizacja zdarzenia przyszłego jest dopuszczalna, czy też jej zastosowanie będzie rodziło niekorzystne dla podmiotu konsekwencje wynikające z u.p.a., związane z prowadzeniem składu podatkowego. Jeśli dokonywanie sprzedaży zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego nie może zostać zaakceptowane, to zasadne jest pozyskanie informacji, z interpretacji których przepisów u.p.a. taki wniosek płynie. W ocenie skarżącej, organ bezpodstawnie uznał, że złożenie wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku akcyzowego było w istocie żądaniem nakazania organom Służby Celnej prowadzącym kontrolę obrotu wyrobami akcyzowymi oraz prowadzącym postępowanie podatkowe, w tym zakresie określonego zachowania, co w konsekwencji mogłoby rzutować na ocenę prawną kontrolowanych przez tę Służbę podmiotów oraz tych podmiotów, w stosunku do których prowadzone byłoby postępowanie podatkowe. Zamiarem skarżącej było uzyskanie interpretacji we wnioskowanym zakresie, bez względu na to, czy jej stanowisko zostanie ocenione jako prawidłowe, czy też nie. Zdaniem skarżącej, niedopuszczalna jest sytuacja, w której podmiot zamierzający wykonywać działalność gospodarczą w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, nie ma do kogo się zwrócić o wydanie wiążącej interpretacji w tym zakresie, tylko dlatego, że przewidywane przez podmiot zdarzenie przyszłe, nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w u.p.a, a jedyny organ uprawniony do wydawania takiej interpretacji nie chce wydać rozstrzygnięcia, uznając, iż wywołałoby to negatywne skutki dla organów podatkowych, których możliwości stosowania konsekwencji wynikających z u.p.a., w związku z proponowanym sposobem działania opisanym we wniosku skarżącej, byłyby mocno ograniczone. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga jest bezzasadna. W myśl art. 165a § 1 o.p., gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej przepis ten, na mocy art. 14h o.p., stosuje się odpowiednio, a więc z uwzględnieniem specyfiki postępowania, którego celem jest wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie. Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 o.p., Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Przedmiotem wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być, więc ocena prawna bądź to zaistniałego stanu faktycznego bądź też zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Wnioskodawca nie może jednak żądać od organu wydającego interpretację indywidualną zajęcia stanowiska w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej (art.14b § 5 o.p.). Dlatego też na mocy postanowień art. 14b § 4 o.p. od wnioskodawcy (zainteresowanego) wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji, wymaga się złożenia oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem wymienionych wyżej postępowań. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że art. 165a § 1 o.p. może być podstawą odmowy wszczęcia postępowania w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych, gdy pisemny wniosek o udzielenie indywidualnej interpretacji nie został wniesiony przez zainteresowanego, o którym mowa w art. 14b § 1 o.p. lub z innych przyczyn postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej nie może być wszczęte, np. wtedy, gdy: przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego albo interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego w imieniu Ministra Finansów interpretacje indywidualne; wniosek dotyczy zagadnienia unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna – wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, a nie przepisu prawa; wnioskodawca żąda od organu wydającego interpretację indywidualną zajęcia stanowiska w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej, albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że jedną z przyczyn powodujących, że postępowanie nie może być wszczęte jest brak w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpoznania treści żądania w określonym trybie postępowania (B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa Komentarz 2013, s. 655.) W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o wydanie interpretacji pochodził od podmiotu zainteresowanego. Zbadać zatem należy, czy zachodzą tzw. inne przyczyny, które powodują, że postępowanie w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej nie może być wszczęte. Zasadniczą przyczyną wydania w sprawie kwestionowanego postanowienia, a w konsekwencji odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, była okoliczność, że żądanie skarżącej nie dotyczyło uzyskania interpretacji przepisów prawa podatkowego, lecz odnosiło się w istocie do przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. W ocenie Sądu, zgodzić się należało z organem podatkowym, że w realiach niniejszej sprawy, mając na uwadze przedstawiony przez skarżącą opis zdarzenia przyszłego, treść sformułowanego pytania oraz własne stanowisko skarżącej, brak było podstaw do wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania