I SA/Sz 959/12

PostanowienieWSA w Szczecinie2014-01-08

Skład orzekający: Marzena Kowalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmujący ustanowienie adwokata do wniesienia skargi konstytucyjnej, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli strona skarżąca nie wypełniła urzędowego formularza PPF pomimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania na podstawie art. 257 PPSA. W sytuacji, gdy strona skarżąca, mimo wezwania sądu, nie nadesłała wypełnionego formularza PPF, sąd pozostawia taki wniosek bez rozpoznania.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata do wniesienia skargi konstytucyjnej. Wcześniej jego skarga na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie postępowania egzekucyjnego została odrzucona, a wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu wniesienia skargi kasacyjnej został oddalony. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy stwierdził brak podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Po kolejnych wnioskach i postanowieniach sądu, skarżący został wezwany do wypełnienia formularza PPF, czego nie uczynił.
Rozstrzygnięcie
Pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata do wniesienia skargi konstytucyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata do wniesienia skargi konstytucyjnej w sprawie z jego skargi na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 959/12 odrzucił skargę C. T. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie postępowania egzekucyjnego oraz oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2012 r. Sąd po rozpoznaniu wniosku C. T. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz o przyznanie adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej na ww. postanowienie, przyznał C. T. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Adwokat M. A. – D., która została wyznaczona na pełnomocnika z urzędu w piśmie z dnia 28 marca 2013 r. złożyła opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi. W związku z odmową wyznaczonego pełnomocnika sporządzenia skargi kasacyjnej Skarżący w piśmie z dnia 10 lipca 2012 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów i przyznanie adwokata. Następnie odpowiadając na pismo Sądu z dnia 17 lipca 2013 r., podtrzymał swoje żądanie i w dniu 7 sierpnia 2012 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów oraz zmianę adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2013 r. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 8 listopada 2013 r. postanowił oddalić zażalenie skarżącego na ww. postanowienie z dnia 14 sierpnia 2013 r. W związku z pismem C. T. z dnia 12 listopada 2013 r., w którym zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata do wniesienia skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego RP, Sąd poinformował skarżącego, że pełnomocnik ustanowiony w niniejszej sprawie w ramach instytucji prawa pomocy jest pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie i Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie postępowania egzekucyjnego (I SA/Sz 959/12). Zakres czynności pełnomocnika wyznacza art. 39 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a." Pełnomocnictwo nie obejmuje reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jednocześnie wezwano skarżącego do udzielenia odpowiedzi czy w związku z powyższymi wyjaśnieniami, nadal podtrzymuje swój wniosek, jeśli tak – zobowiązano do wypełnienia formularza PPF w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym terminie, tj. w dniu 30 grudnia 2013 r. wniósł do Sądu pismo, w którym m.in. oświadczył, że nie będzie wypełniał wniosku o ustanowienie adwokata (...). Do pisma nie załączył wypełnionego formularza PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na podstawie art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). W rozpoznawanej sprawie, mimo skutecznego doręczenia wezwania, strona skarżąca w zakreślonym w nim terminie, który upłynął w dniu 3 stycznia 2014 r., nie nadesłała wypełnionego urzędowego formularza PPF. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło