I SA/Sz 940/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. wraz z odsetkami 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adw. B.P. kwotę [...] złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. J J złożył w dniu 29 marca 2011 r. do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego wniosek o umorzenie w całości lub części zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę lub o rozłożenie tych należności na raty. Strona umotywowała wniosek swoją złą sytuacją zdrowotną i finansową. W toku postępowania strona przedłożyła dokumenty na poparcie swojego wniosku świadczące o trudnej sytuacji w jakiej się znalazła, zaś organ podatkowy sporządził protokół na ustalenie powyższych okoliczności. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...] r. odmówił stronie umorzenia zaległości w kwocie [...]zł z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. i należnych z tego tytułu odsetek za zwłokę w wysokości [...]zł oraz części ww. zaległości w kwocie [...]zł i należnych od niej odsetek za zwłokę w wysokości [...]zł. Decyzja stała się ostateczna, bowiem strona nie złożyła od niej odwołania. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...]r. nr I [...]na podstawie art. 67a § 1 pkt 2 oraz art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) odmówił J J rozłożenia na raty zapłaty zaległości w kwocie [...]zł z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. i należnych z tego tytułu odsetek za zwłokę w wysokości [...]zł. J J złożył odwołanie od powyższej decyzji. Podał, że decyzja organu podatkowego jest dla niego krzywdząca, gdyż nie uwzględnia trudnej sytuacji, w której się znalazł. Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu [...]r. decyzję nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 67a § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa po rozpoznaniu odwołania J J od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...]r., którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy przytoczył stan faktyczny w sprawie. Zgodnie z art. 67a § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, organ podatkowy na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Decyzja organu podatkowego wydana w tym trybie jest decyzją uznaniową. Organ odwoławczy wyjaśnił stronie na czym polega uznanie administracyjne. Zdaniem organu odwoławczego, materiał dowodowy został zebrany w sposób wyczerpujący i wskazał, że o istnieniu ważnego interesu podatnika nie przesądza subiektywne przekonanie podatnika, lecz zobiektywizowana ocena indywidualnych okoliczności danej sprawy. Organ odwoławczy podał, że przedmiotowe zobowiązanie podatkowe powstało w związku z prowadzoną przez stronę działalnością gospodarcza w latach ubiegłych, zostało ujawnione w wyniku kontroli podatkowej i było skutkiem nierzetelnych rozliczeń podatkowych. Przyczyna powstania zobowiązania podatkowe nie była więc niezależna od strony i nie była skutkiem zdarzeń losowych. Organ odwoławczy potwierdził, że sytuacja finansowa i zdrowotna strony jest trudna. Wskazał również, że strona posiada stały dochód w postaci emerytury (świadczenie zajęte przez organ podatkowy z tytułu ww. zadłużenia). Oprócz przedmiotowej zaległości nie ciążą na podatniku inne niespłacone zobowiązania. Konieczność ponoszenia wydatków na mieszkanie, utrzymanie, leki i media nie jest okolicznością wyjątkową i nadzwyczajną, lecz powszechnym elementem życia wszystkich rodzin. Organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, iż strona sprzedała razem z matką i siostrą w dniu [...]r. nieruchomości w Ł za kwotę [...]zł Udział strony w 1/3 części wyniósł ok. [...]zł. Strona podała, że ww. kwotę przekazała matce na pokrycie kosztów opieki w domu opieki, lecz nie przedstawiła na to żadnych dokumentów, mimo zobowiązania organu w tym zakresie. Strona zarzuciła organowi, że odmawiając jej w 2008 r. rozłożenia na raty należności, pozbawił ją możliwości spłaty tego zadłużenia, bowiem w tamtym okresie strona była jeszcze aktywna zawodowo. Organ odwoławczy podał, że strona czuje się skrzywdzona przez odmienną