I SA/Sz 98/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Joanna Marska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2008 r. sprawy ze skargi G. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania renty strukturalnej oddala skargę G. L. w dniu 22 marca 2006 r. złożył w Biurze Powiatu (...) Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie renty strukturalnej. Do wniosku dołączył m. in. zaświadczenie Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału Regionalnego w K. z dnia 22 marca 2006 r., potwierdzające, że G. L. podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników w okresach: "1988-07-01 – 1990-12-31" oraz "1991-01-01 – nadal", a ponadto zaświadczenie z 21 marca 2006 r. wystawione przez Burmistrza Gminy i Miasta w S., stwierdzające, iż wnioskodawca posiada gospodarstwo rolne o powierzchni użytków rolnych 1,24 ha i powierzchni przeliczeniowej użytków rolnych 0,744 ha. Po rozpatrzeniu wniosku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR dla Powiatu (...) i Miasta K. wydał w dniu 19 maja 2006 r. postanowienie nr (...) stwierdzające spełnienie niezbędnych warunków do uzyskania renty strukturalnej finansowanej ze środków Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004-2006. Po przekazaniu w dniu 28 września 2006 r. gospodarstwa rolnego córce I. L., w dniu 11 października 2006 r. G. L. złożył "zmianę do wniosku" (wykazując w rubryce "powierzchnia użytków rolnych" - 1,24 ha – obejmującą także działkę o powierzchni 0,08 ha, wykazaną uprzednio w rubryce "inne". Decyzją z dnia (...) nr (...) Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. przyznał G. L. rentę strukturalną na okres od września 2006 r. do września 2016 r., (tj. na 10 lat i 1 miesiąc). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że renta została przyznana na okres 10 lat. W dniu 28 grudnia 2006 r. do Kierownika Biura Powiatowego w K. wpłynęło pismo (...) Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w K. z dnia 22 grudnia 2006 r. informujące, iż "po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i dostarczeniu do tut. Oddziału w dniu 14.12.2006 r. aktów notarialnych uległy zmianie okresy podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników przez w/w", tj. przez G. L.. Z zaświadczenia dołączonego do tego pisma wynika, ze G. L. podlegał takiemu ubezpieczeniu w okresach: "1988-07-01 – 1990-12-31, 1991-01-01 – 2005-12-31" oraz od "2006-09-01 – nadal". Postanowieniem z 11 stycznia 2007 r. nr 29/2007 Kierownik Biura Powiatowego w K., działając na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 147 k.p.a., wznowił z urzędu postępowanie zakończone ww. decyzją ostateczną z dnia 15 listopada 2006 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że z nowego zaświadczenia KRUS, które wpłynęło do organu I instancji w dniu 28 grudnia 2006 r. wynikało, iż G. L. w dniu składnia wniosku o przyznanie renty strukturalnej, tj. 22 marca 2006 r., nie podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu rolników. W związku z tym organ I instancji uznał, że pojawiły się nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi wydającemu decyzję – uzasadniające wznowienie postępowania. Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K., działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., uchylił własną decyzję ostateczną nr (...)z dnia (...) (orzekającą o przyznaniu renty strukturalnej) oraz uchylił własne postanowienie z 19 maja 2006 r. nr (...), a ponadto - na podstawie § 17 ust. 1 w związku z § 21 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191) – odmówił G. L. przyznania renty strukturalnej. Uzasadniając takie rozstrzygnięcie organ I instancji stwierdził, że wobec ujawnienia, iż wnioskodawca w dniu składania wniosku nie podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu rolników, nie został spełniony warunek określony w § 4 pkt 2 ww. rozporządzenia, niezbędny dla uzyskania prawa do renty strukturalnej. W odwołaniu od tej decyzji G. L. podniósł, iż wszystkie jego działania "podyktowane zostały informacjami uzyskanymi w Agencji", a żaden urzędnik nie zwrócił uwagi na nieścisłości w przedkładanych przez niego dokumentach. Ponadto "na podstawie wydanej decyzji" przeniósł własność nieruchomości w celu uzyskania renty, zaś pozbawienie go renty wynika tylko i wyłącznie z omyłki urzędników. Błąd urzędników doprowadził go też do pozbawienia nieruchomości. W tej sytuacji G. L. czuje się pokrzywdzony błędami pracowników Agencji. Po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego odwołania Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia (...) nr (...) - wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 61 § 1 k.p.a. oraz § 4 pkt 4, § 6 ust. 1 i ust. 2, § 9 pkt 1 i § 13 ww. rozporządzenia Rady Ministrów - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że G. L. w związku z otrzymaniem postanowienia z dnia 19 maja 2006 r. o spełnieniu wstępnych warunków do przyznania renty strukturalnej, w dniu 28 września 2006 r. celu uzyskania decyzji o przyznaniu takiej renty darował następcy, tj. córce I. L., grunty wykazane we wniosku o przyznanie renty strukturalnej. Z aktu notarialnego tej darowizny wynika, że w zamian za rentę strukturalną G. L. przekazał 1,24 ha użytków rolnych, przy czym (w § 9 umowy) I. L. ustanowiła na części nabytej nieruchomości, czyli na działce gruntu oznaczonej nr 6, dożywotnią nieodpłatną służebność osobistą mieszkania na rzecz darczyńcy, polegającą na prawie swobodnego korzystania z całego budynku mieszkalnego, budynku produkcyjnego - obory oraz podwórza i obejścia. W związku z tym zapisem organ odwoławczy stwierdził, że posiadanie gruntów jest warunkiem koniecznym aby prowadzić na nich działalność rolniczą, natomiast I. L. ustanawiając na rzecz G. L. prawo swobodnego dysponowania budynkiem mieszkalnym, produkcyjnym oraz obejściem i podwórzem stała się właścicielem i współposiadaczem działki ewidencyjnej nr 6 o pow. 0,78 ha (a nie jej właścicielem i posiadaczem), w związku z czym dotrzymanie przez nią zobowiązania do prowadzenia działalności rolniczej na tej działce uniemożliwia ustanowione przez nią współposiadanie. Jest to także sprzeczne z § 9 pkt 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, który stanowi, iż warunek zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej uważa się za spełniony, jeżeli po przekazaniu gospodarstwa rolnego uprawniony do renty strukturalnej nie jest posiadaczem (współposiadaczem) użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 0,5 ha. Przepisy tego rozporządzenia nie przewidują też możliwości użytkowania przez rolnika gruntów, które przekazał w zamian za rentę strukturalną. Ponadto, wobec otrzymania w dniu 22 grudnia 2006 r. przez organ I instancji dokumentów KRUS, z których wynikało, iż na dzień składania wniosku G. L. nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników, tym samym pojawiły się okoliczności, w wyniku których pozbawione zostały znaczenia przesłanki na których oparto zarówno postanowienie z 19 maja 2006 r., jak i decyzję ostateczną, bowiem obowiązek podlegania w dniu składania wniosku ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu określonemu w przepisach o ubezpieczeniu rolników (wynikający z § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia) jest jednym z warunków koniecznych zarówno do uzyskania postanowienia o spełnieniu wstępnych warunków do uzyskania renty strukturalnej, jak i do wydania decyzji o jej przyznaniu. Tym samym zaistniały też przesłanki do wznowienia postępowania w trybie nadzwyczajnym wynikającym z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., bowiem wyszły na jaw nowe okoliczności w sprawie istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Dalej w uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25), ubezpieczeniu takiemu podlega się z mocy ustawy albo na wniosek, natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ubezpieczeniu wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu podlega z mocy ustawy rolnik, którego gospodarstwo obejmuje obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego lub dział specjalny. G. L. w dniu 21 marca 2006 r. otrzymał w Urzędzie Gminy i Miasta w S. zaświadczenie, iż powierzchnia fizyczna wszystkich jego użytków rolnych wynosi 1,24 ha - co stanowi 0,744 ha przeliczeniowego. Taka wielkość posiadanego gospodarstwa rolnego pozwala na złożenie wniosku i uzyskanie renty strukturalnej (bowiem warunkiem jej uzyskania jest przekazanie w zamian za rentę minimum 1,0 ha fizycznego użytków rolnych), jednakże posiadając jedynie 0,744 