I SA/Sz 97/12

PostanowienieWSA w Szczecinie2012-02-24

Skład orzekający: Ewa Wojtysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący uprawdopodobnił niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił wystarczająco niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mimo wskazania potencjalnych trudności finansowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i utrzymaniem rodziny, skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających jego sytuację finansową ani majątkową, a jego argumentacja miała charakter ogólnikowy.
Stan faktyczny
Skarżący Z.S. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej. Skarżący argumentował, że wykonanie decyzji może spowodować znaczne szkody, uniemożliwić prowadzenie działalności gospodarczej i postawić jego rodzinę w trudnej sytuacji finansowej. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 24 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia[...] . Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres od 10 czerwca do 6 lipca 2011 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W rozpoznawanej sprawie skarżący Z.S. w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji, w której określono zobowiązanie podatkowe w zawyżonej, w ocenie skarżącego, wysokości. Zdaniem skarżącego egzekucja zobowiązania podatkowego uniemożliwiłaby dalsze prowadzenie działalności gospodarczej przez skarżącego, do której potrzebne są środki finansowe na zakup towarów do sprzedaży. Ponadto skarżący wskazał, że jest jedynym żywicielem rodziny, a utrata przez niego źródła dochodów postawiłaby jego rodzinę, w tym niepracująca żonę i dwójkę małoletnich dzieci w wieku 16 lat i 11 lat, w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na podstawie przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie zaś art. 61 § 3 zdanie 1 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z treści przytoczonej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Z racji, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu następuje tylko i wyłącznie na wniosek strony skarżącej, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających żądanie wniosku. W niniejszej sprawie wnioskodawca, pomimo iż wskazał, jakie szkody mogłoby spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji, nie przedłożył na poparcie powołanych we wniosku okoliczności żadnych dokumentów, a ponadto, w ocenie Sądu, przesłanki zastosowania wnioskowanej instytucji, która służy tylko tymczasowej ochronie przed negatywnymi skutkami wykonania zaskarżonego aktu, nie zostały uprawdopodobnione. Skarżący przede wszystkim stwierdził, że wyegzekwowanie kwoty zobowiązania - jego zdaniem zawyżonej, a co nie może podlegać badaniu w postępowaniu o wstrzymanie wykonania – uniemożliwi mu dalsze prowadzenie działalności, w konsekwencji pozbawi rodzinę, której jest jedynym żywicielem, źródła dochodu. Jednocześnie strona nie przedłożyła żadnych dokumentów świadczących o obecnej kondycji finansowej prowadzonej przez nią działalności ani dotyczących sytuacji majątkowej rodziny. Powyższe okoliczności nie wynikają również z akt sprawy, ani z argumentacji zawartej we wniosku. W ocenie Sądu, pomimo iż pośrednio zapłata kwoty zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji może wpłynąć na kondycję finansową strony, a nawet stanąć na przeszkodzie rozwojowi firmy, to nie można uznać, iż powyższe będzie miało wpływ na likwidację prowadzonej przez skarżącego działalności i automatycznie doprowadzi rodzinę do utraty źródła dochodu. Ponadto skarżący jedynie ogólnikowo wskazał, że zapłata określonego zaskarżoną decyzją zobowiązania podatkowego pozbawi go środków finansowych na zakup towarów podlegających sprzedaży, nie podając jednocześnie konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na utratę płynności finansowej strony, przemawiającej za pozytywnych rozpatrzeniem wniosku. Warunkiem natomiast wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. (por. postanowienie z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04; niepubl.). W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, nie zostało uprawdopodobnione, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało niepowetowaną dla skarżącego szkodę. Końcowo podkreślenia wymaga, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest też, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło