I SA/Sz 949/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 sierpnia 2014 r. wniosku S. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 10 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za maj 2013 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący S. G. reprezentowany przez pełnomocnika wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 10 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za maj 2013 r., złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał na trudną sytuację ekonomiczną i przymus sprzedaży nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią normy zawartej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.(...) Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie natomiast z art. 61 § 5 p.p.s.a. postanowienie, w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie – uprawdopodobnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 1841/09, dostępne w CBOSA). Stosownie do okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy oraz przedstawionych przez Skarżącego lakonicznych i niepopartych żadnymi dokumentami argumentów, Sąd uznał, że wniosek Strony jest nieuzasadniony i nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, Skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienie przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności, Skarżący nie wykazał, że wyegzekwowanie należności podatkowych, wynikających z zaskarżonej decyzji, może skutkować powstaniem znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji, tym samym argumentacja Skarżącego nie może stanowić uzasadnionej podstawy do zastosowania przez Sąd tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.