I SA/Sz 999/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia W S A – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia O.R. na wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 999/14 odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 999/14 wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 999/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 rok p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie O.R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Pierwszego z dnia 31 lipca 2015 r. wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie [...] zł na postanowienie z dnia 21 kwietnia 2014 r. Pismem z dnia 28 września 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 16 września 2015 r., podnosząc m.in., że zażalenia w zakresie kosztów sądowych są wolne od opłat sądowych. Zarządzeniem z dnia 8 października 2015 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty od powyższego zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia, pouczając o środku zaskarżenia. Zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 12 października 2015 r. Pismem z dnia 19 października 2015 r. skarżąca złożyła kolejne zażalenie na to zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 880/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, wskazując m.in., że od każdego zażalenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym pobiera się wpis w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 pkt 1 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 200 3 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym (Dz.U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.), zaś zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. Skarżąca, podtrzymała zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 16 września 2015 r. W związku z powyższym oraz z uprawomocnieniem się zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (z dnia 8 października 2015 r.), skarżącej w dniu 28 grudnia 2015 r. doręczono ponowne wezwanie do uiszczenia wymaganej opłaty od zażalenia, ustalonej zarządzeniem z dnia 8 października 2015 r., w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W dniu 30 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżąca powtórnie wniosła zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, wskazując, że zażalenie nie podlega opłacie sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny ww. orzeczeniu z dnia 30 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 880/15, przesądził, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, że – wbrew twierdzeniom skarżącej – zażalenie jest pismem podlegającym opłacie sądowej, a Sąd I instancji był zobowiązany do wezwania do jej uiszczenia. Podnieść także należy, że powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest prawomocne od chwili jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. Zdaniem Sądu, zażalenie skarżącej z dnia 30 grudnia 2015 r., wniesione po raz drugi od doręczonego jej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, podlega odrzuceniu albowiem jest niedopuszczalne. Wymaga wyjaśnienia, że, co do zasady, na zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia przysługuje zażalenie, o czym stanowi treść art. 227 § 1 p.p.s.a. Dodać równocześnie należy, że prawo do zaskarżenia wydanego w sprawie zarządzenia z dnia 8 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie [...] zł skarżąca zrealizowała, wnosząc zażalenie na to zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r. zażalenie to oddalił, wobec czego, kwestionowane przez skarżącą zarządzenie stało się prawomocne. Przymiot prawomocności ww. zarządzenia skutkuje natomiast tym, że skarżącej nie przysługuje już prawo do jego zaskarżenia. Pogląd ten powszechnie aprobowany jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, gdzie podkreśla się, że zażalenie na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu jest niedopuszczalne. Jak zwraca się również uwagę w orzecznictwie, wezwanie do uiszczenia wpisu kierowane do strony w następstwie oddalenia jej zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w tym przedmiocie nie stanowi zarządzenia w sensie procesowym (w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a.) a jedynie stanowi wezwanie (podkreślenie Sądu) do wykonania prawomocnego zarządzenia. Wezwanie to ma charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 545/11). Reasumując, skoro doręczone skarżącej w dniu 28 grudnia 2015 r. wezwanie do opłacenia zażalenia stanowiło w sensie procesowym (w następstwie oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny jej wcześniejszego zażalenia w tym przedmiocie) jedynie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 8 października 2015 r., to wezwanie to uznać należało za niepodlegające zaskarżeniu. Z tych względów, wniesione w dniu 30 grudnia 2015 r. przez skarżącą zażalenie na to wezwanie było niedopuszczalne. Wskazując na powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.