I SA/Sz 982/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r., po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Wyrokiem z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 982/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 29 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r., po wznowieniu postępowania. Orzeczenie stało się prawomocne od dnia 29 grudnia 2015 r. W dniu 29 lutego 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył wniosek do tutejszego Sądu o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 29 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – powoływanej dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z kolei z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może funkcjonować w obrocie co do zasady do chwili wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc do chwili wydania wyroku w sprawie jak i postanowienia o odrzuceniu skargi lub umorzeniu postępowania. Rozstrzygnięcia podejmowane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności mają więc charakter tymczasowy. Okres obowiązywania skutków takiego postanowienia nieodwołalnie kończy się po wydaniu w sprawie orzeczenia w pierwszej instancji i to niezależnie od jego treści. Postępowanie zatem w tym zakresie – po wydaniu w sprawie orzeczenia w pierwszej instancji – jest bezprzedmiotowe, gdyż nie wywoływałoby żadnych skutków prawnych (patrz Jagielska, Wiktorowska, Wajda komentarz do art. 61 § 6 p.p.s.a, w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod redakcją R. Hausera i M. Wierzbowskiego", Wydawnictwo C. H. Beck Warszawa 2011 r., str. 341). W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej w nim decyzji w dniu 29 lutego 2016 r., tj. po prawomocnym oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi na powyższą decyzję wyrokiem z dnia 26 listopada 2015 r. (prawomocność od dnia 29 grudnia 2015 r.). W wyroku uwzględniającym skargę (co nie nastąpiło w rozpoznawanej sprawie) wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może być "kontynuowane", ale na odrębnej podstawie tj. z mocy prawa, chyba że sąd postanowi inaczej. Tak stanowi art. 152 §1 p.p.s.a. ("W razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej"). W rozpoznawanej sprawie zapadł natomiast wyrok oddalający skargę. Prawomocny wyrok oddalający skargę z mocy ww. art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. powoduje, że wydane wcześniej postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, traci moc. A contrario, treść wskazanych wyżej przepisów oznacza zatem, że brak jest podstaw do rozpoznania przez tut. Sąd wskazanego wyżej wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanej w nim decyzji, w sytuacji gdy wniosek taki został złożony po wydaniu uprawomocnieniu się wyroku oddalającego skargę. Na marginesie wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie wszczyna odrębnego postępowania w sprawie i rozpatrywany jest jako kwestia incydentalna. A zatem nie można takiego wniosku odrzucić, jedynie w przypadku ewentualnego nieuzupełnienia braków formalnych, pozostawia się go bez rozpoznania. Jeżeli wniosek spełnia wszelkie wymogi formalne podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez Sąd (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Zakamycze 2005, str. 168). Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z § 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.