ha przeliczeniowego, G. L. nie podlegał z urzędu ubezpieczeniu w KRUS. Wobec tego jednak, iż wnioskodawca załączył do wniosku także dokumenty z KRUS potwierdzające, iż w dniu 22 marca 2006r. podlegał ubezpieczeniu emerytalno–rentowemu (a rozporządzenie o rentach strukturalnych traktuje ubezpieczenie z urzędu i na wniosek równoprawnie), dlatego organ I instancji przyjął i zweryfikował dokument urzędowy z KRUS jako obowiązkowy wymagany załącznik do wniosku i w ocenie organu odwoławczego nie istniała potrzeba badania dokumentów KRUS i ustalania, czy wnioskodawca ubezpieczony jest z urzędu czy na wniosek. Nowy dokument KRUS z którego wynika, iż wnioskodawca nie podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu w dniu składnia wniosku stanowił nowy dowód w sprawie, pozwalający na wzruszenie w trybie nadzwyczajnym decyzji ostatecznej przez organ, który tę decyzję ostateczną wydał. Zdaniem organu II instancji, uchylenie tej decyzji oraz odmowa przyznania renty strukturalnej, ze względu na niespełnienie wymagania określonego w § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia (podleganie ubezpieczeniu w dniu składania wniosku) było więc zasadne i zgodne z prawem. Okazało się bowiem, że G. L. dopiero w dniu 14 grudnia 2006 r. dostarczył do KRUS akt notarialny zbycia w październiku 2005 r. 15,39 ha gruntów, pozostawiając sobie jedynie 1,24 ha użytków rolnych, stanowiących 0,744 ha przeliczeniowego, w związku z czym od początku 2006 r. wygasło jego ubezpieczenie z urzędu - równocześnie jednak nie ubezpieczył się na wniosek (mimo, że zgodnie z prawem miał taką możliwość), co skutkowało tym, iż nie spełnił wymagania podlegania takiemu ubezpieczeniu w dniu składania wniosku o rentę strukturalną. Dokumenty potwierdzające ww. zbycie gruntów wnioskodawca przedłożył w przedmiotowym postępowaniu dopiero w dniu 12 listopada 2007 r. na wezwanie organu odwoławczego - w celu ustalenia, jakim zmianom podlegało gospodarstwo rolnika w ciągu ostatnich 5 lat przed złożeniem wniosku. Organ odwoławczy zauważył również, że G. L. otrzymał decyzję o przyznaniu renty strukturalnej na okres od września 2006 r. do września 2016r., czyli na 10 lat i 1 miesiąc – co narusza przepis § 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, stanowiący, iż rentę strukturalną wypłaca się nie dłużej niż przez 10 lat. Zatem w przypadku weryfikacji - w ramach nadzoru nad płatnościami - decyzji ostatecznej przyznającej rentę strukturalną, organ II instancji stwierdziłby jej nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., bowiem była ona wydana z naruszeniem ww. przepisu rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, a także z naruszeniem § 9 pkt 1 tego rozporządzenia, poprzez ustanowienie służebności na działce ewidencyjnej nr 6, o pow. 0,78 ha. Nie zgadzając się z decyzją organu odwoławczego G. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., wnosząc o uchylenie tej decyzji oraz o przyznanie renty strukturalnej. Uzasadniając skargę skarżący podniósł, iż zawarty w zaskarżonej decyzji zarzut współposiadania działki nr 6 – wynikający z ustanowionej na jego rzecz służebności – jest bezzasadny, bowiem służebność ta gwarantuje mu jedynie możliwość zamieszkiwania w budynku mieszkalnym i korzystania z podwórza i obejścia. Nie jest to więc prawo użytkowania, które pozwala na pobieranie pożytków z korzystanej przez niego części nieruchomości. Również zarzut naruszenia w decyzji przyznającej rentę strukturalną przepisu § 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych skarżący uważa za niezasadny, ponieważ – w jego ocenie – "wystarczyłoby sprostowanie decyzji a nie jej uchylanie w całości", bowiem naruszenie tego przepisu należy traktować jako oczywistą omyłkę. Przede wszystkim skarżący wyjaśnia, że opóźnienie dostarczenia do KRUS aktu notarialnego umowy sprzedaży gruntów z dnia 18 października 2005 r. spowodowane było jego przeświadczeniem, że akt ten przekazywany był z urzędu "Urzędowi Gminy i ewidencji gruntów oraz urzędowi skarbowemu" i dlatego sądził, iż "z tych instytucji KRUS otrzymuje stosowne informacje". Skarżący nie wiedział też, że sprzedaż ta spowodowała ustanie obowiązku ubezpieczenia społecznego. G. L. podkreślił nadto, że wszystkie jego działania w przedmiotowej sprawie podyktowane były