I SAB/Sz 12/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K.S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 30 czerwca 2011 r. K.S. wniósł w dniu 1 lipca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek z jego wniosku z dnia 1 maja 2011 r. o ponowne rozpoznanie sprawy. W odpowiedzi na skargę, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że w terminie na rozpoznanie wniosku skarżącego wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] w ww. przedmiocie, która została doręczona skarżącemu w dniu 11 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn okazało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że użycie w art. 161 § 1 pkt 3 zwrotu normatywnego: "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi w nim o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego (po wniesieniu skargi do sądu), oraz że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, m.in. w wypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu (zob.: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSA WSA 2009, Nr 4, poz. 63). W rozpoznawanej sprawie wydanie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji Nr 23/07/2011 z dnia 1 lipca 2011 r. oznacza, iż organ ten przestał tkwić w bezczynności, co czyni bezprzedmiotowym dalsze postępowanie sądowoadministracyjne, gdyż nie można zastosować rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu (zob.: ww. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r.). W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.