I SAB/Sz 13/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K.T. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi C.T. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odmówić przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu. Postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 23 października 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę C.T. Postanowienie Sądu stało się prawomocne z dniem 24 listopada 2015 r. W piśmie z dnia 30 października 2015 r. skarżący złożył wniosek o ustanowienie adwokata. Prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2015 r. ustanowiono skarżącemu adwokata, a Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła w dniu 25 stycznia 2016 r. adw. K.T. pełnomocnikiem skarżącego w sprawie. Skarżący złożył w piśmie z dnia 30 października 2015 r. i 2 grudnia 2015 r. wniosek o unieważnienie postępowania. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn. akt I SAB/Sz 13/15, doręczonym w dniu 20 czerwca 2016 r., Sąd odrzucił wniosek C.T. o unieważnienie postępowania, stwierdzając, że jest to wniosek niedopuszczalny. Sąd wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia, że przepisy ustawy nie przewidują możliwości złożenia wniosku o unieważnienie przez sąd administracyjny postępowania sądowoadministracyjnego. Adwokat K.T. nadesłała do Sądu w dniu 18 lipca 2016 r. (data nadania) opinię w sprawie bezzasadności złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu wniosku o unieważnienie postępowania. W ww. opinii pełnomocnik skarżącego zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczyła, że opłata za udzieloną pomoc nie została uiszczona ani w całości ani w części; nadesłała też kopię potwierdzenia przesłania skarżącemu opinii listem poleconym. Pełnomocnik wyjaśniła w ww. opinii, że Sąd zasadnie przyjął, iż wniosek skarżącego należało uznać za niedopuszczalny i zasadnie orzekł o jego odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.". Pełnomocnik wyraził opinię, że z akt sprawy nie wynika, ażeby doszło do naruszenia prawa procesowego czy też materialnego; nie wynika także żeby występowały podstawy uzasadniające nieważność postępowania. Wyjaśnił dalej pełnomocnik, że sporządzenie przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie zamyka ostatecznie drogi do złożenia tego środka prawnego. Pouczył, że skarżący może, z zachowaniem ustawowego terminu do wniesienia skargi, zwrócić się do pełnomocnika z wyboru. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zagadnienie to od 1 stycznia 2016 r. co do zasady normuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r., poz. 1801), które w § 22 stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie do złożonego przez adw. K.T. wniosku również mają zastosowanie przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm., dalej: "rozporządzenie"). Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Na podstawie przepisów § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 2 pkt 3 rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi przysługuje 50 % stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 240 zł, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Sz 13/15 odrzucającego wniosek o unieważnienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na to, że postanowienie odrzucające wniosek o unieważnienie postępowania nie podlega zaskarżeniu. Od postanowienia tego nie przysługuje bowiem prawo do wniesienia skargi kasacyjnej uregulowanej w art. 173 §1 p.p.s.a., z którego wynika, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Skoro od postanowienia sądu odrzucającego wniosek o unieważnienie postępowania nie przysługuje żaden środek odwoławczy, w tym prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, to tym samym niezasadny jest wniosek o przyznanie wynagrodzenia, gdyż w rozpatrywanej sprawie nic nie wskazuje, ażeby istniała realnie, wymagająca rozstrzygnięcia kwestia, czy sporządzić i wnieść skargę kasacyjną czy odstąpić od wnoszenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 250 i 258 § 1 i § 2 pkt 8 oraz art. 173 §1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.