informacjami uzyskanymi od pracowników Agencji i żaden z tych urzędników nie zwrócił mu uwagi na ewentualne nieścisłości w przedkładanych przez niego dokumentach oraz o braku podstaw do przyznania mu renty. Działając w dobrej wierze, na podstawie otrzymanego postanowienia organu I instancji o spełnianiu warunków do przyznania renty strukturalnej, skarżący pozbył się gospodarstwa stanowiącego jedyną podstawę jego utrzymania, a na skutek pomyłki urzędników został pozbawiony takiej renty, jak również nie posiada już majątku, który przeniósł w celu jej otrzymania. Wobec tego skarżący czuje się pokrzywdzony, bowiem uważa, że za powstałą sytuację odpowiedzialni są urzędnicy, którzy nie pomogli mu w przedmiotowej sprawie. Wszystkie swoje działania (także przy uczestnictwie P. W.) uzgadniał wcześniej z urzędnikami Agencji, dlatego uważa, że jeżeli pomylił się urzędnik to odpowiedzialność ponosi Skarb Państwa, a taki błąd urzędników powinien być naprawiony na jego korzyść. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. u z n a ł, co następuje: Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd administracyjny rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz, czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień - czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonego aktu następuje bowiem m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a."). Już na wstępie należy więc wyjaśnić, że wyznaczony przez ustawy zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego nie obejmuje możliwości przyznawania przez sądy administracyjne jakichkolwiek świadczeń, wobec czego wniosek skargi o przyznanie przez Sąd renty strukturalnej nie mógł być w takim postępowaniu w ogóle rozpatrzony. W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skargę należy oddalić, bowiem decyzja ta nie narusza prawa w stopniu wskazanym powyżej. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. – na podstawie którego organ I instancji postanowieniem z dnia 11 stycznia 2007 r. wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie administracyjnej - "w sprawie zakończonej decyzją ostateczna wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję". Wobec otrzymania w dniu 28 grudnia 2006 r. przez organ I instancji nowego zaświadczenia KRUS, z którego wynikało, że G. L. w dniu składnia wniosku o przyznanie renty strukturalnej, tj. 22 marca 2006 r., nie podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu rolników, należy uznać, iż wyszła wówczas na jaw nowa okoliczność, nieznana Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w K., wydającemu w dniu 15 listopada 2006 r. decyzję przyznającą G. L. rentę strukturalną na okres od września 2006 r. do września 2016 r., która stała się decyzją ostateczną. W świetle dowodów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym, nie może bowiem ulegać wątpliwości, że organ I instancji rozpatrujący wniosek o przyznanie renty strukturalnej posiadał w aktach sprawy zaświadczenie KRUS z 21 marca 2006 r., przedłożone przez G. L., iż w tym czasie wnioskodawca podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników, zatem nieznany mu był, w czasie weryfikowania wniosku oraz w chwili wydawania decyzji przyznającej świadczenie, fakt niepodlegania przez wnioskodawcę w dniu składania wniosku takiemu ubezpieczeniu. Wprawdzie do wniosku o rentę skarżący dołączył także zaświadczenie urzędu gminy z 21 marca 2006 r., potwierdzające posiadanie przez niego 1,24 ha użytków rolnych, stanowiących 0,744 ha przeliczeniowego, jednakże – w ocenie Sądu - fakt ten nie nakładał na organ I instancji obowiązku weryfikowania dokumentu urzędowego KRUS, zwłaszcza wobec możliwości ubezpieczenia się przez rolnika na jego wniosek. Przede wszystkim jednak, ww. zaświadczenie urzędu gminy nie stanowi dowodu, iż w chwili wydawania decyzji o przyznaniu renty organ I instancji wiedział o niepodleganiu przez wnioskodawcę ubezpieczeniu społecznemu rolników w chwili składania wniosku o rentę. Również nie może budzić wątpliwości stwierdzenie, iż ujawniony 28 grudnia 2006 r. nowy fakt był istotny dla sprawy, bowiem – zgodnie z § 4 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191) – jednym z warunków niezbędnych dla przyznania renty jest właśnie podleganie przez producenta rolnego ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu (określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników) "w dniu złożenia wniosku o rentę strukturalną". W związku z powyższym zasadnie organ I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie administracyjnej, błędnie jedynie w uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż "pojawiły się nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi wydającemu decyzję" – zamiast wskazać na "ujawnienie nowych okoliczności faktycznych", uzasadniające wznowienie postępowania. Niesporny jest przy tym w sprawie fakt, iż zgodnie z przepisami prawa, tj. w myśl art. 7 ust. 1 w zw. z art. 3a ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.), G. L. przestał podlegać z mocy prawa ubezpieczeniu społecznemu rolników z dniem 31 grudnia 2005 r. (bowiem jego gospodarstwo od 18 października 2005 r. obejmowało obszar użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego), i nie złożył w tym czasie wniosku o dobrowolne ubezpieczenie społeczne rolników. Opisana powyżej przyczyna wznowienia postępowania administracyjnego wskazuje też, iż decyzja o przyznaniu świadczenia, oparta – jak się następnie okazało - na błędnych przesłankach faktycznych, podlegała uchyleniu przez organ I instancji, a równocześnie należało G. L. odmówić przyznania renty strukturalnej. Wobec tego za zgodną z prawem należało uznać zaskarżoną do Sądu decyzję, utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Odnosząc się do zarzutów skargi, stwierdzić należy, że zawarte w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego stwierdzenia o naruszeniu przez organ I instancji w decyzji z dnia 15 listopada 2006 r. przepisu § 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, stanowiącego, iż rentę strukturalną wypłaca się nie dłużej niż przez 10 lat, a także o naruszeniu § 9 pkt 1 tego rozporządzenia, poprzez ustanowienie na rzecz skarżącego służebności na działce ewidencyjnej nr 6, nie miały w istocie wpływu na wynik rozstrzygnięcia zapadłego w wyniku wznowienia postępowania. W związku z tym również zarzuty skargi w tym zakresie nie mogły mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Na marginesie jedynie Sąd zauważa, że argumentacja organu odwoławczego o naruszeniu § 9 pkt 1 ww. rozporządzenia nie jest w pełni przekonująca, bowiem nie wykazano jednoznacznie, że ustanowiona na rzecz skarżącego służebność osobista mieszkania, rozszerzona o możliwość korzystania z "obory, podwórza i obejścia", obejmować miała także możliwość korzystania ("współposiadania") z działki o powierzchni 0,78 ha. W odniesieniu do zarzutów skargi dotyczących nieświadomego uchybienia przez skarżącego warunkom niezbędnym do przyznania renty strukturalnej i niedostrzeżenia tego błędu przez urzędników Agencji udzielających mu informacji i weryfikujących wniosek, stwierdzić należy, że kwestie te również nie mogły mieć znaczenia przy dokonywaniu przez Sąd oceny legalności zaskarżonej decyzji, bowiem przy tej ocenie Sąd nie jest uprawniony do badania przesłanek jakimi kierował się skarżący przy podejmowaniu decyzji o sprzedaży w październiku 2005 r. 15,39 ha gruntu P. W. (jak wynika ze skargi, pomagał on skarżącemu w postępowaniu o przyznanie renty) oraz przy składaniu wniosku o rentę i przekazaniu w tym celu córce pozostałej części gospodarstwa. W związku z tym należy też zauważyć, że nie powiadamiając Agencji o transakcji sprzedaży gruntu dokonanej w październiku 2005 r. G. L. naruszył przepis § 18 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, nakazujący dołączyć do wniosku także dokumenty potwierdzające "łączną powierzchnię i stan prawny posiadanego gospodarstwa rolnego oraz zmiany, jakim podlegała powierzchnia i stan prawny tego gospodarstwa w ostatnich 5 latach przed złożeniem wniosku". Jeżeli zatem skarżący uważa, że w wyniku działań innych osób poniósł on szkodę majątkową, ewentualnego odszkodowania z tego tytułu może dochodzić w odrębnym postępowaniu – bowiem sprawy takie nie należą do zakresu działania sądów administracyjnych. Uznając w tych warunkach, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa procesowego lub materialnego w podanym wyżej stopniu, na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a., skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić.