I SA/Sz 995/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 maja 2011 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości oraz odmowy umorzenia odsetek od zaległości I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adw. kwotę [...] złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej Decyzją z dnia [...] . nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą P. S. umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za okres od I do III raty za 2008 r. w kwocie [...] zł, I do VI raty 2009 r. w kwocie [...] zł oraz I i II raty 2010 r. w kwocie [...] zł oraz odmawiającej umorzenia w całości odsetek od ww. zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że wnioskiem z dnia [...] r. P. S. wystąpił do Wójta Gminy K. o umorzenie zaległości podatkowych. Swój wniosek Podatnik umotywował złym stanem zdrowia, w związku z czym przebywa na rencie inwalidzkiej I grupy i jest osobą wymagającą pomocy osób trzecich, jak również trudną sytuacją finansową, przejawiającą się w szczególności w zadłużeniu w Spółdzielni Mieszkaniowej "L.". Uzupełniając swój wniosek, w ślad za wezwaniem organu podatkowego pierwszej instancji, skierowanym do Podatnika w dniu 6 lipca 2010 r., P. S. dwukrotnie (w pismach z dnia 9 i 13 sierpnia 2010 r.) ponowił swoją prośbę o całkowite zwolnienie ze wszelkich podatków gminnych. Decyzją z dnia [...] r. nr. [...] Wójt Gminy K. odmówił P. S. umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za okres od I do III raty za 2008 r. w kwocie [...] zł, I do VI raty 2009 r. w kwocie [...] zł oraz I i II raty 2010 r. w kwocie [...] zł oraz odmówił umorzenia w całości odsetek od ww. zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ podatkowy pierwszej instancji wskazał, iż -w jego ocenie - brak jest podstaw do przyjęcia, że sytuacja faktyczna w jakiej znajduje się Wnioskodawca, daje podstawy do uznania, iż w sprawie występują przesłanki określone w art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (Dz.U. Nr 8, z 2005 r., poz. 60 ze zm.). W pojęciach "ważnego interesu podatnika" oraz "interesu społecznego" nie może bowiem zawierać się przejęcie przez Gminę części kosztów bieżącego utrzymania Podatnika, a tego, w ocenie organu pierwszej instancji, w istocie domaga się Wnioskodawca, wskazując ogólnie na koszty ponoszone na codzienną egzystencję, konsumpcję, czy spłatę kredytu. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, P. S. pismem z dnia [...] . odwołał się od powyższej decyzji Wójta Gminy.K. Uzupełniając odwołanie, pismem z dnia 22 września 2010 r., Strona załączyła dodatkowe informacje dotyczące Jej zadłużenia w Spółdzielni Mieszkaniowej "L". Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniając swoje stanowisko podjęte w sprawie wskazało, iż podstawę prawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowił m. in. art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy rozpatrując wniosek podatnika w pierwszej kolejności powinien zatem ustalić, czy realizują się przesłanki z art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, to jest, czy występuje ważny interes podatnika lub interes publiczny. Następnie przywołał obowiązki organu wynikające z art. 122, 187 §1, 191 Ordynacji podatkowej. Jak wskazał organ odwoławczy, z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w niniejszym postępowaniu, wszczętym przez organ podatkowy pierwszej instancji na wniosek P. S. o umorzenie "wszelkich podatków gminnych", organ ten w celu dokonania ww. oceny istnienia przesłanek warunkujących zastosowanie wnioskowanej ulgi oraz kierując się wskazanymi powyżej regułami postępowania dowodowego, skierował do Podatnika wezwanie z dnia 6 lipca 2010 r. do uzupełnienia podania poprzez przedłożenie zaświadczeń o dochodach i kosztach, jak również do sprecyzowania podania, jakiego okresu ma dotyczyć umorzenie podatku. W odpowiedzi Strona przedstawiła pisemny spis ponoszonych kosztów za maj, czerwiec i lipiec 2010 r., dowód wpłaty za czynsz z dnia 18 grudnia 2009 r., fakturę za energię za okres od 19 października do 17 grudnia 2009 r. na kwotę [...] zł, zaświadczenie z ZUS w G. z dnia 8 lipca 2010 r. o wielkości pobieranej renty z tytułu niezdolności do pracy, tj. [...] zł, fakturę za energię za okres od 21 lutego do 17 kwietnia 2010 r. na kwotę [...] zł oraz paragony spłaty kredytu za maj i czerwiec 2010 r. Ponadto organ podatkowy pierwszej instancji wystąpił do Ośrodka Pomocy Społecznej w K., który nadesłał zaświadczenie, iż decyzją kierownika Ośrodka odmówiono P. S. przyznania zasiłku celowego z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego, ustalonego na podstawie art. 8 ustawy o pomocy społecznej. W ocenie SKO, organ podatkowy pierwszej instancji możliwie wyczerpująco zebrał materiał dowodowy i dokonał całościowej jego oceny, przedstawiając ją w uzasadnieniu decyzji. Z akt sprawy wynika bowiem, iż zasadniczą częścią wydatków Podatnika są te, przeznaczone na spłatę kredytu, bądź kredytów, zaciągniętych - jak twierdzi Podatnik - na spłatę zadłużenia w Spółdzielni Mieszkaniowej "L.". Podatnik nadesłał m. in. paragony z kasy hipermarketu "R", z których wynika, iż w tejże kasie dokonywał spłaty rat kredytu, zaciągniętego w S.S. A. W., w następujących kwotach: [...] zł - maj 2010 r. (2 paragony) oraz [...] zł - czerwiec 2010 r. (jeden paragon). Z kolejnego rachunku, na kwotę [...] zł, płatnego do dnia [...] r. nie wynika, czy został on przez Podatnika uregulowany. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., osobną kwestią jest przedstawiony "kalendarz spłat umowy kredytowej", które to raty Podatnik podaje w oświadczeniu jako odrębne wydatki, nie związane z ww. wpłatami i regulowane osobno. Organ odwoławczy wskazał, iż w powyższym kalendarzu spłat umowy kredytowej nie podano, jakiego kredytu, zaciągniętego w jakim banku ów kalendarz dotyczy. Brak jest również jakichkolwiek dowodów płat rat w wysokości [...] zł. Trudno zatem stwierdzić, czy ww. raty stanowią w istocie odrębne wydatki Podatnika. Pozostałe udokumentowane przez Podatnika wydatki to opłaty za energię elektryczną średnio [...] zł raz na dwa miesiące, opłata za czynsz – [...] zł miesięcznie (w tym odsetki za zwłokę), zaś nadto z twierdzeń P. S. wynika, iż ponosi on koszty leczenia (zakup insuliny – [...] zł miesięcznie) oraz wyżywienia (wysokości wydatków nie podano). W ocenie organu odwoławczego, mając na uwadze powyższe, uprawnionym jest twierdzenie, że argumenty zawarte w odwołaniu nie znajdują uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym. Organ zgodził się z P. S., że jego sytuacja - zarówno zdrowotna, jak i materialna - jest bardzo trudna, poważne problemy ze zdrowiem i niemożność podjęcia w związku z tym pracy, a w konsekwencji konieczność utrzymywania się z dochodów w postaci renty inwalidzkiej, niewątpliwie bowiem o takiej sytuacji zaświadczają. Podkreślił jednak, iż w swoim oświadczeniu Podatnik podniósł, że wysokość pobranej renty w okresie za kwiecień, maj i czerwiec 2010 r. wyniosła [...] zł, tymczasem z nadesłanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaświadczeń wynika, że pobierane przez P. S. świadczenie rentowe z tytułu niezdolności do pracy wyniosło [...] zł brutto, czyli, po potrąceniu zaliczki na podatek i składki na ubezpieczenie zdrowotne – [...] zł. W ocenie organu odwoławczego, wprawdzie wydatki Podatnika w analizowanym okresie przewyższają uzyskiwane dochody, jednak główna część tych wydatków to spłata zadłużenia z tytułu kredytu bankowego, niezwiązana z kosztami codziennej egzystencji, które w zestawieniu z uzyskiwanymi przez Podatnika dochodami, nie są wysokie. Zasadnym jest więc stwierdzenie, iż z punktu widzenia przesłanek wskazanych w art. 67a Ordynacji podatkowej sytuacja Strony nie jest sytuacją skrajną, spowodowaną zaistnieniem nadzwyczajnych, losowych przypadków. Sytuacja ta jest bowiem stała, jednak z drugiej strony - w związku z poważną sytuacją zdrowotną i niemożnością podjęcia z tego powodu pracy - Podatnik uzyskuje również stałe dochody w postaci renty inwalidzkiej w kwocie [...] zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało