I SA/Sz 946/11

Dnia 23 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2011 r. wniosku A. S. i M. S. o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 maja 2010 r. i 9 listopada 2011 r. o sygn. akt I SA/Sz 178/10 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za lata 2006-2008 i ustalenia nowej wysokości tego podatku w tych latach p o s t a n a w i a: 1) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji i uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 178/10, w ten sposób, że w 10 wierszu od góry sentencji zamiast "A. Ś." wpisać: "A. S." i w 3 wierszu od góry uzasadnienia orzeczenia zamiast "A. Ś." wpisać: "A. S."; 2) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 178/10, w ten sposób, że w 8 wierszu od góry zamiast "A. Ś." wpisać: "A. S.". A. S., pismem z dnia [...] r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia[...] ., Nr [...] , w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za lata 2006-2008 i ustalenia nowej wysokości tego podatku w tych latach. Postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. o sygn. akt I SA/Sz 178/10, Sąd zawiesił postępowanie sądowe w sprawie zainicjowanej skargą A. S. Następnie, z uwagi na ustanie przyczyny zawieszenia, postanowieniem z dnia 9 listopada 2011 r. o sygn. akt I SA/Sz 178/10, Sąd podjął postępowanie w sprawie. W sentencjach tych postanowień oraz w uzasadnieniu orzeczenia z dnia 6 maja 2010 r., jako stronę skarżącą, wskazano A. Ś.. Pismem z dnia 21 listopada 2011 r., pełnomocnik skarżącego i uczestnika postępowania – M. S., wniósł o sprostowanie błędnego zapisu nazwiska skarżącego w powołanych powyżej postanowieniach Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a., sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Z kolei, w myśl art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz literaturze przedmiotu, sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać również na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu, czy wreszcie błędzie gramatycznym (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2006 r., sygn. akt I OZ 280/06, niepubl.). Ponadto wskazuje się, że sprostowanie wyroku czy postanowienia może nastąpić w każdym czasie, a więc także po uprawomocnieniu się orzeczenia, i to zarówno z urzędu, jak i na wniosek strony. W przedmiocie sprostowania sąd rozstrzyga zaś w składzie jednoosobowym, wydając postanowienie, na które służy zażalenie (vide: B. Dauter, Komentarz do art. 156 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX). Sąd, zawieszając i następnie podejmując postępowanie sądowe w sprawie o sygnaturze akt I SA/Sz 178/10, wydał postanowienia z dnia 6 maja 2010 r. i 9 listopada 2011 r. W orzeczeniach tych Sąd popełnił błąd w zapisie nazwiska skarżącego, tj. zamiast A. S. omyłkowo wskazał A. Ś.. Wobec tego należało uwzględnić wniosek o sprostowanie tej oczywistej omyłki i, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze w związku z art. 166 P.p.s.a., postanowić jak na wstępie.