I SAB/Sz 14/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 czerwca 2016 r. o sygn. akt I SAB/Sz 14/15 podjętego w sprawie ze skargi M.T. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. o sygn. akt I SAB/Sz 14/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: "Sąd") odrzucił skargę M.T. (dalej: "Skarżąca") z dnia 17 czerwca 2015 r. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w postępowaniu egzekucyjnym. Pismami z dnia 30 października 2015 r. i 2 grudnia 2015 r., zatytułowanymi "SKARGA I WNIOSEK", Skarżąca zwróciła się do Sądu (cyt.) "o unieważnienie tego postępowania I SAB/Sz 14/15". Pismem z dnia 16 lutego 2016 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu, podtrzymał żądanie zgłoszone przez Skarżącą w ww. piśmie z 30 października 2016 r. Następnie, pismem z dnia 17 lutego 2016 r., pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 30 września 2015 r. Pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r., nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie Sądu, Skarżąca podtrzymała żądanie zawarte w pismach z 30 października 2015 r. i 2 grudnia 2015 r. oraz wniosła o przeniesienie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W tym stanie sprawy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 28 kwietnia 2016 r., pismo Skarżącej z dnia 27 kwietnia 2016 r. wraz z poprzedzającymi je pismami z 30 października 2015 r. i 2 grudnia 2015 r. uznano za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie, w którym podniosła, że postanowienie jest wadliwe, gdyż nie składała skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Składany zaś był wniosek o unieważnienie postępowania I SAB/Sz 14/15. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r., po rozpoznaniu wniesionych przez Skarżącą: wniosku o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, zażalenia na ww. postanowienie Sądu z dnia 10 maja 2016 r., wniosku o unieważnienie postępowania zakończonego ww. postanowieniem z dnia 30 września 2015 r., Sąd postanowił: 1. odrzucić wniosek o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu jako niedopuszczalny, 2. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt I SAB/Sz 14/15, 3. zakwalifikować zarzut "unieważnienie postępowania" zgłoszony w piśmie z dnia 30 października 2015 r. jako zarzut skargi kasacyjnej zgłoszonej w tym piśmie, potwierdzony pismem pełnomocnika z dnia 16 lutego 2016 r., 4. nie przychylić się do skargi kasacyjnej. Odpis tego postanowienia z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 16 czerwca 2016 r. Postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pismem z dnia 2 sierpnia 2016 r., złożonym w kancelarii Sądu w dniu 3 sierpnia 2016 r., Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 14 czerwca 2016 r., domagając się jego uchylenia jako wadliwego. Sąd z w a ż y ł, co następuje: Zażalenie należy odrzucić. Merytoryczne rozpoznanie zażalenia poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jego wniesienia. Zażalenie jest dopuszczalne, gdy zostało wniesione na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, zażalenie wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ono wymogi formalne i zostało złożone w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie zażaleniu dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jego odrzucenia. Zgodnie z brzmieniem art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."): "Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. § 2. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia". Z powołanego powyżej art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że oprócz enumeratywnie wskazanych w tym przepisie przypadków, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego "w przypadkach przewidzianych w ustawie". Postanowieniami tymi są: 1) postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika osób, o których mowa w § 1 i 1a art. 33, w sytuacji, gdy wynik postępowania sądowego nie dotyczy ich interesu prawnego (art. 33 § 1b p.p.s.a.); 2) postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika osoby, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, oraz organizacji społecznej (art. 33 § 2 p.p.s.a.); 3) postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia (art. 86 § 3 p.p.s.a.); 4) postanowienie o odrzuceniu niedopuszczalnego lub spóźnionego wniosku o przywrócenie terminu (art. 88 p.p.s.a.); 5) postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania (art. 131 p.p.s.a.); 6) postanowienie WSA o umorzeniu postępowania kasacyjnego, w przypadku cofnięcia przez stronę skargi kasacyjnej przed jej przedstawieniem wraz z aktami sprawy NSA (art. 178a p.p.s.a.); 7) postanowienie WSA wydane w ramach autokontroli (art. 195 § 2 p.p.s.a.); 8) postanowienie WSA o umorzeniu postępowania zażaleniowego, które stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy NSA (art. 195 § 3 p.p.s.a.); 9) postanowienie WSA w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 p.p.s.a.); w tym wypadku zażalenie można wnieść tylko wtedy, gdy strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy; 10) postanowienia WSA, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (art. 258 § 4 p.p.s.a.); 11) postanowienie o wstrzymaniu bądź o odmowie wstrzymania wykonania orzeczenia, o którego wzruszenie wystąpiono w trybie skargi o wznowienie postępowania (art. 284 p.p.s.a.); 12) postanowienie w sprawie odtworzenia zaginionych akt lub postanowienie stwierdzające, że odtworzenie akt jest niemożliwe (art. 297 p.p.s.a.); 13) postanowienie co do podjęcia dalszego postępowania po odtworzeniu akt (art. 298 p.p.s.a.). Z kolei, stosownie do przepisu art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie, pismem z 2 sierpnia 2016 r., M.T. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Sz 14/15, którym Sąd postanowił: 1. odrzucić wniosek o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu jako niedopuszczalny, 2. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt I SAB/Sz 14/15, 3. zakwalifikować zarzut "unieważnienie postępowania" zgłoszony w piśmie z dnia 30 października 2015 r. jako zarzut skargi kasacyjnej zgłoszonej w tym piśmie, potwierdzony pismem pełnomocnika z dnia 16 lutego 2016 r., 4. nie przychylić się do skargi kasacyjnej. Jak wynika z przywołanych na wstępie przepisów, ani art. 194 § 1 p.p.s.a., ani żaden inny przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie, o jakim mowa w punktach 1, 3 i 4 zaskarżonego orzeczenia, a zatem wniesienie zażalenia w takim zakresie jest niedopuszczalne. Natomiast, zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., dopuszczalne jest zażalenie na postanowienie Sądu, którym - w wyniku uznania zażalenia za oczywiście uzasadnione - uchylono uprzednie postanowienie Sądu, tj. na postanowienie w przedmiocie, o jakim mowa w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia. Jednakże, aby zażalenie takie mogło zostać rozpoznane merytorycznie, wniesienie tego środka zaskarżenia winno nastąpić w terminie przewidzianym w art. 194 § 3 p.p.s.a. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że postanowienie z dnia 14 czerwca 2016 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 16 czerwca 2016 r. Natomiast wniesienie zażalenia miało miejsce 3 sierpnia 2016 r., a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o jakim mowa w art. 194 § 3 p.p.s.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu zażalenia skarżącej jako niedopuszczalnego.