I SA/Sz 961/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: 2 3 Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk - Gawęcka po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. [...] , reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego B P, pismem z dnia 10 listopada 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia 7 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2010 r. zarządził m. in. wezwanie pełnomocnika skarżącej Spółki do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, poprzez nadesłanie odpisu Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień wniesienia skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20 grudnia 2010 r. Doradca podatkowy w zakreślonym terminie nadesłał uwierzytelniony odpis z Krajowego Rejestru Sądowego ze stanem na dzień 2 lipca 2009 r. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2011 r. (doręczonego stronie w dniu 3 lutego 2011 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w S odrzucił skargę ww. Spółki z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi, bowiem strona składając odpis KRS aktualny na dzień 2 lipca 2009 r. uniemożliwiła Sądowi poczynić ustaleń co do tego czy Prezes zarządu na dzień wniesienia skargi, tj. 12 listopada 2010 r. był osobą uprawnioną do samodzielnego reprezentowania Spółki, w tym udzielenia pełnomocnictwa doradcy podatkowemu, a w konsekwencji czy pełnomocnik był prawidłowo umocowany do podpisania skargi. Pismem z dnia 8 lutego 2011 r. (nadanym tego samego dnia w urzędzie pocztowym) pełnomocnik Spółki wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w zakreślonym przez Sąd terminie nadesłał uwierzytelnioną kserokopię odpisu KRS z dnia 2 lipca 2009 r., gdyż na dzień złożenia w Sądzie ww. odpisu nie wykazano zmian w dziale 2 podrubryce 1. Wobec tego strona była przekonana, że przedłożony odpis czyni zadość postawionym wymogom. W ocenie strony skarżącej świadczy to o tym, że Spółka nie dopuściła się niedbalstwa w tym zakresie. Następnie strona wskazała, że o okoliczności nieuzupełnienia braku formalnego skargi dowiedziała się w dniu 3 lutego 2011 r. z treści postanowienia Sądu z dnia 27 stycznia 2011 r. odrzucającego skargę. Dalej, strona wyjaśniła, że w dniu 8 lutego 2011 r. uzyskała stosowny odpis, z którego jednoznacznie wynika, że W B był i nadal pozostaje osobą uprawnioną do reprezentowania skarżącej Spółki. W konsekwencji należy uznać, że skarga została podpisana przez właściwie umocowanego pełnomocnika. Strona podniosła, że dotychczas wszystkie czynności procesowe dokonywane były we wskazanych terminach, zaistniała sytuacja nie wynika ze zlekceważenia przez skarżącą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. Do wniosku skarżąca załączyła uwierzytelniony odpis KRS – stan na dzień 8 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwaną p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Stosownie zaś do art. 87 § 4 powołanej ustawy równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższej regulacji prawnej wynika, że warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie następujących przesłanek: – złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; – jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której wyznaczony był termin; – strona powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd bada czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę siedmiodniowym terminie. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpoznawanej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 3 lutego 2011 r. (data doręczenia postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi), a zatem od tego dnia rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Wobec tego, termin określony w art. 87 § 1 ww. ustawy został przez stronę dochowany, bowiem w dniu 8 lutego 2011 r. strona zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu, nadając go na poczcie. Zastrzeżeń Sądu nie budzi również spełnienie drugiej z wyżej wymienionych przesłanek, tj. dokonanie czynności, dla której uchybiono terminowi. Strona skarżąca równocześnie ze złożeniem wniosku przedstawiła odpis KRS – stan na dzień 8 lutego 2011 r., który był aktualny na dzień 15 listopada 2011 r., w którym to dniu wniosła skargę. Ponadto we wniosku Spółka uprawdopodobniła okoliczności, które świadczą o braku jej winy, spełniając w ten sposób ostatnią przesłankę przywrócenia uchybionego terminu. Strona wyjaśniła bowiem, że nadsyłając KRS ze stanem na dzień 2 lipca 2009 r. była przekonana, że jest on aktualny także na dzień wniesienia skargi, skoro od tego dnia nie zaszły żadne zmiany co do osoby uprawnionej do reprezentowania Spółki. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.