I SA/Sz 967/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk – Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od maja do grudnia 2013 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 17 sierpnia 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniesiono skargę sporządzoną przez radcę prawnego A. B. – S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od maja do grudnia 2013 r. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo dla pełnomocnika, który ją sporządził. Wskazane braki nie zostały przez pełnomocnika usunięte. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Pismo wzywające do usunięcia wskazanego braku formalnego zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 grudnia 2016 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący wskazanego w nim braku formalnego nie uzupełnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), dalej zwana: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi jest w szczególności brak podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego albo pełnomocnika (art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Skarżący pomimo prawidłowego wezwania nie podpisał skargi w zakreślonym terminie, tj. do dnia 27 grudnia 2016 r., co z kolei obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.