pisemnej, indywidulanej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Wskazać przede wszystkim należy, że na tle przedstawionego przez skarżącą zdarzenia przyszłego, postawiono pytanie (w piśmie z dnia 07.03.2014 r.): "Czy dokonywanie powrotnego wprowadzenia do składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, stanowiących zwrot - niedostarczonych do nabywcy, wyprowadzonych pierwotnie ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, a następnie sprzedaży tych wyrobów na terenie składu podatkowego przy użyciu odmierzacza paliw płynnych połączonego bezpośrednio z wyodrębnionym zbiornikiem, w którym magazynowane będą tylko zwrócone wyroby akcyzowe, po uprzednim poinformowaniu organu podatkowego o zamiarze wprowadzenia takiego rozwiązania, stanowi podstawę do nieudzielenia bądź cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, w przypadku, gdy takie rozwiązanie zostanie wprowadzone po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego?". Nie ulega wątpliwości Sądu, że poprzez takie sformułowanie przez Spółkę pytania, celem skarżącej nie było uzyskanie oceny prawnej ewentualnego zdarzenia przyszłego skutkującego powstaniem wobec niej określonego obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego, ani tym bardziej interpretacja wymienionych przez skarżącą w poz. 61 wniosku przepisów prawa podatkowego. Podkreślić należy, że sama skarżąca w złożonej skardze stwierdziła, że w przypadku przedstawionego przez nią nietypowego zdarzenia przyszłego niemożliwe jest sformułowanie pytania ze wskazaniem konkretnego przepisu, gdyż przepisów traktujących o tego typu przypadkach, po prostu nie ma. Wskazania przy tym wymaga, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie budzi wątpliwości, że przedmiotem interpretacji mogą być tylko takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, a więc które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu (vide np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16.01.2014 r. o sygn. akt III SA/Łd 924/13 i powołane w nim orzeczenia – dostępne w CBOSA). Wobec tego logiczne wydaje się stanowisko organu, że celem Spółki było de facto uzyskanie od organu opinii prawnej w kwestii związanej z dokonaniem oceny praw i obowiązków (ogólnie rozumianych) organów Służby Celnej i potwierdzeniem prawidłowości metodologii określonych zachowań tych organów na poziomie czysto teoretycznym w odniesieniu do przykładowej opcji zdarzenia. Wątpliwości Sądu nie budzi również to, że poprzez wydanie interpretacji uznającej stanowisko skarżącej za zasadne albo niezasadne, organ wykroczyłby poza uprawnienia przysługujące mu w ramach postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Celem wprowadzenia instytucji indywidulanych interpretacji do porządku prawnego było bowiem umożliwienie osobom zainteresowanym uzyskania, od kompetentnego organu, oceny skutków podatkowych podejmowanych lub planowanych przez takie osoby czynności. Powyższe postępowanie nie służy jednak, jak oczekuje tego skarżąca, do uzyskania stanowiska organu podatkowego, celem zabezpieczenia się przed ewentualnymi negatywnymi konsekwencjami podjęcia działań nieuregulowanych przepisami konkretnej ustawy podatkowej. Wbrew jej stanowisku, okoliczność, że przepisy u.p.a. nie precyzują proponowanego przez nią sposobu działania nie może automatycznie skutkować zobligowaniem organu do poddania ocenie (zinterpretowania) przedstawionego przez nią zdarzenia przyszłego. Ustosunkowując się do poszczególnych zarzutów skargi należało uznać je za bezzasadne. Wskazać przede wszystkim należy, że organ nie naruszył przepisu art. 14g § 1 o.p., albowiem przepis ten nie znalazł w sprawie w ogóle zastosowania. Czym innym jest bowiem instytucja pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia (art. 14g § 1 o.p.), a czym innym odmowa wszczęcia postępowania w sprawie (art. 165a § 1 o.p. w zw. z art. 14h o.p.). Zaznaczenia przy tym wymaga, że o zastosowaniu przez organ art. 14g § 1 o.p. nie może świadczyć okoliczność, że przed wydaniem postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, organ wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych jej wniosku. Nieuprawnione są również twierdzenia skarżącej, jakoby organ odstępując od wydania interpretacji w niniejszej sprawie naruszył art. 121 § 1 o.p., regulujący zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W ocenie Sądu, działanie organu nie było niezgodne ze wskazaną zasadą, zwłaszcza że organ właściwie uzasadnił, dlaczego w realiach niniejszej sprawy brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej i wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w oparciu o art. 14b § 1 o.p. oraz dlaczego powinien znaleźć zastosowanie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h o.p. Okoliczność, że z takim stanowiskiem nie zgadza się skarżąca nie może uzasadniać twierdzenia, że w powyższym zakresie organ działał z naruszeniem prawa. W tym stanie sprawy przyjąć należało, że zaskarżone postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego odpowiada prawu. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).