I SAB/Sz 11/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J.C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 października 2010 r. odrzucającego skargę J.C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 22 lipca 2010 r. dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] nr [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. W dniu 19 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem odrzucił skargę J.C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 22 lipca 2010 r. dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] nr [...]. Odpis ww. postanowienia doręczono stronie w dniu 3 listopada 2010 r. wraz z pouczeniem o trybie jego zaskarżenia. Pismem z dnia 3 listopada 2010 r., wniesionym w dniu 8 listopada 2010 r., J.C. zaskarżył ww. postanowienie wskazując w nim, że został on "pozbawiony prawa działania i możliwości obrony w tej sprawie". Z uwagi na złożony przez skarżącego w dniu 4 listopada 2010 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy, Sąd wezwał J.C. do jego złożenia na urzędowym formularzu PPF, a następnie, postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. przyznał prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Stosownie do art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub - w sprawach obowiązków podatkowych - przez doradcę podatkowego. Oznacza to, że - zgodnie z art. 175 tej ustawy - skargi kasacyjnej nie może sporządzić strona. Niesporządzenie zaś skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ww. ustawy i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ustawy (por.: postanowienie NSA z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, niepubl.). Z akt sądowych wynika, że J.C. został pouczony o treści art. 175 ww. ustawy przy doręczaniu odpisu postanowienia z dnia 19 października 2010 r. Składając w dniu 4 listopada 2010 r., a następnie w dniu 7 grudnia 2010 r. uzupełniony wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Wobec tego, wniesione przez J.C. pismo z dnia 3 listopada 2010 r. w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej, w którym uznał postanowienie z dnia 19 października 2010 r. odrzucające jego skargę za "pozbawiające go prawa do działania i możliwości obrony w tej sprawie", należało uznać za skargę kasacyjną, która nie została skutecznie wniesiona, gdyż z jej treści wynika, iż została sporządzona i podpisana przez stronę postępowania sądowego, która nie spełnia kryteriów wskazanych w przytoczonym art. 175 ustawy. Z tej przyczyny, skargę kasacyjną należało - na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - odrzucić jako niedopuszczalną, gdyż nie została ona sporządzona przez osobę do tego uprawnioną.