I SAB/Sz 101/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 czerwca 2025 r. ( winno być 2024 r.- dopisek Sądu) P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona do organu e-mailem. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lipca 2024 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza podpisanej skargi lub nadesłanie drogą elektroniczną skargi podpisanej ( np. za pomocą podpisu kwalifikowanego, profilem zaufanym), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, zarządzeniem z tej samej daty, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 29 lipca 2024 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k.76). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem z dniem 5 sierpnia 2024 r. We wskazanym terminie ani dotychczas braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Wymogi formalne skargi określa art. 57 w zw. z art. 46 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te z kolei określa art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl z kolei art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej organu (art. 54 § 1a p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga została wniesiona do organu e-mailem. Skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego skierowanego do odbiorcy na e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi "w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu". Konsekwentne stanowisko w tej kwestii zajmuje Naczelny Sąd Administracyjny i przedstawił je m.in. w postanowieniu z dnia 15 czerwca 2021 r., III OSK 4856/21 (por. również postanowienie WSA w Poznaniu z 24 marca 2022 r., IV SA/Po 1018/21). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela powyższy pogląd i przyjmuje za swój. Nie przytaczając całości rozważań NSA wystarczy wskazać, że elektroniczna skrzynka podawcza organu, to "dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego" (art. 3 pkt 17 ustawy z 17 lutego 2005 r. ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne). Poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi bez wątpienia środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją w art. 3 pkt 4 ww. ustawy, nie jest jednak tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej, która stanowi "dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej" i służy "do przekazywania dokumentu elektronicznego". Pojęcie elektronicznej skrzynki podawczej nie jest więc tożsame z adresem e-mail, choćby ten drugi był dostępny w przestrzeni publicznej. Innymi słowy, skarga wniesiona e-mailem nie spełnia przepisanych prawem warunków pozwalających na jej merytoryczne rozpoznanie, gdyż nie może to zostać uznane za skuteczne wniesienie skargi. Nadto, stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie drogą elektroniczną skargi podpisanej (np. za pomocą podpisu kwalifikowanego, profilem zaufanym) oraz do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 29 lipca 2024 r. Siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązań sądu upływał zatem 5 sierpnia 2024 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolnym od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarżący, mimo pouczenia o skutkach prawnych niewykonania zobowiązań sądu, braków formalnych i fiskalnych skargi nie uzupełnił. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w sentencji.