I SAB/Sz 12/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. T. i C. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 października 2015 r. o sygn. akt I SAB/Sz 12/15, którym odrzucono skargę M. T. i C. T. z dnia 23 czerwca 2015 r. na przewlekłość postępowania Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. w sprawie wydania tytułów egzekucyjnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 2 października 2015 r., wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M. T. i C. T. (zwanych dalej "Skarżącymi") z dnia 23 czerwca 2015 r. na przewlekłość postępowania Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. w sprawie wydania tytułów egzekucyjnych. Pismem z dnia 27 października 2015 r., zatytułowanym "SKARGA i WNIOSEK", Skarżący wnieśli skargę kasacyjną od ww. postanowienia, domagając się (cyt.) "unieważnienia tego postępowania I SAB/Sz 12/15 z powodu niemożliwości mojego działania, nie badania materiału dowodowego, tuszowania sprawy i złego sprawowania wymiaru sprawiedliwości (...)" oraz "uzupełnienia tego kłamliwego postanowienia o wyraźne wyjaśnienie stawianych zarzutów: wyjaśnienie (którego zabrakło) jak zrealizowano nasze prawo do skutecznego środka odwoławczego". W kolejnym piśmie z dnia 13 grudnia 2015 r., Skarżący powtórzyli swoje żądanie co do unieważnienia postępowania w sprawie o sygn. akt I SAB/Sz 12/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2015 r., poz. 658). Od wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi przysługuje zatem skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 173 § 2 p.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednakże, stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wykładnia przepisu art. 175 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że skargi kasacyjnej nie mogą sporządzić Skarżący. Uprawnionymi do jej sporządzenia są bowiem wyłącznie podmioty wymienione w treści cytowanego art. 175 p.p.s.a., a mianowicie adwokaci lub radcowie prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Wymóg ten, zwany "przymusem adwokackim", ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu (merytorycznego i formalnego) skargi kasacyjnej, do zredagowania której zgodnie z wymaganiami niniejszej ustawy niezbędne są kwalifikacje prawnicze. W rozpoznawanej natomiast sprawie skargę kasacyjną sporządzili sami Skarżący, a więc podmioty nieuprawnione do jej zredagowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej.