I SAB/Sz 16/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi "L." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rozpoznania wniosków o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007, 2008 i 2009 oraz o rozstrzygnięcie sprawy korekty deklaracji na podatek od nieruchomości na 2010 r. oddala skargę. Sygn. akt I SAB/Sz [...] Uzasadnienie Pismem z dnia [...] października 2017 r., "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (dalej: "spółka", "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (dalej: "sąd") skargę na (cyt.) "nieprawidłowe załatwienie spraw wynikających z wniosków spółki w szczególności unikanie rzeczowych odpowiedzi na konkretne pytania, zasłanianie się, nie przekazaniem dokumentacji przez SKO, niewiedzą o dot. spółki orzeczeniach WSA, i inne, co wprost wskazuje na bezczynność organu", domagając się: zasądzenia od Burmistrza Miasta i Gminy kosztów postępowania; nakazania udzielenia rzeczowej nie wymijającej odpowiedzi; udzielenia informacji w którymkolwiek z przewidzianych trybów i zmianę nieprawidłowego stanu; ustalenia winnych skarżonych zachowań i wymierzenia im grzywny; stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności i że ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa nie bacząc czy wnoszącemu nie udzielono informacji w trybie ustawy o informacji publicznej czy w zwykłym trybie. W piśmie tym spółka wskazała, że dotyczy ono m.in.: [...] [...], [...], [...] wraz ze złożonymi dokumentami oraz wielu pism dotyczących ujawnienia danych, informacji podatkowych m.in. z [...].05.2017 r. i [...].07.2017 r. W uzasadnieniu pisma spółka podniosła, że w piśmie z [...].08.2017 r. otrzymała nie po raz pierwszy informację, że Burmistrz Miasta i Gminy podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko. Stwierdzenie to nie dość, że absurdalne to jest lansowane jakby organ sam w to uwierzył i jakby było prawdziwe. Spółka kontynuując wcześniejszą korespondencję w piśmie z [...].08.2014 r. wyraziła swój pogląd na temat rzekomego braku wiedzy organu na temat zainicjowanej przezeń egzekucji, akcentując przy tym dalsze oczekiwanie na udzielenie odpowiedzi na zadane wcześniej pytania. Powtarzanie przez Burmistrza Miasta i Gminy w kolejnych pismach iż podtrzymuje dotychczasowe stanowisko nie odpowiadając na rzeczowe wcześniej zadane pytania nie jest prawidłowym zgodnym z Żądaniem strony załatwieniem sprawy. Zatem skarga jest zasadna Mając na uwadze, treść ww. pisma spółki, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia [...] listopada 2017 r., zarejestrowano je pod sygn. akt I SAB/Sz 16/17 jako skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy (dalej: "organ") w zakresie nierozpatrzenia wniosków. W udzielonej dnia [...] października 2017 r. odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując że podniesione w niej zarzuty stanowią jedynie wyraz ciągłego niezadowolenia spółki z rozstrzygnięć organu. Pismem z dnia [...] października 2017 r., spółka uzupełniła swoją skargę, wskazując, że zarzuca i wnosi jak dotychczas, a ponadto wnosi o nakazanie organowi (cyt.) "zlikwidowania nieprawidłowości polegających na ich utrzymywaniu mimo wiedzy o tych istnieniu z licznych monitów spółki, innych działań z jej strony dotyczącej opartej o nieprawidłowe dane adresowe i powierzchniowe (nieruchomości) decyzji Burmistrz Miasta i Gminy z [...].07.2016". W piśmie tym spółka wskazała, że dotyczy ono m.in.: [...], [...], [...], [...] wraz ze złożonymi dokumentami oraz wielu pism odnośnie ujawnienia danych, informacji podatkowych m.in. z [...].05.2017 r. i [...].07.2017 r. Do pisma tego spółka dołączyła kopie pism spółki (cyt.): 1. 2017.02.15 x 2 2. 2017.04.12 3. 2015.10.23". Jednocześnie, wraz z ww. pismem spółka przesłała do sądu pismo z dnia [...] listopada 2017 r., w którym wyraziła swoje stanowisko w związku z ww. pismem organu z dnia [...] października 2017 r. Z jego treści wynika, że skarżąca podnosi zarzuty co do bezczynności organu w przedmiocie załatwienia wniosku spółki o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007-2009, wzruszenia w trybie nadzwyczajnym decyzji organu z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie podatku od nieruchomości za 2010 r. oraz udzielenia informacji odnośnie: a) czynności podejmowanych przez organ w kwestii ujawnienia w Internecie danych skarbowych dotyczących spółki; b) składanych wcześniej przez spółkę wniosków, a dotyczących tego: - co dzieje się z pieniędzmi spółki wpłacanymi z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2007-2020, - czy w aktach sprawy w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. znajduje się pełnomocnictwo udzielone J. S. lub innej osobie do reprezentowania spółki (w jakich datach je udzielono i komu). Do pisma tego skarżąca dołączyła: 1) pisma spółki z (cyt.) "[...]. Z uwagi na takie formułowanie pism i brak jednoznacznego wskazania przedmiotu, w jakim spółka dopatruje się bezczynności organu, pismem z dnia [...] stycznia 2018 r., na zarządzenie sędziego sprawozdawcy wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do sprecyzowania przedmiotu skargi, poprzez jednoznaczne wskazanie wniosków (tj. daty ich sporządzenia i przedmiotu), co do rozpoznania których skarżony organ pozostaje w bezczynności – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania Sądu, pod rygorem uznania, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w rozpoznaniu wniosków o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007, 2008 i 2009 oraz o rozstrzygnięcie sprawy korekty deklaracji na podatek od nieruchomości na 2010. Jednocześnie w wezwaniu poinformowano pełnomocnika o treści art. 3 § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wskazując, że kognicją sądów administracyjnych objęta jest taka bezczynność organu administracji publicznej, którego władcze działanie wobec indywidualnego podmiotu przejawia się poprzez skonkretyzowanie jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa w formie decyzji administracyjnej, postanowienia bądź innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Innymi słowy, warunkiem formalnym skutecznego złożenia skargi na bezczynność organu jest zaskarżenie bezczynności organu w zakresie wydania aktu albo podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. (tj. decyzji, postanowienia albo aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). Oznacza to, że niedopuszczalne jest wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji państwowej w zakresie niemieszczącym się we wskazanym katalogu (np. skargi na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji na temat czynności podejmowanych przez organ w kwestii ujawnienia w Internecie danych skarbowych dotyczących podatnika). Podkreślono również, że dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności organu administracji konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania. Dopiero ich łączne spełnienie obliguje sąd administracyjny do uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu [...] lutego 2018 r., do sądu wpłynęło pismo spółki z [...] lutego 2018 r., w którym wskazano, że (cyt.) "spółka precyzuje, że obok wymienionego przez Sąd przedmiotu skargi spółka domaga się udzielenia informacji: 1. Na temat niezaliczenia wpłat podatku w 2010 na rok 2010 tylko na jakieś bliżej nie określone zaległości, jaka była. podstawa prawna, takiego zaliczenia (wskazanie decyzji). Wyjaśnienie tej kwestii w sytuacji gdy decyzje mogące być podstawą takich, zaliczeń, zostały uchylone a burmistrz nie wydał żadnych innych wskazuje na nieprawdziwość twierdzeń o zaległościach i zaliczaniu na ich poczet wpłat podatkowych. Z tego też wynika, że istnieje nadpłata. Organ unika odpowiedzi jak zaksięgował te wpłaty i co dzieje się z bezpodstawnie przetrzymywanymi środkami -vide pismo spółki z 2017.04.15. 2. Wnoszonej wezwaniem z 2017.04.12. a wymienionym w uzupełnieniu skargi z 2017.10.20. 3. Na temat kroków i konsekwencji w zw. z ujawnieniem przez pracownicę organu tajemnicy skarbowej tj. wydania decyzji podatkowych na poważne kwoty i prowadzenie egzekucji i kolejnego ujawnienia takich informacji w sieci internet i nie przyczyn wszczynania przez burmistrza właściwych postępowań. 4. O braku działań ze strony burmistrza by wyeliminować z obiegu bardzo wadliwej decyzji z [...].07.2016. która bezkrytycznie, nadużywając prawo posłużyła do wszczęcia, postępowania karnego skarbowego tylko i wyłącznie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia i pozostałe podniesione w uzupełnieniu skargi z 2017.10.20. 5. Na pisma zał. przez spółkę do akt sprawy także te sprzed 2017 roku na które nie doczekała się odpowiedzi i nie uzyskała żądanych informacji.". Spółka wskazała także, że obecnie nie będzie dublowała swej argumentacji podniesionej w dotychczasowych pismach a jedynie w całości ją podtrzymuje. Po analizie treści pisma strony skarżącej z dnia [...] lutego 2018 r., zgodnie z rygorem przewidzianym w zarządzeniu z dnia [...] lutego 2018 r., uznano, że przedmiotem skargi "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] z dnia [...] października 2017 r., uzupełnionej pismami z dnia [...] października 2017 r. i [...] listopada 2017 r., jest bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w rozpoznaniu wniosków o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007, 2008 i 2009 oraz o rozstrzygnięcie sprawy korekty deklaracji na podatek od nieruchomości na 2010. Na podstawie akt sprawy, ustalono także, że przed wniesieniem skargi – pismem z dnia [...] maja 2017 r. – spółka wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. ponaglenie w sprawie bezczynności organu w ww. przedmiocie, a Kolegium w postanowieniu z [...] lipca 2017 r. nr [...] uznało ponaglenie spółki za nieuzasadnione. W tym stanie sprawy, uznając skargę spółki za dopuszczalną, zarządzono o skierowaniu jej do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (art. 119 pkt 4 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygając w granicach rozpatrywanej sprawy i nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną należało przyjąć, że sprawa sądowoadministracyjna wszczęta skargą dotyczy bezczynności Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie rozpoznania wniosków o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007, 2008 i 2009 oraz o rozstrzygnięcie sprawy korekty deklaracji na podatek od nieruchomości na 2010 r. Bowiem w piśmie z dnia [...] lutego 2018 r. skarżąca pomimo prawidłowego jej zobowiązania nie wskazała żadnych innych wniosków, odnoszących się do działań organu przyjmujących formę decyzji administracyjnej, postanowienia, bądź innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa. Na wagę jednoznacznego określenia przedmiotu skargi na bezczynność organu wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie II GSK 3377/17, gdzie wskazano, że w sprawach ze skarg na bezczynność organu administracji publicznej, w celu ustalenia istnienia/nieistnienia stanu bezczynności organu istotne znaczenie ma zidentyfikowanie przedmiotu żądania zawartego w skardze na bezczynność i skonfrontowanie tego żądania oraz jego zasadności z istnieniem po stronie organu administracji prawnego obowiązku działania polegającego na załatwieniu (rozstrzygnięciu)m konkretnej sprawy administracyjnej. Należy również wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W obecnym stanie prawnym skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym przez sąd pierwszej instancji nie jest uzależnione od wniosku strony. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 (decyzje, postanowienia, inne akty lub czynności) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zaskarżalna zatem do sądu opieszałość organu administracji w procedowaniu może przybrać dwie postaci bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Skarżąca Spółka w rozpoznawanej skardze zarzuciła organowi jedną z tych postaci, mianowicie bezczynność polegającą na nierozpoznaniu wniosków o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007, 2008 i 2009 oraz o rozstrzygnięcie sprawy korekty deklaracji na podatek od nieruchomości na 2010 r. W istocie zatem zdaniem skarżącej przedmiotem bezczynności jest brak wszczęcia postępowania nadpłatowego za lata 2007-2010. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Stosownie jednak do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Skarżąca wniosła pismem z dnia [...] maja 2017 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. ponaglenie w sprawie bezczynności organu. Tym samym uznać należało, że skarga jest dopuszczalna. Zaznaczyć należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Pojęcie bezczynności jest rozumiane zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie jako stan, który zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (tak T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, W. 2010, s. 70). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...] lipca 1999 r., I SAB [...], OSP 2000 z. 6., poz. 87 uznał, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Takie rozumienie bezczynności jest przyjęte w orzecznictwie również na gruncie art. 139 Ordynacji podatkowej (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia [...] października 2013 r. II FSK 1370/13, LEX nr 1377329). Tak więc dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności organu administracji konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami prawa oraz ewentualnie stwierdzenia, czy zaistniały jakieś okoliczności, które wyłączałyby stan bezczynności. Wniesienie skargi na "bezczynność władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania danego aktu (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 1983 r., SA/Wr 6/83, GP 1983, nr 24; wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz. 87). Prowadzi to do wniosku, że z bezczynnością organu mamy do czynienia nie tylko w przypadku, gdy mimo upływu terminu sprawa nie jest załatwiona, ale również w przypadkach, gdy organ odmawia jej rozpoznania lub załatwienia, bo mylnie sądzi, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej, innego aktu lub podjęcia określonej prawem czynności. W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności oraz czy w zakreślonym przepisami terminie dokonał powyższych działań. W postępowaniu zainicjowanym skargą na bezczynność nie jest możliwe badanie innych kwestii, aniżeli obiektywny fakt pozostawania organu podatkowego w zwłoce. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy nie można uznać, że organ pozostawał w bezczynności skoro dopiero z treści pisma skarżącej spółki z dnia [...] marca 2017r. wynikało, że wnioski zawarte we wcześniej wnoszonych pismach dotyczyły stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007-2009. Wnioski te zostały załatwione w dniu [...] kwietnia 2017 r. postanowieniami o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty za poszczególne lata. Zatem zostały załatwione niezwłocznie po wyjaśnieniu czego w istocie dotyczą. Tym samym nie można twierdzić, że mamy do czynienia z bezczynnością organu w tej kwestii. Natomiast odnosząc się do kwestii korekty deklaracji za 2010 rok złożonej w miejsce poprzedniej korekty wskazać należy, że również i w tym zakresie nie sposób jest uznać, że organ pozostawał w bezczynności. Bowiem od momentu złożenia kolejnej korekty deklaracji, czyli od [...] listopada 2016 r. organ podejmował czynności mające na celu ustalenie czy została ona złożona przez osobę to tego właściwie umocowaną, a po bezskutecznych ustaleniach w tym przedmiocie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie korekty w podatku od nieruchomości za rok 2010. Wskazać jednocześnie należy, że zagadnieniem odrębnym jest to, czy strona się z takimi rozstrzygnięciami zgadza, czy też nie. W razie bowiem braku akceptacji rozstrzygnięć organu stronie przysługują środki odwoławcze w konkretnych odrębnych postępowaniach. Z pełną mocą należy jednocześnie podkreślić, że czynności podejmowane przez organy podatkowe są w pełni sformalizowane i nie polegają na podejmowaniu takich działań jakich sobie strona życzy oraz na udzielaniu jej wszelkich możliwych informacji. Mając powyższe względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.