I SAB/Sz 15/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. G. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie wydania postanowienia w sprawie wniosku o doręczenie decyzji określających zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące kwiecień-czerwiec 2009r. p o s t a n a w i a 1. Odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie [...] złotych. Pismem dnia [...] r. P.G. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego w K. o wyjaśnienie kwestii związanych z wezwaniem do zapłacenia podatku akcyzowego. Wskazał, że dostał decyzję organu w przedmiocie tego podatku za miesiąc marzec 2009r., lecz złożył od niej odwołanie. Naczelnik Urzędu Celnego w K. pismem z dnia [...]r. poinformował stronę, że decyzjami z dnia [...]r. określono jej podatek akcyzowy za miesiące marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2009r. W/w decyzje doręczono stronie za potwierdzeniem zwrotnym odbioru w dniu [...]r., lecz tylko od decyzji dotyczącej miesiąca marzec 2009r. strona wniosła odwołanie. P.G. pismem z dnia [...]r. kierowanym do Naczelnika Urzędu Celnego w K. podał, że w odebranej przez niego przesyłce listowej była tylko jedna decyzja dotycząca miesiąca marzec 2009r. Oświadczył, że gdyby było w tej przesyłce więcej decyzji złożyłby od nich odwołanie, tak jak w przypadku decyzji dotyczącej marca 2009r. Wobec czego strona wniosła o doręczenie jej pozostałych decyzji, gdyż chce od nich wnieść odwołanie. Naczelnik Urzędu Celnego w K. pismem z dnia [...]r. poinformował P.G., że organ wysłał mu 4 decyzje określające podatek akcyzowy za miesiące marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2009 r. Na dowód czego przesyła mu kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru tych decyzji. Wobec doręczenia mu przedmiotowych decyzji nie jest możliwe uwzględnienie jego wniosku o doręczenie decyzji, lecz organ może mu wysłać potwierdzone za zgodność kopie tych decyzji. P.G. pismem z dnia [...] r. kierowanym do Naczelnika Urzędu Celnego w K. podał, że on nie odbierał przesyłki listowej zawierającej przedmiotowe decyzje, podpis na zwrotnym potwierdzeniu nie jest jego. Przesyłka była w jego skrzynce pocztowej, lecz w niej była tylko decyzja dotycząca marca 2009r. Ponowił wniosek o doręczenie mu pozostałych decyzji w celu wniesienia odwołania. Naczelnik Urzędu Celnego w K. pismem z dnia [...]r. poinformował P.G., że według organu doręczono mu 4 decyzje określające podatek akcyzowy za miesiące marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2009r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki nr [...] z dnia [...]r. Wobec czego zachowane zostały wymogi art. 194 § 1 i art. 144 Ordynacji podatkowej. W związku z powyższym, wniosek strony o doręczenie decyzji nie może być uwzględniony, bowiem przedmiotowe decyzje zostały doręczonej z dniem [...]r. stały się decyzjami ostatecznymi. Organ przesłał stronie kopie przedmiotowych decyzji. P.G. pismem z dnia [...]r. wniósł zażalenie na podstawie art. 236 Ordynacji podatkowej do Dyrektora Izby Celnej w S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]r. Strona przedstawiła stan faktyczny w sprawie i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, bowiem pismo organu z dnia [...]r. posiada wszystkie cechy rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 210 § 2 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Celnej w S. pismem z dnia [...]r. (data błędna winno być 2010r.) przekazał Naczelnikowi Urzędu Celnego w K. pismo P.G. jako mylnie skierowane celem rozstrzygnięcia. Z treści tego pisma nie wynika, by zawiadomiono o tej czynności stronę. Naczelnik Urzędu Celnego w K. odpowiadając pismem z dnia [...]r. na pismo (zatytułowane zażalenie) P.G. z dnia [...]r., przedstawił zaistniały stan faktyczny, wymienił pisma strony i odpowiedzi organu na nie. Poinformował, że wobec strony nie jest prowadzone żadne postępowanie kontrolne ani podatkowe, a organ podatkowy na podstawie art. 216 § 1 Ordynacji podatkowej wydaje postanowienia w toku postępowania. Brak jest podstaw aby pismo organu z dnia [...]r. traktować jako postanowienie, a tym samym nie jest możliwe złożenie zażalenia od tego pisma. Zażalenie zgodnie z art. 236 Ordynacji podatkowej jest środkiem zaskarżenia na wydane w toku postępowania postanowienie. Organ poinformował stronę o możliwości zwrócenia się za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Celnego w K. do Dyrektora Izby Celnej w S. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z jednoczesnym wniesieniem odwołania. P.G. w dniu [...]r. (data nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym) złożył za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w S. skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w S. w przedmiocie wydania postanowienia w sprawie wniosku o doręczenie mu decyzji określających zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiące kwiecień –czerwiec 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Strona wniosła o zobowiązanie organów do wydania postanowienia w terminie 14 dni od dani doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku w tej sprawie zasądzenie kosztów postępowania i wydania postanowienia sygnalizacyjnego o jakim mowa w art. 155 Ppsa. Skarżący przedstawił stan faktyczny w sprawie. Wskazał, że ma prawo do dwukrotnego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organy I i II instancji, a to zostało zignorowane przez organ odwoławczy. Według strony, sprawa nie powinna być załatwiana pismami, a postanowieniem, od którego służy droga odwoławcza. Dyrektor Izby Celnej w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał na dotychczasowy przebieg sprawy i podał, że nie było podstaw do traktowania pisma organu I instancji z dnia [...] jako postanowienia oraz pisma strony z dnia [...]r. jako zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwaną dalej w skrócie Ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W świetle art. 52 §1 Ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Na mocy art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do : 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. Na rozprawie P.G. oświadczył, że nie składał ponaglenia do Ministra Finansów na niezałatwienie przez Dyrektora Izby Celnej w S. jego zażalenia w terminie. Wobec powyższego, Sąd uznał że skarga wniesiona przez P.G. została wniesiona przedwcześnie bez wyczerpania trybu zaskarżenia w postaci ponaglenia do Ministra Finansów. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.