I SAB/Sz 17/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z 24 lipca 2013 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia z [...] r. nr [...] oddala skargę. J. C., pismem opatrzonym datą 9 sierpnia 2013 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., polegającą na nienadaniu biegu i nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] r. o stwierdzenie nieważności dwóch decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. W uzasadnieniu tej skargi wskazano, że organ jest mściwy i siłą doprowadza skarżącego do stanu bezbronności w tej sprawie, a zatem dopuszcza się przestępstwa z art. 280 § 1 Kodeksu karnego. Dowodem na powyższe ma być, zdaniem skarżącego, fakt posługiwania się przez organ od 1 stycznia 2008 r. fałszywym dokumentem w postaci pisma geodety z 15 stycznia 2004 r. W przekonaniu J.C. organ celowo i umyślnie sfałszował ten dokument, celem wprowadzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w błąd. W odpowiedzi na skargę z 27 września 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie wskazując, że postanowieniem z [...] r. o nr [...]r. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Ł. z [...] r. o odmowie wszczęcia postepowania podatkowego w sprawie wymiaru podatku rolnego za 2013 r. W ocenie organu, powyższe postanowienie było zasadne i zgodne z przepisami prawa. Jednocześnie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, że do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przekazano także akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę dotyczącą decyzji nr [...]. Pismem z 4 listopada 2013 r. organ poinformował także, że w sprawie nie podejmowano czynności w trybie nadzwyczajnym, a pismo skarżącego potraktowano jako skargę na postanowienie z [...]r. o nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a). Ich właściwość w powyższym zakresie dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86; wyrok WSA we Wrocławiu z 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 66/09, wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99; OSP 2000, nr 6, poz. 87). W ocenie Sądu, pismo skarżącego z dnia 9 sierpnia 2013 r. (wpływ do Sądu w dniu 13 sierpnia 2013 r.) jest skargą na bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., pomimo tego, że organ potraktował je jako skargę na postanowienie z [...] r. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego brak jest jednak podstaw do uwzględnienia tej skargi. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 125 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) – zwanej dalej "O.p.", organy podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Przy czym, na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 122 i art. 187 § 1 O.p.). Kwestia terminów załatwiania spraw w postępowaniu podatkowym została uregulowana w art. 139 O.p., który stanowi, że: "§ 1. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. § 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawianych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub na podstawie faktów powszechnie znanych i dowodów znanych z urzędu organowi prowadzącemu postępowanie. § 3. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy - nie później niż w ciągu 3 miesięcy". Sąd prezentuje pogląd, że o bezczynności organu administracyjnego można mówić dopiero wtedy, gdy mimo upływu ustalonego prawem terminu organ ten nie podjął żadnych czynności, do których był zobowiązany, jak również wówczas, gdy prowadził postępowanie w sprawie, lecz nie zakończył go wydaniem decyzji albo nie zakończył go w innej formie określonej w Ordynacji podatkowej. Dla stwierdzenia stanu bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Z analizy dokumentów znajdujących się w aktach podatkowych sprawy wynika, że postanowieniem z [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wydało postanowienie o nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Ł. z [...] r. o odmowie wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie wymiaru podatku rolnego. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 24 lipca 2013 r. Pismem z 24 lipca 2013 r. skierowanym do Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. J. C. wskazał, że domaga się stwierdzenia nieważności "zaocznych decyzji z [...] r. o nr [...] i [...], które są dokumentem fałszywym, tj. skarżący został pozbawiony możliwości działania w postępowaniu prawno-dowodowym". Jednocześnie skarżący wskazał, że dowody na powyższe znajdują się w aktach sprawy tut. Sądu o sygn. I Ko 32/13 "skarga z 30 czerwca 2013 r., na która pokrzywdzony nie otrzymał odpowiedzi" i w aktach I Ko 8/13 "skarga wobec burmistrza Ł., tj. zobowiązania Burmistrza do wyłączenia z obiegu prawnego i akt tej sprawy fałszywego, bezprawnego pisma geodety Ł. z [...] r." Następnie, w piśmie z 9 sierpnia 2013 r. skierowanym do tut. Sądu skarżący wniósł, wskazaną na wstępie, skargę na bezczynność i bezprawie Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Mając na uwadze powyższe, a także całokształt dokumentów zgromadzonych w sprawie, przede wszystkim w postaci pism skarżącego, dotyczących min.: żądania wszczęcia przez Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postępowania dyscyplinarno-służbowego wobec Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., ustanowienia obrońcy z urzędu do wniesienia skargi konstytucyjnej, kwestii niedopuszczenia przez Prezesa Sądu Rejonowego w Ł. do skierowania skargi do Prokuratora Generalnego RP o popełnieniu zbrodni sądowej, a także szeregu pism dotyczących konieczności wyłączania wszystkich Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie od orzekania w sprawach skarżącego i nieprawidłowości w postępowaniu organu i Sądu wskazać należy, że treść, charakter, a także terminy i częstotliwość wnoszenia przez skarżącego pism do organów, w rozpoznawanej sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., a także do Sądu, powodować może pewne trudności w rozpoznawaniu poszczególnych wniosków skarżącego lecz okoliczność ta nie przesądza, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, o opieszałości czy też bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Jednocześnie, wskazać należy, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, że wielokrotnie skarżący składa swoje skargi i wnioski o uruchomienie trybów nadzwyczajnych w terminach umożliwiających wniesienie zwykłych środków zaskarżenia. Także w rozpoznawanej sprawie skargę na bezczynność skarżący wniósł w ciągu niespełna dwóch tygodni od skierowania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pisma z 24 lipca 2013 r., co niewątpliwie przesądza o tym, że zarzutu bezczynności czy opieszałości, w tym momencie, organowi postawić nie można było. Mając na uwadze powyższe, nie można także zarzucić organowi nieprawidłowości poprzez potraktowanie pisma skarżącego z 9 sierpnia 2013 r. jako skargi na postanowienie Burmistrza Ł. z [...] r. Wskazać należy, że także w niniejszej sprawie, jeszcze przed wydaniem wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, skarżący domagał się wznowienia postępowania sądowego. Na zakończenie wskazać jeszcze należy, że kwestia "fałszywości pisma geodety z [...] r." oraz nieprawidłowości postępowań prowadzonych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. była podnoszona przez skarżącego w, co najmniej kilkunastu, pismach wniesionych do tutejszego Sądu w 2014 r., także w sprawie o sygn. akt I SAB/Sz 14/13 ze skargi J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. polegającą na nienadaniu biegu i nierozpoznaniu jego wniosku z dnia 27 maja 2013 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Ł. ustalającej B. i J. C. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2013 r. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi.