I SA/Sz 982/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpatrzeniu w dniu 27 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie z jego skargi na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania ulgi w spłacie należności z tytułu składek p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na opisaną na wstępie decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Oddział w K.) w przedmiocie przyznania ulgi w spłacie należności z tytułu składek, skarżący J.S. złożył wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w określonych okolicznościach organ, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, może na wniosek lub z urzędu wstrzymać wykonanie aktu lub czynności (art. 61 § 2), a po przekazaniu skargi do sądu administracyjnego sąd ten może to uczynić na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3). Zatem wstrzymanie przez sąd zaskarżonego aktu lub czynności zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie, z tym, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Do takich aktów nie można zaliczyć decyzji odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek. Odnosząc się do złożonego w skardze wniosku Skarżącego o wstrzymanie czynności egzekucyjnych wyjaśnić należy, że przepisy procedury sądowoadministracyjnej przewidują możliwość jedynie wstrzymania wykonania ww. aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie których prowadzona jest egzekucja, nie udzielają natomiast Sądowi kompetencji do wstrzymania czynności egzekucyjnych czy też samego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.; zwana dalej: "u.p.e.a."), a organem władnym do wstrzymania takiego postępowania, jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją, a więc organ wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Konkludując, z uwagi na fakt, że Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego, wniosek Skarżącego należało oddalić. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.