ocenę stanu faktycznego dokonaną przez organ, lecz powyższe nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. J J złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Podatnik podał, że czuje się skrzywdzony przez organ podatkowy wydaniem negatywnej dla niego decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga nie jest zasadna. Art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) stanowi, że organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionym ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Skonstruowany jest więc na zasadzie uznania administracyjnego i oznacza, że organy podatkowe są zobowiązane przeprowadzić postępowanie podatkowe w celu ustalenia czy w sprawie zachodzi ważny interes podatnika lub interes publiczny, które to okoliczności są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Samo ustalenie istnienia wskazanych okoliczności nie przesądza rozstrzygnięcia sprawy, albowiem jego wybór pozostawiony jest organowi podatkowemu rozpoznającemu wniosek. Odnosząc te uwagi do przedmiotowej sprawy, Sąd nie znalazł podstaw by uznać, że organy podatkowe nie dokonały ustaleń w zakresie istnienia lub nie, ważnego interesu podatnika oraz czy nie rozważały istnienia interesu publicznego. Wbrew zarzutom skargi, dokonując oceny sytuacji finansowej skarżącego, a więc badając jego możliwości wykonania ciążącego obowiązku podatkowego, organy podatkowe biorąc pod uwagę bieżące dochody podatnika, wielkość niezbędnych bieżących wydatków trafnie wskazały, że jest ona niekorzystna. Jednakże ogólnie trudna sytuacja finansowa skarżącego, w tym uciążliwość ponoszenia wydatków na bieżące utrzymanie jak i problemy zdrowotne nie mogą być uznane za wystarczającą przesłanką interesu podatnika, uzasadniającą pozytywną dla skarżącego decyzję organu podatkowego. Zdaniem Sądu, słusznie organy podatkowe wskazały, że przedmiotowe zobowiązanie podatkowe powstało w związku z prowadzoną przez stronę działalnością gospodarcza w latach ubiegłych, zostało ujawnione w wyniku kontroli podatkowej i było skutkiem nierzetelnych rozliczeń podatkowych. Przyczyna powstania zobowiązania podatkowe nie była więc niezależna od strony i nie była skutkiem zdarzeń losowych. działalności gospodarczej. Ponadto, w 2010 r. skarżący otrzymał kwotę ponad [...]zł z tytułu sprzedania nieruchomości, choć podał, że ww. kwotę przekazał matce na utrzymanie w domu pomocy, mimo zobowiązania przez organ nie przedstawił na tą okoliczność żadnych dokumentów. Słusznie organ podatkowy wskazał, że matka podatnika dysponowała taką samą kwotą z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Prawidłowo organ podatkowy ocenił, że obecna sytuacja skarżącego nie daje gwarancji spłaty w przypadku rozłożenia ww. należności na raty. Tym bardziej, że strona w toku całego postępowania nie przedstawiła swojego stanowiska w zakresie propozycji planu spłat, do którego organ podatkowy mógłby się ustosunkować. Skarżący ograniczył się do domagania od organu podatkowego rozłożenia ww. należności na raty, które uzasadnił swoją trudną sytuacja i odmową rozłożenia na raty tej należności przez organ w 2008 r. Wskazać należy, że skarżący spłaca ww. należność na skutek zajęcia jego świadczenia emerytalnego przez organ podatkowy. Okoliczność, że w 2008 r. organ podatkowy odmówił stronie rozłożenia na raty ww. należności w 2008 r., nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Zdaniem Sądu, organy podatkowe rozpatrując wniosek skarżącego zebrały cały materiał dowodowy i dokonały wszechstronnej jego oceny, ustosunkowując się również do ocen wyrażonych przez skarżącego, przytaczając logiczne i mające oparcie w zebranym materiale dowodowym argumenty. Okoliczność, iż organ podatkowy ocenił zebrany materiał dowodowy w sposób odmienny niż skarżący nie jest naruszeniem zasad postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przepisu art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz.270), skargę oddalił. O kosztach orzeczono no na podstawie art. 205 § 2 ustawy oraz § 2 i § 18 ust. 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).