I SAB/Sz 16/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA - Marian Jaździński po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M T na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w S w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzeku-cyjnego p o s t a n a w i a: skargę odrzucić. Pismem z dnia 2.11.2010 r. M T wniosła do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w S polegającą na braku reakcji na jej pismo z dnia 9.04.2010 r. zawierające zarzuty wobec egzekucji prowadzonej w stosunku do jej majątku przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. W odpowiedzi na tę skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżąca skargę wniosła bez uprzedniego wyczerpania przysługujących jej środków zaskarżenia, tj. wniesienia przewidzianego art. 37 Ko-deksu postępowania administracyjnego zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Stosownie do przepisu art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postę-powaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), będąc powołanymi do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej sądy administracyjne kontrolę te sprawują m.in. przez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów tej administracji w przypadkach, gdy są one obowiązane wydać decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania bądź rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicz-nej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także pisemne interpretacje prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Według art. 52 § 1 i 2 w/w ustawy, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postę-powaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, prze-widziany w ustawie. Jak wynika z jej treści, wniesiona przez M T skarga dotyczy bezczynności wskazanego w niej organu w postępowaniu egzekucyjnym. Regulująca to postępowanie ustawa z dnia 17.06.19666 r. o postępowaniu egzekucyjnym w ad-ministracji (Dz.U. z 2002 r., Nr 109, poz. 968 ze zm.) nie zawiera regulacji w zakresie dotyczącym możliwości zaskarżenia bezczynności organu egzekucyjnego, odsyła natomiast - w art. 18 - do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postę-powania administracyjnego, co oznacza, iż stosownie do przepisu art. 37 tegoż Kodeksu na niezałatwienie sprawy w terminie, np. na nierozpatrzenie zarzutów egzekucyjnych, przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w tym przypadku do Ministra Finansów. Na gruncie rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż z treści samej skargi nie wynika wprost, aby przed jej wniesieniem skarżąca wyczerpała możliwość wniesienia do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w S, natomiast jej szczegółowa lektura wskazuje na to, że takie zażalenie nie zostało przez skarżącą wniesione. Potwierdza to też w zupełności w swej odpowiedzi na skargę organ, którego bezczynność została zaskarżona. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami admi-nistracyjnymi, odrzuceniu podlega skarga, której wniesienie jest z jakichkolwiek po-wodów niedopuszczalne. Tak więc, skoro wniesiona przez M. T. skarga na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w S jest niedopuszczalna wobec braku uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, stosownie do ostatnio powołanego przepisu orzec należało o jej odrzuceniu.