I SA/Sz 940/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. N. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 940/16 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do listopada 2007 r., po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a: przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 940/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 11 lipca 2016 r. nr [....] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do listopada 2007 r., po wznowieniu postępowania. W dniu 28 listopada 2016 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że nie był obecny na rozprawie w dniu 9 listopada 2016 r. z przyczyn obiektywnych ponieważ w dniu 19 września 2016 r. został zatrzymany a następnie tymczasowo aresztowany do innej sprawy. Jak dalej wyjaśnił, obecnie przebywa w areszcie śledczym w [...] natomiast przesyłka pocztowa kierowana do niego została odebrana przez pracownicę biura. Z chwila uzyskania informacji o terminie sprawy i zapadłym wyroku skarżący niezwłocznie wystąpił z wnioskiem o sporządzenie jego uzasadnienia i wydanie mu wyroku wraz z uzasadnieniem. Do pisma dołączył kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego [...] – [...] i Wydział [...] z dnia 22 września 2016 r., sygn. [...] o zastosowaniu wobec [...] środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres dwóch miesięcy do dnia 19 listopada 2016 r. W wykonaniu zobowiązania Sądu do wskazania daty, kiedy dowiedział się o tym, że w dniu 9 listopada 2016 r. zapadł wyrok w jego sprawie, skarżący wskazał, iż wiedzę tę powziął w dniu 27 listopada 2016 r. podczas odwiedzin wnuka, który poinformował go o znalezieniu wzmianki o wydaniu tego wyroku w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na podstawie przepisu art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej zwanej: "p.p.s.a."), w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Stosownie do art. 140 § 2 p.p.s.a. stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. Kwestią bezsporną w rozpoznawanej sprawie jest, że skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku po terminie, który to termin upływał w dniu 16 listopada 2016 r. Z uwagi jednak na złożony przez niego wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia, zasadnym jest jego rozpoznanie stosownie do uregulowań wynikających z treści art. 86 i nast. p.p.s.a. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Rozpatrując w pierwszej kolejności spełnienie, wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie siedmiodniowym, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu wskazać należy, iż wniosek skarżącego został złożony w ustawowym terminie określonym w ww. przepisie. Strona spełniła także warunek równoczesnego dokonania czynności, której termin został uchybiony, tj. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania wniosku należy dokonać oceny przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, która pozwoli na ustalenie, czy niedochowanie terminu zostało spowodowane przez przeszkodę w sposób rzeczywisty uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej w przewidzianym dla niej terminie. Wymaga podkreślenia, że warunkiem dopuszczalności przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności konkretnej sprawy. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie, skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak wynika z załączonego postanowienia Sądu [..] Wydział [...] z dnia 22 września 2016 r., sygn. [...] skarżący od dnia 20 września 2016 r. przybywa w areszcie śledczym, co uzasadnia jego nieobecność na rozprawie oraz niewiedzę na temat wydanego wyroku. Jednocześnie nadmienić należy, iż również Sąd nie miał informacji na temat pozbawienia wolności skarżącego, co obligowałoby Sąd do doręczenia mu odpisu wyroku wraz z pouczeniem o środkach zaskarżenia stosownie do stosownie do art. 140 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu za uzasadniony i w oparciu o treść powołanego wyżej przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.