I SAB/Sz 12/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.), po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. i C. T. z dnia 23 czerwca 2015 r. na przewlekłość postępowania Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie wydania tytułów egzekucyjnych postanawia odrzucić skargę W dniu 23 czerwca 2015 r. M. T. i C. T. wnieśli, za pośrednictwem organu – Dyrektora Izby Skarbowej w Sz., skargę na "postępowanie organu władzy publicznej - rządowej – Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. o numerze jak wyżej ( wskazali numery pism [...] oraz [...]) – na bezzasadne i bezprawne przewlekanie i niezałatwienie sprawy wydania stronom M. i C. T. tytułów egzekucyjnych – wykonawczych do egzekucji wykonanych dnia [...] r. w Urzędzie Skarbowym w P." Wskazali, że pismami o wyżej wskazanych numerach [...] oraz [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Sz. uchylił się od wyjaśnienia skarżącym kwestii wydania im potrzebnych do wykonania egzekucji tytułów wykonawczych. W treści skargi przywołali treść art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a. ) zgodnie z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Następnie wskazali, że skarżą naruszenie praworządności i ich interesu poprzez uniemożliwienie wniesienia skutecznego środka odwoławczego w postaci zaniechania wydania wymaganych prawem tytułów wykonawczych i zaniechania wydania pouczenia o środkach odwoławczych, co jest naruszeniem art. 7 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz przewlekłość w tym zakresie. Wskazali, że zgodnie z prawem należą się im dokumenty do wykonanych egzekucji. Skarżący wnieśli również o wymierzenie Dyrektorowi Izby Skarbowej w Sz. grzywny w wysokości [...] zł za Dyrektor Izby Skarbowej w Sz. w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. ) zwanej dalej "p.p.s.a." w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia badanej skargi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z kolei przypadki o których mowa w pkt 1-4a dotyczą spraw skarg na 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak ustalił Sąd, pisma Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. o numerach [...] oraz [...], których dotyczy skarga, a poprzez które organ zdaniem Skarżących dopuścił się bezczynności, stanowią odpowiedzi Dyrektora Izby Skarbowej na skargi Stron na Urząd Skarbowy w P., na bezprawne przeprowadzenie egzekucji bez wymaganych prawem dokumentów. Odpowiedzi te udzielone zostały na podstawie art. 237 § 3 k.p.a. w zw. z art. 229 pkt 7 k.p.a. tj. przepisów zawartych w Dziale VIII k.p.a. dotyczącym skarg i wniosków. Nadto Sąd zauważa, że treść art. 227 k.p.a. na którą powołują się Skarżący w skardze z dnia 23.06.2015 r., nie dotyczy skargi wnoszonej do sądu administracyjnego lecz skargi wnoszonej w trybie k.p.a. do organów wskazanych w przywoływanym wcześniej Dziale VIII k.p.a. dotyczącym skarg i wniosków. Mając na względzie przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowiący, że sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służb zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, czy też wydaniem innych aktów lub dokonaniem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, należy uznać, iż w postępowaniu skargowo-wnioskowym brak jest podstaw prawnych do rozstrzygania skargi skierowanej do Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. w formach przewidzianych we wspomnianym wyżej przepisie. Stąd też do skarg i wniosków zdaniem Sądu nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu. Taki sam pogląd można odnaleźć w orzecznictwie innych sądów administracyjnych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 7 grudnia 2004 r. sygn.. akt. II SAB/Wa 193/04). Niezależnie od powyższego należy także zwrócić uwagę, że Dyrektor Izby Skarbowej nie może być także adresatem zarzutu uniemożliwienia wniesienia skutecznego środka odwoławczego w postaci zaniechania wydania wymaganych prawem tytułów wykonawczych i zaniechania wydania pouczenia o środkach odwoławczych, albowiem nie był on organem właściwym do wykonania wskazanych czynności. Jak wskazuje orzecznictwo NSA w sytuacji, gdy skarga na bezczynność została wniesiona w sprawie, do której załatwienia nie jest właściwy wskazany przez stronę organ (...) właściwe jest orzeczenie przez sąd administracyjny o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ( tak: wyrok NSA z dnia 06.07.2004 r. OSK 547/04). Z powyższych powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.