I SA/Sz 957/14
PostanowienieWSA w Szczecinie2014-11-18
Skład orzekający: Marzena Kowalewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do orzekania o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu za czynności wykonane przed Naczelnym Sądem Administracyjnym?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do orzekania o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu za czynności wykonane przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z art. 258-261 P.p.s.a., orzekanie w tym zakresie należy do właściwości sądów, przed którymi czynności zostały wykonane, co w przypadku czynności przed NSA oznacza właściwość NSA.Stan faktyczny
Skarżący M.K. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej i uzyskał prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. WSA oddalił skargę, a pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną. Po uchyleniu wyroku WSA przez NSA i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, pełnomocnik z urzędu (najpierw adw. W.K., następnie adw. A.T.-K.) złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem I i II instancji. WSA rozpoznał wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania adw. A. T.-K. wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), , , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 18 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika wyznaczonego z urzędu – adw. A.T.-K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadniony p o s t a n a w i a: odmówić przyznania adw. A. T.-K. wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu
Skarżący M.K. w piśmie z dnia 22 czerwca 2012 r. wniósł
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wraz ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 maja 2012 r.
nr [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym,
tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika
z urzędu.
Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wobec tego, Okręgowa Rada Adwokacka, jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła adw. W.K. WSA wyrokiem z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 641/12 oddalił skargę. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na swoją rzecz zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które nie zostały opłacone przez skarżącego ani w całości ani w części.
W piśmie z dnia 2 kwietnia 2014 r. adw. W.K. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wyznaczenie adwokata mającego siedzibę zawodową w Warszawie w celu pełnienia czynności w postępowaniu kasacyjnym.
Okręgowa Rada Adwokacka w piśmie z dnia 9 kwietnia 2014 r. zawiadomiła
NSA, skarżącego oraz adw. W.K. o wyznaczeniu adw. A.K-T. do pełnienia czynności przed NSA.
NSA w wyroku z dnia 25 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK 389/13 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA
w Szczecinie. NSA odnosząc się do zawartego w wniosku pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wyjaśnił, że orzekanie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną od Skarbu Państwa należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.".
Zwrotu akt sądowych wraz z odpisem wyroku do WSA dokonano
1 sierpnia 2014 r.
Na rozprawie przed WSA w Szczecinie w dniu 5 listopada 2014 r. aplikant adwokacki upoważniony przez adw. W.K. (pełnomocnika sporządzającego skargę kasacyjną) wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem I i II instancji, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w żadnej części.
Z akt sądowych wynika, że w rozprawie przed NSA w dniu 25 kwietnia 2014 r.
w sprawie o sygn. akt II GSK 389/13 uczestniczyła adw. A. K.T
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.)
- zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – zwanej dalej: "rozporządzeniem". W myśl § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści tego przepisu wynika zatem, iż oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło