I SA/Sz 996/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA - Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 4 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od III do XII 2006 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący S. F. wraz ze skargą z dnia 26 listopada 2010 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby z dnia [...] nr [...] "na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez Dyrektora Izby Skarbowej, a w razie nieuwzględnienia wniosku przez ten organ, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi więc odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w wyżej wymienionym przepisie ustawy. U podstaw tej regulacji legła potrzeba zagwarantowania funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Z tego też względu, przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego, po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. S. F., składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku. Skarżący nie wykazał we wniosku żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - podając jedynie, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w razie nieuwzględnienia podobnego wniosku przez Dyrektora Izby Skarbowej na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ww. ustawy. Zdaniem Sądu, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. (FZ 65/04, niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W tej sytuacji, uznając, iż wniosek Skarżącego nie wypełnia dyspozycji przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 tej ustawy, Sąd postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.