dalej, że sensem instytucji umorzenia zaległości podatkowych powinno być wyłącznie zapewnienie podatnikowi możliwości przezwyciężenia trudności finansowych, w celu zapewnienia regulowania zobowiązań podatkowych w przyszłości. W przypadku Podatnika, jak wskazuje zgromadzony materiał dowodowy, trudności finansowe spowodowane są głównie zadłużeniem w Spółdzielni Mieszkaniowej "L." i koniecznością spłaty kredytu zaciągniętego na ten cel. Tego typu trudności finansowe nie mogą , w ocenie organu odwoławczego, być traktowane jako sytuacja nadzwyczajna, której Podatnik nie mógł przewidzieć i na której powstanie nie miał wpływu, a tylko takie znamiona mogą świadczyć o zaistnieniu przesłanki "ważnego interesu podatnika", o której mowa w art. 67a Ordynacji podatkowej. W takiej sytuacji przyznanie ulgi uznaniowej w spłacie zobowiązań podatkowych, stawiałoby Podatnika w uprzywilejowanej sytuacji wobec innych podatników, terminowo wywiązujących się z ciążących na nich zobowiązań, co z kolei sprzeczne jest z przyjętym rozumieniem pojęcia " interesu publicznego". Organ odwoławczy wskazał dalej, że podatek od nieruchomości ma charakter majątkowy, co oznacza, iż w rozumieniu ustawy o podatku podatkach i opłatach lokalnych obowiązek zapłaty tego podatku związany jest wyłącznie z faktem posiadania nieruchomości. Powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości jest zatem niezależne od kryterium wysokości dochodów Podatnika (gdyż w tej materii obowiązuje podatek dochodowy). Nie zgadzając się z powyższą decyzją, P. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., zarzucając naruszenie art.191, art.210 §1 i 4 ustawy Ordynacja podatkowa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż rolą sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego, jak i procesowego, w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić legalność działania organu orzekającego. Oznacza to, iż Sąd nie może kształtować sytuacji prawnej skarżącego poprzez zmianę treści zaskarżonej decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonej decyzji należy w pierwszej kolejności wskazać, że zaskarżona decyzja oparta została o przepis art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej który stanowi, że organ podatkowy na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Z powyższej regulacji wynika, że wniosek podatnika wszczyna postępowanie w sprawie ulgi w spłacie podatków. Jednakże należy podkreślić, iż stosowanie ulg podatkowych jest odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania określonej w art. 84 Konstytucji RP, który stanowi, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych w ustawie. Decyzja w przedmiocie zastosowania ulgi podatkowej jest decyzją uznaniową, gdyż zwrot "może" oznacza, że organ wydaje decyzję w ramach tzw. uznania administracyjnego. Z istoty uznania administracyjnego wynika uprawnienie organu podatkowego do swobody wyboru określonego rozstrzygnięcia. Pozostawienie przez ustawodawcę organowi wyboru w podjęciu decyzji nie oznacza dowolności, albowiem organ jest zobowiązany do ustalenia, czy w rozpoznawanej sprawie występują przesłanki uzasadniające zastosowanie ulgi podatkowej, tj. istnienia ważnego interesu podatnika. W tym celu, organ musi wszechstronnie wyjaśnić okoliczności faktyczne sprawy, gdyż w następstwie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego jest zobligowany do stwierdzenia, czy w sprawie występuje "ważny interes podatnika" lub " interes publiczny". Natomiast, w razie stwierdzenia wystąpienia przesłanek, brak związania organu oznacza, że nie musi on uwzględnić wniosku i wydać rozstrzygnięcia na korzyść strony. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że kontrola legalności decyzji wydawanych w ramach, tzw. uznania administracyjnego sprowadza się do oceny, czy organ podatkowy uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych mających wskazywać na ważny interes podatnika lub interes publiczny oraz czy w ramach swego uznania nie naruszył on zasady swobodnej oceny dowodów. Kontroli Sądu nie podlega zatem uznanie samo w sobie, ale sposób, w jaki nastąpiło zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, uzasadnienie stanowiska organu, a także to czy swobodne uznanie organu podatkowego nie przekształciło się w uznanie dowolne (vide m.in. wyrok NSA z dnia 8 maja 2002 r., sygn. akt: SA/Sz 2548/00, LEX nr 78302) oraz wyrok NSA z 28 listopada 2001 r., sygn. akt: SA/Sz 1292/00, LEX nr 78300). Również w doktrynie wskazuje się, iż ocenie może podlegać legalność działania organu podatkowego, a nie natomiast zasadność i celowość odmowy (por. J. Kotecki - Odmowa umorzenia zaległości podatkowej - uznaniowość decyzji organów podatkowych, Doradca podatkowy, t.2,[...] ). Ustawodawca nie podał ustawowej definicji "ważnego interesu podatnika" i "interesu publicznego". W orzecznictwie przyjmuje się, że ważny interes podatnika to sytuacja, gdy z powodu nadzwyczajnych, losowych przypadków podatnik nie jest w stanie uregulować zaległości podatkowych. Będzie to utrata możliwości zarobkowania, utrata losowa majątku. Przez interes publiczny rozumie się dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego, korektę błędnych decyzji, itp. Wynika to z wyjątkowego charakteru instytucji umorzenia stanowiącej odstępstwo od zasady równości i powszechności opodatkowania. Zasadą pozostać musi, płacenie podatków w sposób i w terminach przewidzianych przez prawo. Jedynie nadzwyczajne okoliczności mogą spowodować odstępstwo od tej reguły (por. B. Dauter S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2007, s. 522 i n. tezy 14,15 i 18 do 20 i powołane tam orzecznictwo). Z brzmienia art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie wynika prawo organu podatkowego do określania ważnego interesu podatnika. Organ podatkowy, jako przedstawiciel skarbu państwa, posiada kompetencje do określania interesu publicznego i jego uzasadniania. Ważny interes podatnika określa i uzasadnia podatnik, a wagę tego uzasadnienia ocenia organ. Przechodząc od tych uwag ogólnych na grunt sprawy będącej przedmiotem skargi P. S. oraz rozpoznania organów podatkowych, uznać należy, że organy podatkowe obu instancji sprostały wskazanym wyżej wymaganiom. Organy te, w szczególności przeprowadziły dokładną analizę obecnego stanu finansowego i osobistego Strony, jak też powiązały ten stan z okolicznościami, które doprowadziły do powstania zaległości podatkowej i następnie, należycie oceniły te okoliczności w kontekście przesłanek, określonych w przepisie art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, tj. z punktu widzenia ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, nie przekraczając przy tym, zasady swobodnej oceny dowodów. Niewątpliwe jest, jak prawidłowo uznały to organy podatkowe, że zaległość podatkowa Strony w podatku od nieruchomości oraz odsetki od zaległości w tym podatku nie wynikały z nagłych, losowych okoliczności, na które Strona nie miała wpływu lecz są skutkiem podejmowanych przez nią indywidualnie decyzji. W stanie faktycznym sprawy, prawidłowo ustalonym przez organy podatkowe, który za podstawę orzeczenia przyjmuje także skład orzekający w sprawie, właściwie organy te uznały, że trudności finansowe skarżącego spowodowane są głównie zadłużeniem skarżącego w Spółdzielni Mieszkaniowej "L." i koniecznością spłaty kredytu zaciągniętego na ten cel. Dokonana w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, analiza sytuacji ekonomicznej skarżącego wykazała, że wprawdzie wydatki skarżącego w analizowanym okresie przewyższają uzyskiwane dochody, jednak główna część tych wydatków to spłata zadłużenia z tytułu kredytu bankowego, niezwiązana z kosztami codziennej egzystencji. Nadto, przedstawiony przez skarżącego " kalendarz spłaty umowy kredytowej", które to raty skarżący wskazał jako odrębne wydatki ( regulowane osobno) nie wskazuje jakiego kredytu, zaciągniętego w jakim banku ów kalendarz dotyczy. Brak jest również jakichkolwiek dowodów wpłat rat w wysokości [...] zł , wobec czego organ podatkowy zasadnie uznał, iż wydatki te nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. W ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. dokonało prawidłowej oceny sytuacji -zarówno zdrowotnej jak i materialnej- skarżącego wskazując, że sytuacja ta jest bardzo trudna, jednakże z punktu widzenia przesłanek wskazanych w art.67 a Ordynacji podatkowej, nie jest to sytuacja skrajna, spowodowana zaistnieniem nadzwyczajnych, losowych przypadków. Sytuacja ekonomiczna skarżącego jest po części, konsekwencją świadomych działań Strony. Organ ustalił wysokość dochodów skarżącego, wskazał że są to dochody stałe ( renta inwalidzka w kwocie [...] zł), określił wysokość ponoszonych wydatków i uznał, że uzyskiwana przez stronę kwota dochodów świadczy o możliwości regulowania zaległości podatkowych. Dokonując analizy sytuacji majątkowej i zdrowotnej skarżącego, organ nie dostrzegł wyjątkowości położenia strony w kontekście zastosowania wnioskowanej ulgi podatkowej. Taka ocena organu nie przekracza granic swobodnej oceny, o jakiej mowa jest w art. 191 Ordynacji podatkowej. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych wszelkie zwolnienia i ulgi podatkowe w systemie prawa są wyjątkiem, istotnym odstępstwem od zasady sprawiedliwości podatkowej, a ich zastosowanie nie może odbywać się w drodze wykładni rozszerzającej. W ocenie Sądu, zasadnie organ podatkowy przyjął, iż sytuacja ekonomiczna strony nie odbiega od sytuacji innych podatników, wywiązujących się jednak ze swych zobowiązań podatkowych wobec gminy. Zgodzić się należy z poglądem organu odwoławczego, iż w takiej sytuacji przyznanie ulgi uznaniowej w spłacie zobowiązań podatkowych, stawiałoby skarżącego w uprzywilejowanej sytuacji wobec innych podatników, terminowo wywiązujących się z ciążących na nich zobowiązań, co z kolei sprzeczne jest z przyjętym rozumieniem "interesu publicznego". Reasumując, w ocenie Sądu, organ podjął niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy, a zaskarżoną decyzję wydał na podstawie wyczerpująco zebranego materiału dowodowego i prawidłowo stwierdził, że nie wystąpiły przesłanki przemawiające za umorzeniem zaległości w podatku od nieruchomości oraz umorzeniem odsetek od zaległości. Według Sądu, taka ocena, jaką przedstawił organ w zaskarżonej decyzji, mieści się w ramach uznania administracyjnego, które w sprawie nie nosiło cech oceny dowolnej. To, że skarżący odmiennie ocenia materiał dowodowy nie znaczy, że ocena dowodów została dokonana przez organ z przekroczeniem granic zasady swobodnej oceny dowodów. Również uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie budzi zastrzeżeń, bowiem wynika z niego podstawa faktyczna i prawna rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu decyzji wyraźnie rozważono kwestę uzyskiwanych przez skarżącego dochodów, ponoszonych wydatków, stanu zdrowia, wskazując jednocześnie, iż w tym konkretnym przypadku nie uzasadniają one udzielenia wnioskowanej ulgi podatkowej. Uzasadnienie decyzji ma na celu wykazanie prawidłowości procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowań prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Powinny być one tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja spełnia powyższe kryteria. Organ w uzasadnieniu przedstawił ustalony stan faktyczny oraz wyjaśnił przesłanki, którymi kierował się odmawiając umorzenia zaległości podatkowych. Mając na uwadze zatem podniesione wyżej okoliczności i uznając, że skoro ww. przepisy określające przesłanki umorzenia zaległości podatkowych, uzależniają zastosowanie tego rodzaju ulgi od stanowiska organu a w tej sprawie organ po rozważeniu zaistnienia w sprawie tych przesłanek i należytego ich uzasadnienia, podjął decyzję o odmowie ich umorzenia, to nie ma podstaw do uznania, że w spawie naruszone zostały przepisy regulujące zasady umarzania tych zaległości, w tym te wskazane w skardze. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku. Koszty zastępstwa procesowego pełnomocnikowi z urzędu przyznane zostały na podstawie przepisu § 18 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).