I SA/Sz 941/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. z o. o. z siedzibą w C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w związku z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka wskazała, że skorzystała z pomocy unijnej na budowę hali produkcyjnej wraz z zakupem maszyn i urządzeń (na tę okoliczność załączyła do skargi kserokopię umowy nr [...] zawartej z BGK w W. z załącznikami). Na sfinansowanie inwestycji skarżąca zaciągnęła także zobowiązanie w banku, a w sytuacji wykonania decyzji utraci płynność finansową oraz przestanie spełniać wymagania banku co do utrzymania finansowania, co może skutkować ograniczeniem produkcji oraz problemami przy spełnianiu warunku trwałości przy dotacji. Już po wydaniu decyzji Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w S. zrobił zastrzeżenie we właściwym dla spółki urzędzie skarbowym dotyczące wydanych decyzji i spółka nie mogła skorzystać z dofinasowania z biura pracy na tworzenie nowych stanowisk pracy, a w chwili obecnej zostały wydane tytuły wykonawcze co do decyzji za rok 2010. Do wniosku dołączono: umowę o dofinasowanie zawartą w dniu 15 listopada 2012 r. z B. G. K. w W. wraz załącznikami (deklaracją wekslową, wekslem in blanco), rachunek zysków i strat za rok 2014, bilans za rok 2014. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wskazać należy, że rozstrzygając sprawę na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - i to nie każdej szkody, a jedynie znacznej - oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych od odwrócenia skutków. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei, trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Z brzmienia powołanego przepisu wynika również, że to wnioskodawca powinien wykazać, iż wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym zauważyć należy, że przytoczone przez wnioskodawcę argumenty przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji winny być poparte stosownymi dokumentami. Sąd rozpoznając wniosek i badając wskazane przez stronę okoliczności uzasadniające przyznanie ochrony tymczasowej, powinien mieć możliwość zweryfikowania powołanych faktów na podstawie przedłożonych dokumentów. Przedstawienie wszelkich informacji wraz z odpowiednią dokumentacją ciąży na wnioskodawcy, jako zobowiązanym do wykazania zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nadto, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 19 kwietnia 2012 r. (II FSK 404/12 (LEX nr 1137654) w którym stwierdził, że w sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, konieczne jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać, że zasługuje on na uwzględnienie. Ustalona na podstawie złożonych wraz z wnioskiem dokumentów sytuacja finansowa skarżącej oraz ocena skutków wykonania zaskarżonej decyzji pozwala na stwierdzenie, że w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie jej wykonania. Strona skarżąca uprawdopodobniła bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Należało wziąć pod uwagę przedłożone dokumenty, z których wynika kwota dofinansowania uzyskanego w ramach Programu Operacyjnego w wysokości [...] zł oraz wymagania utrzymania płynności finansowej przez spółkę. Podkreślić należy, że wprawdzie nałożony na spółkę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne, jednakże skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w tej sprawie może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej spółki, skutkiem czego mogą być problemy w spełnianiu wymagań określonych umową o dofinasowanie. Wobec powyższych okoliczności - na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia.